Journals / Turkish Studies (Elektronik) / 2012 / Cilt: 7 - Sayı: 2

Etkili konuşma ölçeği geliştirme çalışması

Pages
319–334
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu işlemlerden sonra ölçeğin geçerli ve güvenilir olduğu sonucuna varılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Dil, bir toplumun kültürünün en önemli unsurudur.
📊
Key Findings & Data:İnsanların günlük hayatta kendilerini daha çok konuşarak ifade etmeleri, konuşma becerisinin daha etkili hale getirilmesini gerektirmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Bu işlemlerden sonra ölçeğin geçerli ve güvenilir olduğu sonucuna varılmıştır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2010-2011 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Dil, bir toplumun kültürünün en önemli unsurudur. Dilin yazılı ve sözlü anlatımdan oluşması, bu iki anlatım türünün ayrıntılı biçimde incelenmesi gereğini ortaya çıkarmıştır. İnsanların günlük hayatta kendilerini daha çok konuşarak ifade etmeleri, konuşma becerisinin daha etkili hale getirilmesini gerektirmektedir. Bu araştırmanın amacı, etkili konuşma becerisini ölçebilecek güvenilir ve geçerli bir ölçme aracı geliştirmektir. Araştırmanın örneklemini 2010-2011 eğitim-öğretim yılında Selçuk Üniversitesinde öğretmenlik formasyon eğitimi alan 342 öğrenci oluşturmaktadır. Örneklemde yer alan öğrencilerin 230’u kız, 112’si erkektir. Öğrencilerden bir önceki derslerine giren öğretim elemanının konuşmasını değerlendirmeleri istenmiştir. Ölçek maddeleri araştırmacılar tarafından ilgili alan yazını taranarak ve uzman görüşlerine başvurularak hazırlanmıştır. 111 maddeden oluşan ölçeğin ilk hali, uzman görüşleri ve gerçekleştirilen geçerlik-güvenirlik analizleri sonucunda 24 maddeye indirilmiştir. Maddelerin 20’si olumlu, 4’ü olumsuz yargı içermektedir. Ölçeğin olumsuz yargı içeren maddeleri ters puanlanmaktadır. Ölçeğin geçerliğini sağlamak amacıyla açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizleri yapılmıştır. Ölçeğin güvenirliği ise Cronbach α, Spearman Brown, Gutmann Split- Half teknikleri, düzeltilmiş madde toplam korelasyonları ve %27'lik alt-üst grup farkına ilişkin t değerleri hesaplanarak sağlanmıştır. Bu işlemlerden sonra ölçeğin geçerli ve güvenilir olduğu sonucuna varılmıştır.

🔖

Cite This Article

ÇİNTAŞ, D. Y., YAVUZ, M. (2012). Etkili konuşma ölçeği geliştirme çalışması. Turkish Studies (Elektronik), Cilt: 7 - Sayı: 2, 319–334. https://ajindex.com/articles/103999

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (21)

  1. ACTFL. (1999). The ACTFL Proficiency Guidelines: Speaking. Yonkers, NY: ACTFL. ADALI, O. (1982). Yüksek Öğrenimde Sözlü ve Yazılı Anlatım, İzmir:
  2. Aydın Yayınları.
  3. AĞCA, H. (1999).
  4. Sözlü Anlatım, Ankara:
  5. Gündüz Yayıncılık, AKSAN, D. (2009). Her Yönüyle Dil Ana Çizgileriyle Dilbilim I, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  6. BÜYÜKÖZTÜRK, Ş. (2007). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. Ankara:
  7. Pegem A Yayıncılık. CHENG, E. W. L. S. (2001). “Being More Effective Than Multiple Regression In Parsimonious Model Testing For Management Devolopment Research”. Journal of Management Development, 20(7), 650-667.
  8. Coşkun, M. V. (2009). “Ana Dili Eğitiminde Parçalarüstü Birimlerin Önemi ve Teknoloji Destekli Olarak Kavratılması”. Bilig/Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, (48): 41-52.
  9. COUNCIL Of EUROPE. (2001). Common European Framework of Reference for Languages: Learning, teaching, assessment. Cambridge: CUP. ÇONGUR, H. R. (1995). “Söz Sanatı” (I). TÖMER Dil Dergisi, 28. DEMİREL, Ö. (1999). İlköğretim Okullarında Türkçe Öğretimi. İstanbul: Millî Eğitim Yayınları.
  10. DOĞAN, M. (2005).
  11. Büyük Türkçe Sözlük, Ankara: Pınar Yayınları. ETS. Information Bulletin for The Test of Spoken English. TSE (2001).
  12. Princeton, NJ: Educational Testing Service. http://www.toefl.org/tse/tseindx.html. erişim tarihi: 12.01.2012.
  13. DOUGLAS, D. (1994). “Quantity and quality in speaking test performance”. Language Testing, DOUGLAS, D., & MYERS, R. (2000). Assessing the communication skills of veterinary students: Whose criteria? In A. J. Kunnan (Ed.), Fairness and validation in language assessment: Selected papers from the 19th Language Testing Research Colloquium, Orlando, Florida (pp. 60-81).
  14. Cambridge, UK: Cambridge University Press.
  15. Jacobson B.H., Johnson, A., GRYWALSKI, C., Silbergleit, A., Jacobson, G., Benninger, M.S. et al. (1997). “The Voice Handicap Index (VHI): Development and validation”. American Journal of Speech-Language Pathology, (6), 66-70.
  16. GÜNDÜZ, O. Konuşma Eğitimi. (2007). (Editörler: A. Kırkkılıç ve H. Akyol), İlköğretimde Türkçe Öğretimi, Ankara: Pegem Yayıncılık, 93-146.
  17. KAPLAN, M. (2002).
  18. Kültür ve Dil, İstanbul:
  19. Dergah Yayınları.
  20. KAYA, A. (2011).Etkili ve Güzel Konuşma Sanatı, Konya: Eğitim Kitabevi.
  21. NATIONAL BOARD Of EDUCATİON. (2002). The Framework of the Finnish National Certificates. Helsinki: National Board of Education. KELLOWAY, E. K. (1998). Using Lisrel for structural equation modeling: A researcher's guide. London: Sage Publications, Lingual links library http