SavedAdd your journal

Journals / Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi / 2023 / Cilt: 72 Sayı: 3

ROMA HUKUKUNDA AKIL HASTALARININ FİİL EHLİYETİ

Mehmet Mert ÖZYILDIRIM
Pages
1511–1558
Publication Date
2023-10-26
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu bağlamda çalışmada, öncelikle akıl hastalığının tanımına yer verilerek Roma Hukuku’ndaki terminoloji sorunu üzerinde durulmuş, daha sonra hastalığın teşhis edilmesi ile curator atanması süreçleri incelenmiş, son olarak da bu kişilerin fiil ehliyetinin kısıtlanmasının hukuki sonuçları, aile hukuku, borçlar hukuku ve eşya hukuku kapsamında ayrı ayrı ele alınmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Fiil ehliyeti kavramı, kişinin kendi fiilleri aracılığıyla hukuki sonuç doğurabilecek işlemleri bizzat yapabilme salâhiyetini ifade etmektedir.
📊
Key Findings & Data:Akıl hastalarının, her ne kadar belirli koşullarda hak ehliyetine sahip olmaları mümkün olsa da Roma Hukuku’nun Eski Hukuk Dönemi’nden beri fiil ehliyetlerinin kısıtlanması gerektiğine karar verilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Bu bağlamda çalışmada, öncelikle akıl hastalığının tanımına yer verilerek Roma Hukuku’ndaki terminoloji sorunu üzerinde durulmuş, daha sonra hastalığın teşhis edilmesi ile curator atanması süreçleri incelenmiş, son olarak da bu kişilerin fiil ehliyetinin kısıtlanmasının hukuki sonuçları, aile hukuku, borçlar hukuku ve eşya hukuku kapsamında ayrı ayrı ele alınmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Akıl Hastalığı · Kayyım Tayini · Furiosus

Özet

Fiil ehliyeti kavramı, kişinin kendi fiilleri aracılığıyla hukuki sonuç doğurabilecek işlemleri bizzat yapabilme salâhiyetini ifade etmektedir. Akıl hastalarının, her ne kadar belirli koşullarda hak ehliyetine sahip olmaları mümkün olsa da Roma Hukuku’nun Eski Hukuk Dönemi’nden beri fiil ehliyetlerinin kısıtlanması gerektiğine karar verilmiştir. Bu kapsamda, ilgili kişilerin malvarlıklarının yönetimi açısından kendilerine bir kayyım (curator furiosi) tayin edilmesi uygun görülmüştür. Tayin edilen kayyımların, akıl hastasının hukuki işlemlerine izin veya onam vermesi yetmemekte, fakat bu işlemleri akıl hastası adına bizzat kendilerinin yapması gerekmektedir. Ancak istisnai olarak, akıl hastalarının bizzat kendi fiilleri sonucunda taraf olabileceği hukuki işlemler de mevcut olduğu için konunun dikkatlice irdelenmesi önem arz etmektedir. Bu bağlamda çalışmada, öncelikle akıl hastalığının tanımına yer verilerek Roma Hukuku’ndaki terminoloji sorunu üzerinde durulmuş, daha sonra hastalığın teşhis edilmesi ile curator atanması süreçleri incelenmiş, son olarak da bu kişilerin fiil ehliyetinin kısıtlanmasının hukuki sonuçları, aile hukuku, borçlar hukuku ve eşya hukuku kapsamında ayrı ayrı ele alınmıştır.

🔖

Cite This Article

ÖZYILDIRIM, M. M. (2023). ROMA HUKUKUNDA AKIL HASTALARININ FİİL EHLİYETİ. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 72 Sayı: 3, 1511–1558. https://ajindex.com/articles/1015941

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Accarias, Calixte. Précis de droit romain, Tome I. Paris: Cotillon, 1874. Appleton, Charles. Le fou et le prodigue, en droit romain. Paris: E. Thorin&Fils, 1893. Aras, Bahattin. "Roma Hukukunda Evlenme ve Boşanma (Divortium)." Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 18, S. 2 (2010): 215–242.
  2. Audibert, Adrien. “Des deux formes d'aliénation mentale reconnues par le droit romain (furor et dementia).” Nouvelle revue historique de droit français et étranger 14, (1890): 846–890.
  3. Ayiter, Kudret ve Koschaker, Paul. Modern Hususi Hukuka Giriş Olarak Roma Hukukunun Ana Hatları. İzmir: Sevinç Matbaası, 1993.
  4. Ayiter, Kudret. Roma Hukuku Dersleri: Aile Hukuku. Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi, 1963. Bán, Katalin. “Madness in Seneca’s Medea and Celsus’s De Medicina.” Graeco-Latina Brunensia 24, no. 1 (2019/1): 5–16.
  5. Berger, Adolf. Encyclopedic Dictionary of Roman Law. Philadelphia: The American Philosophical Society, 1968.
  6. Berki, Şakir. Roma Hukuku. Ankara: Nur Basımevi, 1949.
  7. Buckland, William Warwick. A Text-Book of Roman Law from Augustus to Justinian. Cambridge: Cambridge University Press, 1921.
  8. Cook, W. G. H. “Mental Deficiency and the English Law of Contract.” Columbia Law Review 21, no. 5 (1921): 424–441.
  9. Cousin, Albert. Des incapacités résultant de la folie en droit romain et en droit français. Paris: Alphonse Derenne, 1881. De Jong, Hylkje. “The development of Enrichment Liability: Byzantine Law in the Teachings of the Digest of Stephanus.” Fundamina 16, no. 1 (2010): 29–39.
  10. Demangeat, Charles. Cours élémentaire de droit romain, Tome 1. Paris: Marescq aîné, 1866. Descheemaeker, Eric. “Obligations quasi ex delicto and Strict Liability in Roman Law.” The Journal of Legal History 31, no. 1 (2010): 1–20.
  11. Di Marzo, Salvatore. Roma Hukuku. çev. Ziya Umur. İstanbul: İsmail Akgün Matbaası, 1959.
  12. Diez, Javier Rodriguez. Potestas alienandi, Transfer of ownership by a non-owner from Roman law to the DCFR. Oisterwijk: WLP, 2016.
  13. Dural, Mustafa. “Roma Hukukunda Akit Benzerleri.” İstanbul Hukuk Mecmuası 33, S. 3-4 (1967): 257–272.
  14. Dysert, Anna. Capturing Medical Tradition: Caelius Aurelianus’ on Acute Diseases. Hirundo, (2007): 161–173.
  15. Erdoğmuş, Belgin. Roma Borçlar Hukuku Dersleri. İstanbul: Der Yayınları, 2005. (Borçlar Hukuku). Erdoğmuş, Belgin. Roma Eşya Hukuku. İstanbul: Der Yayınları, 2018. (Eşya Hukuku). Ernout, Alfred ve Meillet, Alfred. Dictionnaire étymologique de la langue latine. Paris: Klincksieck, 2001.
  16. Evans, Elizabeth Cornelia. “Roman Descriptions of