Journals / Turkish Studies (Elektronik) / 2012 / Cilt: 7 - Sayı: 1

The roots of understanding authority within the Bektashi anecdote style

Fıkralarda Bektaşî tipine atfedilen iktidar algısının kökenleri

Pages
233–250
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

We shall also study the Bektashi’s playful posturing with political authority.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The Bektashi anecdotes have been developed in relation to the traditional Turkish/Anatolian Bektashi religious order.
📊
Key Findings & Data:The jokes/stories and anecdotes of the Bektashi continue to exemplify the people’s critical voice in Turkey.
💡
Conclusion & Impact:We shall also study the Bektashi’s playful posturing with political authority.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The Bektashi anecdotes have been developed in relation to the traditional Turkish/Anatolian Bektashi religious order. The jokes/stories and anecdotes of the Bektashi continue to exemplify the people’s critical voice in Turkey. While many of the anecdotes of the Bektashi are from the period of the Ottoman Empire we seek to go deeper into this religious order and understand the factors that created their anecdotes/stories and jokes. Our intent is to study how the religious order itself was created. We shall understand the Bektashi culture by discussing how the Bektashi speak in the first person with God and how they appear relaxed regarding religion (as opposed to the general populace of Sunni Turks). We shall also study the Bektashi’s playful posturing with political authority.

Özet

Anadolu Türklüğünün kendi iç dinamikleri bağlamında oluşturduğu bir tip olan ‘Bektaşî’ fıkra tipi, tarihimizin farklı dönemlerinden bugüne dek geçerliliğini korumayı başaran sitemleri, itirazları, naif nükteleri ile halkın eleştirel sesi olma özelliğini hâlâ sürdürmektedir. Genel olarak Bektaşî fıkraları Osmanlı klasik dönemine işaret eder gibi algılansa da, bu çalışmada söz konusu fıkraların teşekkülüne zemin hazırlayan etkenler daha erken bir aşamaya, tarikatın teşekkül sürecine inilerek değerlendirilecektir. Böylelikle siyasal otoriteyle gerilimli, çoğu kez ona karşı alaycı, dinsel açıdan amelî manada genel toplum yapısından farklı bir görünüm arz eden; hatta bazen yaradan ile de senli benli konuşan Bektaşi tipini oluşturan şartların daha anlaşılır olması amaçlanmaktadır.

🔖

Cite This Article

ARIKAN, M., AGHDAM, G. Y. A., AGHDAM, A. A. (2012). The roots of understanding authority within the Bektashi anecdote style. Turkish Studies (Elektronik), Cilt: 7 - Sayı: 1, 233–250. https://ajindex.com/articles/103972

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. AĞAOĞULLARI Mehmet Ali, Levent KÖKER, Kral Devlet ya da Ölümlü Tanrı, İmge Kitabevi, 2. Baskı, Ankara 2000.
  2. ANADOL Cemal, Türk-İslâm Medeniyetinde Ahilik Kültürü ve Fütüvvetnâmeler, Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara 2001. ARTUN Erman, “Adana Karatepeli Fıkraları”, http://turkoloji.cu.edu.tr/ CUKUROVA/ makaleler/6.php. AVCIOĞLU Doğan, Türklerin Tarihi, Beşinci Kitap, Tekin Yayınevi,
  3. Özyılmaz Matbaası, İstanbul 1984. AYTAÇ Pakize, “Malum u Meçhul Olan İnsan”, Gazi Üniversitesi Hacı Bektaş Veli Dergisi, S. 40, Ankara 2006. BAYRAM Mikail, “Türkiye Selçukluları’nda Devlet Yapısının Şekillenmesi”, Türkiye Selçukluları Üzerine Araştırmalar, Kömen Yayınları,
  4. I. Baskı, Konya 2003. BAYRAM Mikail, “Hacı Bektaş-ı Horasanî Hakkında Bazı Yeni Kaynaklar ve Yeni Bilgiler,” Destursuz Bağdan Üzüm Yiyenler, Kömen Yayınları, 1. Baskı, Konya 2004.
  5. BAYRAM Mikail, Ahi Evren ve Ahi Teşkilatının Kuruluşu, Konya 1991.
  6. BAYRAM Mikail, Selçuklular Zamanında Konya’da Dinî ve Fikrî Hareketler, NKM Yayınları, İstanbul 2008.
  7. BAYRAM Mikail, Tasavvufî Düşüncenin Esasları (Ahi Evren) – Tercüme, İnceleme ve Araştırma, Diyanet Vakfı Yayınları, Ankara 1995. BİTLİSÎ Şerefhan, Şerefname, 2. Cilt, Çev. Osman Aslanoğlu, Nûbihar Yayınları, İstanbul 2011. BORATAV Pertev Nailî, “Bektaşî ile Bektaşî Fıkraları Üzerine”, Folklor ve Edebiyat 2, Adam Yayınları, 2. Baskı, İstanbul 1991.
  8. BOUTHUL Gaston, Siyaset Sosyolojisi, Çev. Selahattin Yıldırım, Gelişim Yayınları, İstanbul 1975. COŞKUN Esad, “Hacı Bektaş Velî et le Bektaşi”, Arts de Coppodocoe, Genevre 1971.
  9. CRONE Patricia, Ortaçağ İslâm Dünyasında Siyasal Düşünce, Çev. Hakan Köni, Kapı Yayınları,
  10. I. Baskı, İstanbul 2007. ÇAĞATAY Neşet, “Anadolu’da Ahilik ve Bunun Kurucusu Ahi Evren”, Belleten, Cilt XLVI, S. 182, TTK Basımevi, Ankara 1982.
  11. ÇAMUROĞLU Reha, Yeniçerilerin Bektaşiliği ve Vaka-i Şerriyye, Kapı Yayınları, 5. Baskı, İstanbul 2009. ÇETİN İsmet, “Bir Fikir Sistemi Olarak Ahilik”, II. Uluslararası Ahilik Sempozyumu Bildirileri, Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara 1999, s. 88-94.
  12. ÇETİNKAYA Nihat, Kızılbaş Türkler, Tarihi, Oluşumu ve Gelişimi, Kum Saati Yayınları, 2. Baskı, İstanbul 2004.
  13. DAVIES R. Morton, Vaughan A. Lewis; Models of Political Systems, Pall Mall Press, London 1971. ERDEM İlhan, “Sahib-i Divan Şemseddin Civeyni’ni Anadolu’ya Gelişi, Yeni Moğol Rejiminin Kurulması ve Sonuçları,” 60. Yılında İlim ve Fikir Adamı Prof. Dr. Kâzım Yaşar Kopraman’a Armağan, Yayına Hazırlayan: E. Semih Yalçın, Elektronik Basım Yayım Sanayi ve Ticaret Ltd Şti