SavedAdd your journal

Journals / Sosyal Güvence / 2026 / Sayı: 30

Digital Public Opinion Management and Health Policies in The Collective Bargaining Process: A Comparative Analysis of Three Confederations in Türkiye

Toplu Sözleşme Sürecinde Dijital Kamuoyu Yönetimi ve Sağlık Politikaları: Türkiye’de Üç Konfederasyonun Karşılaştırmalı Analizi

Memiş Karaca, Kerem Şafak

Pages
2509–2533
Publication Date
2026-07-04
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗

Abstract

This study examines how the collective bargaining process conducted on behalf of public employees in Türkiye is represented in the digital public sphere and what implications this process has for healthcare management. The research evaluates the social media posts of the Memur-Sen, Türkiye Kamu-Sen, and Birleşik Kamu-İş confederations during the collective bargaining period using content analysis. Particularly, Sağlık-Sen, which is affiliated with Memur-Sen, stands out as one of the largest organizations representing healthcare workers. The potential impacts of collective bargaining communication on healthcare workforce management, working conditions, motivation, and service quality are discussed. Interaction levels in terms of transparency, dialogue, and participation dimensions were analyzed using the Bonsón and Ratkai (2013) model. The findings show that Memur-Sen exhibited the highest performance in absolute interaction volume, while Birleşik Kamu-İş achieved the highest interaction rates relative to its follower count. Word cloud analyses revealed that concepts such as "collective bargaining," "financial rights," "justice," "welfare share," "violence," and "on-call duty" stood out, and that demands regarding healthcare workers' working conditions were central to the digital discourse. Consequently, digital union communication conducted during the collective bargaining process has become an important management tool that makes healthcare workers' expectations visible and indirectly influences health policy processes.

Özet

Bu çalışma, Türkiye’de kamu görevlileri adına yürütülen toplu sözleşme sürecinin dijital kamusal alanda nasıl temsil edildiğini ve bu sürecin sağlık yönetimi açısından ne tür sonuçlara işaret ettiğini incelemektedir. Araştırmada Memur-Sen, Türkiye Kamu-Sen ve Birleşik Kamu-İş konfederasyonlarının toplu sözleşme döneminde yaptıkları sosyal medya paylaşımları içerik analizi yöntemiyle değerlendirilmiştir. Özellikle Memur-Sen’e bağlı Sağlık-Sen’in sağlık çalışanlarını temsil eden en büyük örgütlerden biri olması nedeniyle, toplu sözleşme iletişiminin sağlık insan gücü yönetimi, çalışma koşulları, motivasyon ve hizmet kalitesi üzerindeki olası etkileri tartışılmıştır. Bonsón ve Ratkai (2013) modeli kullanılarak şeffaflık, diyalog ve katılım boyutlarında etkileşim düzeyleri analiz edilmiştir. Bulgular, Memur-Sen’in mutlak etkileşim hacminde en yüksek performansı sergilediğini; Birleşik Kamu-İş’in ise takipçi sayısına oranla en yüksek etkileşim oranlarına ulaştığını göstermektedir. Kelime bulutu analizleri, “toplu sözleşme”, “mali haklar”, “adalet”, “refah payı”, “şiddet”, “nöbet” gibi kavramların öne çıktığını ve sağlık çalışanlarının çalışma koşullarına yönelik taleplerin dijital söylemin merkezinde yer aldığını ortaya koymuştur. Sonuç olarak, toplu sözleşme sürecinde yürütülen dijital sendikal iletişim, sağlık çalışanlarının beklentilerini görünür kılan ve sağlık politikası süreçlerini dolaylı olarak etkileyen önemli bir yönetim aracı haline gelmiştir.

Keywords
🔖

Cite This Article

Karaca, M., Şafak, K. (2026). Digital Public Opinion Management and Health Policies in The Collective Bargaining Process: A Comparative Analysis of Three Confederations in Türkiye. Sosyal Güvence, Sayı: 30, 2509–2533. https://doi.org/10.21441/sosyalguvence.1893243

📄 Full Text PDF Viewer

↗New Tab

Loading PDF document...

