\r\n Yazılı Moğolcanın, eski datif-lokatif eki olan {+A} ile biten bir eke sahip olduğu bilinmektedir, gaǰar-a "ülkede ~ şehirde", edür-e "günde", tan-a "sana" vb… (Poppe 1955: 198) Bu son ek sadece "i'li" diftonglar ve konsonantla biten köklerde görülür, Klasik Öncesi Moğolcada: tavlai-a "tavşana" vb… {+A} eki Klasik Öncesi Moğolcada oldukça yaygın kullanılırdı; fakat ek, yazılı Moğolcada ya da Modern Moğolcada daha az ortak kullanılmaktadır.\r\n
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:\r\n Yazılı Moğolcanın, eski datif-lokatif eki olan {+A} ile biten bir eke sahip olduğu bilinmektedir, gaǰar-a "ülkede ~ şehirde", edür-e "günde", tan-a "sana" vb… (Poppe 1955: 198) Bu son ek sadece "i'li" diftonglar ve konsonantla biten köklerde görülür, Klasik Öncesi Moğolcada: tavlai-a "tavşana" vb… {+A} eki Klasik Öncesi Moğolcada oldukça yaygın kullanılırdı; fakat ek, yazılı Moğolcada ya da Modern Moğolcada daha az ortak kullanılmaktadır.\r\n
📊
Key Findings & Data:\r\n Yazılı Moğolcanın, eski datif-lokatif eki olan {+A} ile biten bir eke sahip olduğu bilinmektedir, gaǰar-a "ülkede ~ şehirde", edür-e "günde", tan-a "sana" vb… (Poppe 1955: 198) Bu son ek sadece "i'li" diftonglar ve konsonantla biten köklerde görülür, Klasik Öncesi Moğolcada: tavlai-a "tavşana" vb… {+A} eki Klasik Öncesi Moğolcada oldukça yaygın kullanılırdı; fakat ek, yazılı Moğolcada ya da Modern Moğolcada daha az ortak kullanılmaktadır.\r\n
💡
Conclusion & Impact:\r\n Yazılı Moğolcanın, eski datif-lokatif eki olan {+A} ile biten bir eke sahip olduğu bilinmektedir, gaǰar-a "ülkede ~ şehirde", edür-e "günde", tan-a "sana" vb… (Poppe 1955: 198) Bu son ek sadece "i'li" diftonglar ve konsonantla biten köklerde görülür, Klasik Öncesi Moğolcada: tavlai-a "tavşana" vb… {+A} eki Klasik Öncesi Moğolcada oldukça yaygın kullanılırdı; fakat ek, yazılı Moğolcada ya da Modern Moğolcada daha az ortak kullanılmaktadır.\r\n
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Eski Türkçede · Datif-Lokatif
Özet
\r\n Yazılı Moğolcanın, eski datif-lokatif eki olan {+A} ile biten bir eke sahip olduğu bilinmektedir, gaǰar-a "ülkede ~ şehirde", edür-e "günde", tan-a "sana" vb… (Poppe 1955: 198) Bu son ek sadece "i'li" diftonglar ve konsonantla biten köklerde görülür, Klasik Öncesi Moğolcada: tavlai-a "tavşana" vb… {+A} eki Klasik Öncesi Moğolcada oldukça yaygın kullanılırdı; fakat ek, yazılı Moğolcada ya da Modern Moğolcada daha az ortak kullanılmaktadır.\r\n
TEKİN, P. D., DEMİRCİ, Ç. Y. D. D. Ü. Ö. (2020). Eski türkçede datif-lokatif {+a} üzerine. Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi - CBUSOS, Cilt: 10 Sayı: 1. https://ajindex.com/articles/1031491