Journals / MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi / 2020 / Cilt: 9 - Sayı: 4

Post-modern Dönemde Senaristin ve İzleyicinin Rolü: Yapay Zeka, İnteraktif Drama ve Sinemanın Geleceğine Dair Bir Öngörü

Pages
2638–2652
Publication Date
2020-10-13
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca bu deneyimin, yakın gelecekte, izleyicinin / katılımcının seçimlerine göre anlık senaryolar ve patikalar üretebilen ve bunları anlık olarak görselleştirebilen bir teknoloji sayesinde var olup olamayacağı; eğer böyle bir teknoloji mümkün olursa, ortaya çıkan eserin hala sinema olarak kabul edilip edilemeyeceği ve bu yeni türün post-modern okuma anlayışıyla bağlantısı tartışılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmanın amacı, interaktif dramalardaki izleyici deneyimini ve gelecekte bu deneyimin yapay zeka tarafından yazılacak senaryolarla mümkün olup olamayacağını, post-modern dönemde yazarın otoritesinin sarsılması ve okurun / izleyicinin pasif konumundan çıkarak aktif bir rol üstlenmesi çerçevesinde tartışmaktır.
📊
Key Findings & Data:Bu amaçla; ilk önce post-modern dönem, yazarın ölümü ve okurun doğumu tartışmaları aktarılmış; daha sonra interaktivite kavramı, interaktif drama, izleyicinin rolü ve doğrusal anlatılara kıyasla izleyici deneyimi tartışılmış; ardından da yapay zeka ve yaratıcılık üzerine olan literatüre yer verilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca bu deneyimin, yakın gelecekte, izleyicinin / katılımcının seçimlerine göre anlık senaryolar ve patikalar üretebilen ve bunları anlık olarak görselleştirebilen bir teknoloji sayesinde var olup olamayacağı; eğer böyle bir teknoloji mümkün olursa, ortaya çıkan eserin hala sinema olarak kabul edilip edilemeyeceği ve bu yeni türün post-modern okuma anlayışıyla bağlantısı tartışılmıştır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Post-modernizm · yapay zeka · interaktif

Özet

Bu çalışmanın amacı, interaktif dramalardaki izleyici deneyimini ve gelecekte bu deneyimin yapay zeka tarafından yazılacak senaryolarla mümkün olup olamayacağını, post-modern dönemde yazarın otoritesinin sarsılması ve okurun / izleyicinin pasif konumundan çıkarak aktif bir rol üstlenmesi çerçevesinde tartışmaktır. Bu amaçla; ilk önce post-modern dönem, yazarın ölümü ve okurun doğumu tartışmaları aktarılmış; daha sonra interaktivite kavramı, interaktif drama, izleyicinin rolü ve doğrusal anlatılara kıyasla izleyici deneyimi tartışılmış; ardından da yapay zeka ve yaratıcılık üzerine olan literatüre yer verilmiştir. Söz konusu literatür ve tartışmalar çerçevesinde, yapay zekanın insan yaratıcılığına, bir başka deyişle insan yazımı senaryolara yakın bir üretim gerçekleştirip gerçekleştiremeyeceği ve eğer yapay zeka bunu başarabilirse, izleyicinin katılımcı konumuna geçerek, yapay zekanın ürettiği senaryolar üzerinden interaktif bir sinema deneyimi yaşayıp yaşayamayacağı tartışması üzerinde durulmuştur. Ayrıca bu deneyimin, yakın gelecekte, izleyicinin / katılımcının seçimlerine göre anlık senaryolar ve patikalar üretebilen ve bunları anlık olarak görselleştirebilen bir teknoloji sayesinde var olup olamayacağı; eğer böyle bir teknoloji mümkün olursa, ortaya çıkan eserin hala sinema olarak kabul edilip edilemeyeceği ve bu yeni türün post-modern okuma anlayışıyla bağlantısı tartışılmıştır.

🔖

Cite This Article

PEHLİVAN, B. M., TÜRKGELDİ, S. K. (2020). Post-modern Dönemde Senaristin ve İzleyicinin Rolü: Yapay Zeka, İnteraktif Drama ve Sinemanın Geleceğine Dair Bir Öngörü. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 4, 2638–2652. https://ajindex.com/articles/104067

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Antmen, A. (2009). 20. Yüzyıl Batı Sanatında Akımlar (2. b.). İstanbul:
  2. Sel. Aristoteles. (2017). Poetika: Şiir Sanatı Üstüne. (S. Rıfat, Çev.) İstanbul:
  3. Can. Barthes, R. (1975). The Pleasure of the Text. (R. Miller, Çev.) New York: Hill and Wang. Barthes, R. (1977). The Death of the Author: Image, Music, Text. London: Fontana. Baudry, J. L. (1974). Ideological Effects of the Basic Cinematographic Apparatus. Film Quarterly, 2, 39-47.
  4. Bauman, Z. (2018). Yasa Koyucular ile Yorumcular (5. b.). (K. Atakay, Çev.) İstanbul:
  5. Metis. Berger, J. (1986). Görme Biçimleri. (Y. Salman, Çev.) İstanbul:
  6. Metis. Boden, M. A. (1998). Creativity and Artificial Intelligence. Artificial Intelligence, 1-2, 347-356. doi:DOI:10.1016/S0004-3702(98)00055-1
  7. Boden, M. A. (2009). Computer Models of Creativity. AI Magazine, 23-34. doi:10.1609/aimag.v30i3.2254 Bostan, B., & Marsh, T. (2012). Fundemantals Of Interactive Storytelling. Online Academic Journal of Information Technology, 3(8), 19-42.
  8. Campbell, J. (2013). Kahramanın Sonsuz Yolculuğu. (S. Gürses, Çev.) İstanbul:
  9. Kabalcı. Crawford, C. (2013). On Interactive Storytelling. San Francisco: New Riders. Descartes, R. (2008). Meditations On First Philosophy. (M. Moriarty, Çev.) Oxford: Oxford University. Eco, U. (1983). Postscript to the Name of the Rose. Orlando: Harcourt, Brace, Jovanovich. Eco, U. (1992). Açık Yapıt. (P. Savaş, Çev.) İstanbul:
  10. Can. Eco, U. (2008). Yorum ve Aşırı Yorum. (K. Atakay, Çev.) İstanbul:
  11. Can. Fossa, F. (2017). Creativity and the Machine. How Technology Reshapes Language. Ordarek Studies in Philosopy of Literature, Aesthetics, and New Media, 2(3), 299-314.
  12. Foucault, M. (1998). What is an author. D. Preziosi (Dü.) içinde, The Art of Art History: A Critical Anthology (s. 299-314). Oxford: Oxford University Press.
  13. Friedman, A. K. (Prodüktör), & Sharp, O. (Yöneten). (2017). It’s No Game [Sinema Filmi]. ABD. Gervás, P. (2009). Computational Approaches to Storytelling and Creativity. AI Magazine, 30(3), 49. doi:10.1609/aimag.v30i3.2250 Guardian, T. (2016, Haziran 10). This Is What Happens When An AI-written Screenplay Is Made Into A Film. The Guardian. Mart 2019 tarihinde https://www.theguardian.com/technology/2016/jun/10/artificial-intelligence-screenplay-sunspring-silicon-valley-thomas-middleditch-ai adresinden alındı Hales, C. (2005). Cinematic Interaction: From Kinoautomat to Cause and Effect. Digital Creativity, 16(1), 54. doi:54–64. DOI: 10.1080/14626260500147777 Hanser, E., Mc Kevitt, P., Lunney, T., Condel