References (24)

  1. Balcı, A. (2017). Nitel bir araştırma nasıl yapılır? Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(1), 1–16.
  2. Balcı, B. (2023). Kamu Görevlileri Toplu Pazarlık Sürecinde Sosyal Medya Kullanımı. Uluslararası Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 9(3), 33-44.
  3. Bonsón, E., Bednárová, M., & Wei, S. (2016). Corporate Twitter use and stakeholder engagement: An empirical analysis of the Spanish hotel industry. European Journal of Tourism Research, 13, 69-83.
  4. Bonsón, E., & Ratkai, M. (2013). A set of metrics to assess stakeholder engagement and social legitimacy on a corporate Facebook page. Online Information Review, 37(5), 787–803.
  5. Castells, M. (2015). Networks of outrage and hope: Social movements in the Internet age. John Wiley & Sons.
  6. Atalay, M., & Çakırel, Y. (2022). Sağlık Sektörü Çalışanlarında İş Yükü, İş Tatmini ve Tükenmişlik Durumunun İncelenmesi. Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 20(1), 431-463.
  7. Durur, D. A. (2019). Türkiye'De sendikaların Sosyal Medya kullanımı (Master's thesis, Marmara Universitesi (Turkey)).
  8. Davis, A. (2010). Political communication and social theory. Routledge.
  9. Fuchs, C. (2021). Social media: A critical introduction.
  10. Gerbaudo, P. (2012). Tweets and the streets: Social media and contemporary activism. Pluto Press.
  11. Günay, G. (2021). Toplu sözleşme ve kamu kesiminde sendikal temsilin dönüşümü. Endüstri İlişkileri Dergisi, 12(1), 87–104.
  12. Hammer, T. H., Bayazit, M., & Wazeter, D. L. (2009). Union leadership and member attitudes: A multi-level analysis. Journal of Applied Psychology, 94(2), 392.
  13. Hsieh, H. F., & Shannon, S. E. (2005). Three approaches to qualitative content analysis. Qualitative Health Research, 15(9), 1277–1288.
  14. Kaplan, A. M., & Haenlein, M. (2010). Users of the world, unite! The challenges and opportunities of social media. Business Horizons, 53(1), 59–68.
  15. Kişioğlu, H. (2019). Liderlik Tutum ve Davranışları Ile Sendikal Bağlılıkve Faaliyetlere Katılım Ilişkisi: Sakarya Ili Kamu Eğitim Kurumlarında Bir Alan Araştırması (Doctoral dissertation, Sakarya Universitesi (Turkey)).
  16. Krippendorff, K. (2018). Content analysis: An introduction to its methodology (4th ed.). SAGE Publications.
  17. Mayring, P. (2014). Qualitative content analysis: Theoretical foundation, basic procedures and software solution. Klagenfurt.
  18. Neuendorf, K. (2002). The content analysis guidebook sage publications, Inc. In Library of Congress. CA: United States.
  19. Neuendorf, K. A. (2017). The content analysis guidebook (2nd ed.). SAGE Publications.
  20. Sağlık Sen. (2024). Sağlık çalışanlarının çalışma koşulları: Sendikaların rolü
  21. Şafak, K., Yeşiltaş, A., & Şafak, Ş. (2023). Sağlık Sektöründe Çalışanların Sendikal Bağlılığına Yönelik Bir Alan Araştırması. Nazilli İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 4(1), 93-103.
  22. Panagiotopoulos, P., & Barnett, J. (2015). Social Media in Union Communications: An International Study with UNI G lobal U nion Affiliates. British Journal of Industrial Relations, 53(3), 508-532.
  23. T.C. Resmî Gazete. (2001). 4688 Sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanunu. 25Haziran 2001, Sayı: 24460.
  24. T.C. Resmî Gazete. (2025). 4688 Sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları Ve Toplu Sözleşme Kanunu Gereğince Kamu Görevlileri Sendikaları İle Konfederasyonların Üye Sayılarına İlişkin 2025 Temmuz İstatistikleri Hakkında Tebliğ 06 Temmuz 2025, Sayı: 32948.