Journals / Turkish Studies (Elektronik) / 2016 / Cilt: 11 - Sayı: 21

IN THE NINETEENTH CENTURY SUFI ORDER POLITICS RELATION: TAKKA OF NEHRI

XIX. YÜZYILDA TARİKAT-SİYASET İLİŞKİSİ: NEHRÎ TEKKESİ ÖRNEĞİ

Pages
53–78
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

As the results of efforts, Nehrî branch have continued to spread in Turkey with the lodges of Gayda, Kufravî, Norshin, Arvâs and Kalâmî; in Iran Kamâlizâde, Narzîvayî, Ermanibulâg, Tikantepe and Kohne Kale (khankah); in Irak with the lodges of Sûrsûra, Bârzân and Sheikh Raşid Lolân

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Sayyid Taha Nehrî branch of Naqshbandi-Khalidi which is affective in Turkey, Iran and Iraq, was founded in the early of XIXth century in Baglar (Nehrî), village of Shamdinan (Semdinli), town of Hakkari and it continued its facilities for a long time here.
📊
Key Findings & Data:Though the first one who brought Naqshbandiyyah to the region was Sayyid Abdullah Shamdînî , his brother's son Sayyid Taha Nehrî (d. 1853) was the first person who established and spread the branch with the caliphs and the students who was trained by him.
💡
Conclusion & Impact:As the results of efforts, Nehrî branch have continued to spread in Turkey with the lodges of Gayda, Kufravî, Norshin, Arvâs and Kalâmî; in Iran Kamâlizâde, Narzîvayî, Ermanibulâg, Tikantepe and Kohne Kale (khankah); in Irak with the lodges of Sûrsûra, Bârzân and Sheikh Raşid Lolân
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Sayyid Taha Nehrî branch of Naqshbandi-Khalidi which is affective in Turkey, Iran and Iraq, was founded in the early of XIXth century in Baglar (Nehrî), village of Shamdinan (Semdinli), town of Hakkari and it continued its facilities for a long time here. Though the first one who brought Naqshbandiyyah to the region was Sayyid Abdullah Shamdînî , his brother's son Sayyid Taha Nehrî (d. 1853) was the first person who established and spread the branch with the caliphs and the students who was trained by him. After Sayyid Taha in the period of Sheikh Ubaydullah Nehrî, lodge (d. 1883) gained a political identity and its subsequent activities came to the fore in this respect. In 1925, with the period of Sheikh Said Rebellion, as Sayyid Abdul Qadir (d. 1925) who was the leader (postnîşîn) of Takka of Nehrî (a sufi lodge) was executed, his son Sayyid Abdullah Gilanîzâde (d. 1967) was transferred to the center of sufi order to Urmia and Mahabad cities of Iran. As the results of efforts, Nehrî branch have continued to spread in Turkey with the lodges of Gayda, Kufravî, Norshin, Arvâs and Kalâmî; in Iran Kamâlizâde, Narzîvayî, Ermanibulâg, Tikantepe and Kohne Kale (khankah); in Irak with the lodges of Sûrsûra, Bârzân and Sheikh Raşid Lolân

Özet

Nakşbendî-Hâlidîliğin Türkiye, İran ve Irak ülkelerinde etkin olan Seyyid Taha Nehrî kolu, XIX. yüzyılın başlarında Hakkâri'nin Şemdinli ilçesine bağlı Bağlar (Nehrî) köyünde kurulmuş ve uzun bir süre faaliyetlerini devam ettirmiştir. Bölgeye Nakşbendîliği ilk getiren Seyyid Abdullah Şemdînî olsa da yetiştirdiği halifeleri ile kolu tesis eden ve yayılmasına öncü olan kişi, birâderzâdesi Seyyid Taha'dır (ö. 1853). Seyyid Taha'dan sonra oğlu Şeyh Ubeydullah (ö. 1883) döneminde ise Nehrî Tekkesi, siyasi bir kimlik kazanmış ve bundan sonraki faaliyetleri bu yönüyle öne çıkmıştır. 1925 Şeyh Said isyanıyla birlikte Nehrî Tekkesi'nin o dönemki postnîşîni olan Seyyid Abdülkadir (ö. 1925) idam edilince, oğlu Seyyid Abdullah Geylânîzâde (ö. 1967) tarikat merkezini İran Urumiye ve Mahabad şehirlerindeki tekkelere nakletmiştir. Kolun yayılmasında siyasi ve sosyal etkenlerle birlikte en etkili faktör, şeyhlere atfedilmiş özelliklerin yanı sıra tarikatı yaymada gösterdikleri çabalardır. Bu çabalar neticesinde kol, Türkiye'de Gayda, Küfrevî, Norşin, Arvâs ve Kelâmî dergâhıyla; İran'da Kemâlizâde, Nerzîveyî, Ermenibulâğ, Tikantepe ve Köhne Kale hânkâhıyla; Irak'ta Sûrsûre, Bârzân ve Şeyh Reşid Lolân tekkesiyle yayılmaya devam etmiştir. Nehrî Tekkesi Seyyid Taha döneminde klasik bir Hâlidî tekkesi olma özelliğini koruyarak siyasi alanda etkili olmuştur. Ancak Şeyh Ubeydullah döneminde tekke, siyasileşmiş ve bölgedeki sosyo-politik gelişmelerin merkezinde yer almıştır. Bununla birlikte Şeyh Ubeydullah Tasavvufi faaliyetleri ihmal etmemiştir

