SavedAdd your journal

Journals / Beykoz Akademi Dergisi / 2019 / Cilt: 7 - Sayı: 2

KURUMSAL SOSYAL SORUMLULUĞUN TÜKETİCİ TEMELLİ MARKA DENKLİĞİNE ETKİSİ

Selin URKUT
Emrah CENGİZ
Pages
126–146
Publication Date
2019-12-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Analizler sonucunda kurumsal sosyal sorumluluk algısının; algılanan kaliteyi, marka sadakatini, marka farkındalığı/marka çağrışımlarını ve genel tüketici temelli marka denkliğini istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde etkilediği belirlenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:İletişim teknolojilerindeki gelişmeler, küreselleşme, sayıları giderek artan çokuluslu işletmeler, baskı grupları gibi başlıca faktörler kurumsal sosyal sorumluluk bilincinin oluşmasına ve yaygınlaşmasına katkıda bulunmuştur.
📊
Key Findings & Data:Günümüzde, kurumsal sosyal sorumluluk, marka denkliği oluşturmada bir pazarlama stratejisi olarak kullanılmaya başlanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Analizler sonucunda kurumsal sosyal sorumluluk algısının; algılanan kaliteyi, marka sadakatini, marka farkındalığı/marka çağrışımlarını ve genel tüketici temelli marka denkliğini istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde etkilediği belirlenmiştir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kurumsal Sosyal Sorumluluk · Tüketici Temelli Marka Denkliği · Özel Hastaneler

Özet

İletişim teknolojilerindeki gelişmeler, küreselleşme, sayıları giderek artan çokuluslu işletmeler, baskı grupları gibi başlıca faktörler kurumsal sosyal sorumluluk bilincinin oluşmasına ve yaygınlaşmasına katkıda bulunmuştur. Günümüzde, kurumsal sosyal sorumluluk, marka denkliği oluşturmada bir pazarlama stratejisi olarak kullanılmaya başlanmıştır. Bu çalışmanın ana amacı kurumsal sosyal sorumluluğun tüketici temelli marka denkliğine etkisinin hastane sektöründe incelenmesidir. Bu amaçla, anket formlarında katılımcıların en çok hizmet aldıkları özel hastaneler olarak belirttikleri hastaneler için karşılaştırmalı bir analiz yapılmıştır. Türkiye’deki özel hastanelerin herhangi birinden en az bir kez hizmet almış İstanbul ilindeki 18 yaş ve üzeri katılımcılara yüz yüze görüşme tekniği ile anket uygulanmıştır. Anketler sonucunda elde edilen veriler SPSS 25 programı ile analiz edilmiştir. Hipotezlerin test edilmesinde çoklu doğrusal regresyon analizi kullanılmıştır. Analizler sonucunda kurumsal sosyal sorumluluk algısının; algılanan kaliteyi, marka sadakatini, marka farkındalığı/marka çağrışımlarını ve genel tüketici temelli marka denkliğini istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde etkilediği belirlenmiştir.

🔖

Cite This Article

URKUT, S., CENGİZ, E. (2019). KURUMSAL SOSYAL SORUMLULUĞUN TÜKETİCİ TEMELLİ MARKA DENKLİĞİNE ETKİSİ. Beykoz Akademi Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 2, 126–146. https://ajindex.com/articles/103559

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (4)

  1. Aaker, D. A. (1991). Managing Brand Equity: Capitalizing on the Value of a Brand Name. New York: The Free Press. Aaker, D. A. (1996) Building Strong Brands. New York: The Free Press. Bayraktaroğlu, G., İlter, B. ve Tanyeri M. (2009). Kurumsal Sosyal Sorumluluk: Pazarlamada Yeni Bir Paradigmaya Doğru
  2. Basım, Literatür Yayıncılık. Blackston, M. (1992). Observations: Building Brand Equity by Managing the Brand's Relationships. Journal of Advertising Research, 32(3), 79-83. Büyüköztürk, Ş. (2018). Sosyal Bilimler için Veri Analizi El Kitabı: İstatistik, Araştırma Deseni SPSS Uygulamaları ve Yorum
  3. Baskı. Ankara: Pagem Akademi Yayıncılık. Carroll, A. B. (1979). A Three-Dimensional Conceptual Model of Corporate Social Performance. Academy of Management Review, 4 (4), 497-505. Carroll, A. B. (1991). The Pyramid of Corporate Social Responsibility: Toward the Moral Management of Organizational Stakeholders. Business Horizons, July-August, 39-48. Carroll, A. B. (1999). Corporate Social Responsibility Evolution of a Definitional Construct. Business & Society, 38 (3), 268-295. Chen, Y. (2010). The Drivers of Green Brand Equity: Green Brand Image, Green Satisfaction, and Green Trust. Journal of Business Ethics, 93, 307-319. Christodoulides, G. and de Chernatony, L. (2010). Consumer-Based Brand Equity Conceptualisation and Measurement: A Literature Review. International Journal of Market Research, 52 (1), 43-66. Coşkun Değirmen, G. (2016). Kurumsal Pazarlama ve Sosyal Sorumluluk
  4. Basım, Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık. Davis, K. (1975). Five Propositions for Social Responsibility. Business Horizons, 18 (3), 19-24. de Pelsmacker, P., Geuens, M. and Van den Bergh, J. (2010). Marketing Communications: A European Perspective, 4th Edition, Pearson. del Río, A. B., Vázquez, R. and Iglesias, V. (2001). The Effects of Brand Associations on Consumer Response. Journal of Consumer Marketing, 18 (5), 410-425. Dick, A. S. and Basu, K. (1994). Customer Loyalty: Toward an Integrated Conceptual Framework. Journal of the Academy of Marketing Science, 22 (2), 99-113. Erdem, T. and Swait, J. (1998). Brand Equity As A Signaling, Phenomenon. Journal of Consumer Psychology, 7(2), 131-157. Frederick, W. C. (1986). Toward CSR3: Why Ethical Analysis is Indispensable and Unavoidable in Corporate Affairs. California Management Review, 28 (2), 126-141. Frederick, W. C. (1994). From CSR1 to CSR2: The Maturing of Business-and-Society Thought. Business & Society, 33 (2), 150-164. Frederic