Journals / Turkish Studies (Elektronik) / 2011 / Cilt: 6 - Sayı: 1

Some details about locatives and datives in Turkish language The case of Tuva Turkish

Türk dilinde yönelme ve bulunma hali ile ilgili birkaç ayrıntı -Tuva Türkçesi örneği

Pages
1229–1238
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Other functions of the casa suffixes of +da +ga, but the place and time, will not be mentioned.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Cases of name have been utilized beyond its own functions and made the connection between the names and verbs via various nuances.
📊
Key Findings & Data:We have been able to follow the variety of functions since the Kök Turk Scriptures.
💡
Conclusion & Impact:Other functions of the casa suffixes of +da +ga, but the place and time, will not be mentioned.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Cases of name have been utilized beyond its own functions and made the connection between the names and verbs via various nuances. We have been able to follow the variety of functions since the Kök Turk Scriptures. The meaning gap has been gradually filled in by either the same suffix or another. We will focus the locative function of the dative suffix in this article. The evolution of this function since the Kök Turk Scriptures, what kind of a space it has in one of the contemporary dialects, Tuvan Turkish and the conditions laying the emergence of this function in a systematic way will be analyzed. Other functions of the casa suffixes of +da +ga, but the place and time, will not be mentioned.

Özet

Türkçede isim hâl ekleri, kendi asıl fonksiyonları yanında çeşitli fonksiyonlarda da kullanılagelmiş, isimlerle fiillerin bağlantısını türlü nüanslarla kurmuştur. Biz bu fonksiyon çeşitliliğini, Köktürk yazıtlarından itibaren takip edebilmekteyiz. Zamanla fiilin açtığı anlam boşluğunu ya aynı ek ya da başka bir ek doldurmuştur. Biz bu makalede, yönelme hâli ekinin bulunma fonksiyonu üzerinde duracağız. Bu durumun Köktürk yazıtlarından itibaren nasıl bir gelişim içinde bulunduğu ve günümüz lehçelerinden Tuva Türkçesinde nasıl bir kullanım alanına sahip olduğu ve bu kullanımın sistemli bir Şekilde hangi koşullarda ortaya çıktığı incelenecektir.+da ve +ga hâl eklerinin yer ve zaman dışındaki diğer fonksiyonlarına ise değinilmeyecektir.

🔖

Cite This Article

GÜNDOĞDU, V. K. (2011). Some details about locatives and datives in Turkish language The case of Tuva Turkish. Turkish Studies (Elektronik), Cilt: 6 - Sayı: 1, 1229–1238. https://ajindex.com/articles/102144

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (7)

  1. ARIKOĞLU Ekrem 2007, “Tuva Türkçesi”, (Kitapta Bölüm), Türk Lehçeleri Grameri (Ed. Ahmet Bican Ercilasun), Ankara: Akçağ Yayınları, 1149-1228. BOZ Erdoğan 2007, Türkiye Türkçesinde +{A} Durum Biçimbirimi, Ankara: Gazi Kitabevi BURAN Ahmet 1996, Anadolu Ağızlarında İsim Çekim (Hal) Ekleri, Ankara: TDK. Yayınları ERASLAN Kemal, 2000 “Eski Türkçede Yönelme (Datif) Hâli Ekinin Yapı, Fonksiyon ve İfadeleri”, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Dergisi, İstanbul: ss. 67-76. ERDAL Marcel 2004,
  2. A old Grammar of Old Turkic, Leiden-Boston: Brill ERGİN Muharrem 2000,
  3. Orhun Abideleri, İstanbul: Boğaziçi Yayınları ERSOY Feyzi 2006, “Moğolca ve Türkçede Fiil-Tamlayıcı İlişkileri”, Türkiyat Araştırmaları Dergisi, Güz 2006, Sayı: 20, ss. 81-98. GABAİN A. von 2000, Eski Türkçenin Grameri (Çev. Mehmet Akalın), Ankara UBRYATOVA E. İ. 1982, Grammatika sovremennogo Yakutskogo literaturnogo Yazıka, fonetika i Morfologiya, Moskva GÜLSEVİN Gürer 1997,
  4. Eski Anadolu Türkçesinde Ekler, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları GÜNAY Turgut 1978,
  5. Riza İli Ağızları, Ankara = RİA HERTEK A.B. 2008, Znaçeniya Lokal’nıh Padejey v Tuvinskom i Hakasskom Yazıkah, Diss. Kand. Fil. Nauk, Novosibirsk İSHAKOV F. G., PAL’MBAH A. A. 1961, Grammatika Tuvinskogo Yazıka – Fonetika i Morfologiya, Moskva JOHANSON Lars 2007, Türkçede Dil İlişkilerinde Yapısal Etkenler (Çev: Nurettin Demir), Ankara: TDK Yayınları KORKMAZ Zeynep 2000, Türkçede Eklerin Kullanılış Şekilleri ve Ek Kalıplaşması Olayları, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları Kül-Tegin: Orhun-Yenisey Yazıtları VI-VIII. Yy 2003, Ankara =Kül-tegin NEVSKAYA İ. A. 2005, Prostranstvennıye Otnoşeniya v Tyurkskix Yazıkax Yujnoy Sibiri (Na Materiale ġorskogo Yazıka), Novosibirsk ÖNER Mustafa 2004, “Kuzey Batı Türkçesinde –nI Ekli Zaman Zarfları”, Tyurkskaya i smejnaya leksikologiya i leksikografiya (Sbornik k 70-letiyu Kenesbaya Musaeva), Rossiyskaya Akademiya NAUK İnstitut Yazıkoznaniya, Moskva, 159-169 POPPE Nicholas 1992, Moğol Yazı Dilinin Grameri (Çev. Günay Karaağaç), İzmir: Ege Üniversitesi Basımevi SÁRKÖZİ Alice 2004,
  6. Classical Mongolian, Lincom Europa. SAT S. Ç., SALZINMAA E. B. 1980,
  7. Amgı Tıva Literaturlug Dıl, Kızıl: Tıvanıŋ Nom Ündürer Çeri. SEV Gülsel 2007, Tarihi Türk Lehçelerinde Hâl Ekleri, Ankara: Akçağ Yay. ŞÇERBAK A. M. 1977, O Oçerki Po Sravnitel’noy Morfologii Tyurkskix Yazıkov (İmya), Leningrad. TANÇ Mustafa 2006, “Eski Türkçe Yönelme Durumu Ekinin Günümüz Kıpçak Grubu Türk Lehçelerindeki Yansımaları”, TAED 30, Er