AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: This study showed that home exercise program after COVID-19 was significantly effective in relieving dyspnea, but not as effective in improving quality of life and sleep and depression complaints.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: The aim of this study was to investigate the efficacy of a home-based breathing exercise program on dyspnea, quality of life, depression and sleeping disorders in patients with COVID-19 after discharge from the hospital. Methods: The study was completed with a total of 60 participants. The intervention group (n=39) received a homed-based exercise program including controlled breathing techniques and low-intensity upper and lower extremity exercises. The control group (n=21) did not receive any intervention. The patients were evaluated with the Modified Borg Scale (MBS), Nottingham Health Profile (NHP), Insomnia Severity Index (ISI) and Beck Depression Inventory (BDI) before and at the end of the intervention. Results: After treatment, the MBS scores significantly decreased in both the intervention and control groups compared with the baseline values(p<0.05). There was a statistically significant difference before and after the treatment when the MBS scores were compared between the groups (p<0.001). The changes in the post-treatment BDI, NHP and ISI scores compared to the baseline did not significantly differ between the two groups. Conclusion: This study showed that home exercise program after COVID-19 was significantly effective in relieving dyspnea, but not as effective in improving quality of life and sleep and depression complaints.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı COVID-19 tanılı hastalarda hastaneden taburcu olduktan sonra evde uygulanan solunum egzersiz programının dispne, yaşam kalitesi, depresyon ve uyku bozuklukları üzerine etkinliğini araştırmaktır. Yöntemler: Çalışma toplam 60 katılımcı ile tamamlandı. Müdahale grubu (n=39), kontrollü nefes alma teknikleri ve düşük yoğunluklu üst ve alt ekstremite egzersizlerini içeren ev egzersiz programı aldı. Kontrol grubuna (n=21) herhangi bir müdahale uygulanmadı. Hastalar tedavi öncesi ve sonrasında Modifiye Borg Ölçeği (MBÖ), Nottingham Sağlık Profili (NSP), Uykusuzluk Şiddet İndeksi (UŞİ) ve Beck Depresyon Envanteri (BDE) ile değerlendirildi. Bulgular: Tedaviden sonra, başlangıç değerlerine kıyasla hem müdahale hem de kontrol gruplarında MBÖ puanları önemli ölçüde azaldı (p<0.05). Gruplar arasında MBÖ skorları karşılaştırıldığında tedavi öncesi ve sonrası istatistiksel olarak anlamlı fark vardı (p<0.001). Tedavi öncesi ve tedavi sonrası BDE, NSP ve UŞİ skorlarındaki değişiklikler ise, iki grup arasında anlamlı farklılık göstermedi. Sonuç: Bu çalışma ile COVID-19 sonrası ev egzersiz programının dispneyi azaltmada etkili olduğu gösterilirken, yaşam kalitesini, uyku bozukluğunu ve depresyon şikayetlerini iyileştirmede etkisinin anlamlı düzeyde olmadığı gösterilmiştir.