SavedAdd your journal

Journals / Mesned İlahiyat Araştırmaları Dergisi / 2020 / Cilt: 11 - Sayı: 1

İçsel Dinî Motivasyon Bağlamında Dindarlık ve Çevre İlişkisi Üzerine Ampirik Bir Araştırma

Fatih KANDEMİR
Pages
287–305
Publication Date
2020-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca içsel dinî motivasyonun aktif çevre duyarlılığını yordamadığı, israftan kaçınma davranışını ise yorda-dığı belirlenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmanın amacı içsel dinî motivasyon ile bireylerin çevreye karşı yönelim (Emanet Görme Yönelimi ve Sahip Olma Yönelimi) ve çevreci davranışları (Aktif Çevre Duyarlılığı ve İsraftan Ka-çınma) arasındaki ilişkileri incelemektir.
📊
Key Findings & Data:Betimsel araştırma modelinin kullanıldığı araştırmanın çalışma grubu Ordu’nun Ünye ilçesinde ikamet eden 274’ü kadın ve 317’si erkek olmak üzere top-lam 591 kişiden oluşmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca içsel dinî motivasyonun aktif çevre duyarlılığını yordamadığı, israftan kaçınma davranışını ise yorda-dığı belirlenmiştir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Din Psikolojisi · İçsel Dinî Motivasyon · Çevreye Karşı Yönelim

Özet

Bu çalışmanın amacı içsel dinî motivasyon ile bireylerin çevreye karşı yönelim (Emanet Görme Yönelimi ve Sahip Olma Yönelimi) ve çevreci davranışları (Aktif Çevre Duyarlılığı ve İsraftan Ka-çınma) arasındaki ilişkileri incelemektir. Betimsel araştırma modelinin kullanıldığı araştırmanın çalışma grubu Ordu’nun Ünye ilçesinde ikamet eden 274’ü kadın ve 317’si erkek olmak üzere top-lam 591 kişiden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak Kişisel Bilgi Anketi, İçsel Dinî Motivasyon Ölçeği, Çevreye Karşı Yönelim Ölçeği ve Çevreci Davranışlar Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin istatistiksel analizleri için Pearson Momentler Çarpım Korelasyonu ve Basit Doğrusal Regresyon analizi yapılmıştır. Araştırma sonucunda, bireylerin içsel dinî motivasyon düzeyleri ile emanet görme yönelimi arasında pozitif, sahip olma yönelimleri arasında ise negatif bir ilişki oldu-ğu tespit edilmiştir. Ayrıca içsel dinî motivasyonun her iki yönelimi de yordadığı görülmüştür. Bununla birlikte bireylerin içsel dinî motivasyon düzeyleri ile aktif çevre duyarlılığı arasında ne-gatif, israftan kaçınma davranışı arasında ise pozitif yönde bir ilişki tespit edilmiştir. Ayrıca içsel dinî motivasyonun aktif çevre duyarlılığını yordamadığı, israftan kaçınma davranışını ise yorda-dığı belirlenmiştir.

🔖

Cite This Article

KANDEMİR, F. (2020). İçsel Dinî Motivasyon Bağlamında Dindarlık ve Çevre İlişkisi Üzerine Ampirik Bir Araştırma. Mesned İlahiyat Araştırmaları Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 1, 287–305. https://ajindex.com/articles/104775

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Aksay, Cemal Seçkin-Ketenoğlu, Osman- Kurt, Latif. “Küresel Isınma ve İklim Değişikliği”. Selçuk Üniversitesi Fen Fakültesi Fen Dergisi. 1/25 (2005): 29-42.
  2. Alper, Değer-Anbar, Adem. “Küresel ısınmanın Dünya Ekonomisine ve Türkiye Ekonomisine Etkileri”. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Der-gisi. 9/4 (2007): 15-54.
  3. Arbuckle Matthew B.-Monisky, David M. “The Role of Religion in Environmental Attitudes”. Social Science Quarterly. 96/5 (2015): 1244-1263.
  4. Aydin, Hayati. “Religion and Environment”. Global Journal of Human-Social Science: B Geography, Geo-Sciences, Environmental Disaster Management. 14/7 (2014): 29-31.
  5. Ayten, Ali. “’Sahip Olma’ Mı ‘Emanet Görme’ Mi?: Çevre Bilinci ve Dindarlık İlişkisi Üzerinde Bir Araştırma”. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi. 10/2 (2010): 203-233.
  6. Ayten, Ali-Hussain, Amjad. “The Relationship between Religiosity, Environmental Orientation and Environmental Behaviors: An Empirical Study with Turkish and British Muslim Samples”. Marmara Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi Dergisi. 53 (2017): 27-44.
  7. Bayraktar, Mehmet. İslam ve Ekoloji. Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, 1997. Belâzurî, Futûhu’l-Buldân. Thk. Abdullah Enîs et-Tabbâ’-Ömer Enîs et-Tabbâ’. Beyrut: Müesse-setu’l Meârif. 1407/1987.
  8. Bozyiğit, Ahmet. “İslâm Ahlak Öğretisinde Çevre Bilinci”. Siirt Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi. 3/2 (2016): 9-23.
  9. Callicot, J. B. “Multicultural Environmental Ethics.” Daedalus. 130/4 (2001): 77-98.
  10. Crowe, Jessica L. “Transforming Environmental Attitudes and Behaviours through Eco-spirituality and Religion”. International Electronic Journal of Environmental Education. 3/1 (2013): 75-88.
  11. Cui, Jinhua-Jo, Hoje-Velasquez, Manuel G. “The Influence of Christian Religiosity on Managerial Decisions Concerning theEnvironment”. Journal of Business Ethics. 132/1 (2015): 203-231.
  12. DPT. “İklim Değişikliği Özel İhtisas Komisyonu Raporu”. Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı. Ankara, 2000.
  13. Eckberg, Douglas Lee-Blocker, T. Jean “Christianity, Environmentalism, and the Theoretical Problem of Fundamentalism”. Journal for the Scientific Study of Religion. 35/4 (1996): 343-355.
  14. Eren, Mehmet. “Çevrenin Korunması Hususunda Hz. Peygamber’in Sit Alanı Uygulamaları”. Çevre ve Ahlak Sempozyumu. Gaziantep. (2014): 91-111.
  15. Fatubarin Ayo-Alokan, Olusegun Ayodeji. “Religion, Man and His Environment”. British Jour-nal of Education. 1/2 (2013): 48-61. Farukî, İsmail R. Tevhîd. Trc. Dilaver Yardım. İstanbul: İnsan yayınları, 1987.
  16. Fromm, Er