🔖

Cite This Article

ÇAKIR, M. S. (2016). IN THE NINETEENTH CENTURY SUFI ORDER POLITICS RELATION: TAKKA OF NEHRI. Turkish Studies (Elektronik), Cilt: 11 - Sayı: 21, 53–78. https://ajindex.com/articles/103355

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. BOA, A.} MKT. MHM, 43/96, 21 R 1268/13 Şubat 1852 BOA, BEO, 390/29187, 17 L 1311/23 Nisan 1894 BOA, BEO, 419/31392, 08 Z 1311/4 Haziran 1894 BOA, BEO, 4466/334884, 04 Ra 1320/11 Haziran 1902
  2. BOA, BEO, 864/64784, 04 C 1314/10 Kasım 1896 BOA, EV. d., - /16257, s. 11, 2 C 1280/14 Kasım 1863 BOA, HAT, 803/37114, 23 C 1243/11 Ocak 1828 BOA, İ. HUS, 50/1314, Tarih: 18 Ca 1314/25 Ekim 1896 BOA, İ.DH, 191/10747, 13 Ca 1265/4 Nisan 1849 BOA, İ.DH, 193/10876, 11 C 1265/4 Mayıs 1849 BOA, İ.DH, 875/69844, 20 R 1300/28 Şubat 1883 BOA, İ.HR, 92/4493, 29 M 1269/12 Kasım 1852 BOA, İ.MSM, 50/1266, 9 C 1263/25 Mayıs 1847 BOA, MVL, 227/66, 21 Ş 1265/12 Temmuz 1849 Ahmed Muhtar Paşa, Anadoluda Rus Muharebesi 1876-1877, Sadeleştiren: Enver Yaşarbaş, Petek Yayınları,
  3. C. I, İstanbul 1985.
  4. Akın, Necmi, “Hakkâri Folklorunda Yatırlar ve Yatırlara Bağlı Anlatılan Menkıbeler”, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi),Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sos. Bil. Ens., 2008.
  5. Akman, Zekeriya, Osmanlı’da Devlet Tekke Münasebetleri: Meclis-i Meşâyih, Elips Kitap, Ankara, 2013.
  6. Albayrak, Kadir “Nestûrîlik", DİA, TDV, 2007, C. XXXIII. Ali Ekber b. Hüsamü’l-mülk, İftitâh-ı Nâsırî der vâkıa-i Şeyh Ubeydullah, Sâzmân-ı Esnâd ve Kitâbhâne-i Millî-yi Cumhurî-yi İslâmî-yi Îrân, 1298h., kayıt no: F884, kitap kodu: 1654149, Tahran. Arvas, Tarık Ziya, “Hakkâri Nasturileri (1836-1936)”, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Yüzünzü Yıl Üniversitesi Sos. Bil. Ens., Van 2010. Arvâsî, Sıbgatullah Minah, Derleyen: Hâlid-i Orekî, Çev. Siraceddin Önlüer ve Hüseyin Okur, Semerkand Yayınları, İstanbul 2012.
  7. Averyanov, P. İ., Osmanlı İran Rus Savaşlarında Kürtler (19. Yüzyıl), Rusçadan Çev. İbrahim Kale, Avesta Basın Yayın, İstanbul 2010. Bâcûrî, İbrahim, Şerhu Cevhereti’-tevhid, takdim: Abdülkerim er-Rufâî, t.y. y.y. Bârzânî, Mesud, Bârzâni ve Kürt Ulusal Örgüt Hareketi, Arapçadan Çev. Vahdettin İnce, Doz Yayınları, İstanbul 2006.
  8. Bruinessen, Martin van, “The Sâdatê Nehrî or Gîlânîzâde of Central Kurdistan”, Journal of the History of Sufism, 1-2, 2000, pp. 79-91.
  9. Bruinessen, Martin van, Ağa, Şeyh, Devlet, Çev. Banu Yalkut, İletişim Yayınları, İstanbul 2013.
  10. Curzon, George N., Persia and the Persian Question, Volume I., Chapter 16, Longmans, Green & Co., London 1892. Çetinsaya, Gökhan, “II. Abdülhamid Döneminde Kuzey Irak’ta Tarikat, Aşiret ve Siyaset” Divan, Bilim ve Sanat Vakfı, 1999/2, Yıl 4, S. 7. Dalyan, Murat Gökhan, XIX. Yüzyılda Amerikalı Misyonerlerin Hakkâri Günlüğü 1830-1870,
  11. Öncü Kitap, Ankara 2012.
  12. Doğan, Cabir “1