SavedAdd your journal

Journals / Sport Sciences / 2018 / Cilt: 13 Sayı: 4

AEROBİK EGZERSİZİN SEDANTER KADINLARDA OKSİDAN VE ANTİOKSİDAN KAPASİTEYE ETKİSİ

Fatma Kızılay(İNÖNÜ ÜNİVERSİTESİ)0000-0001-7216-7959
Fatma Kerkez(MUĞLA SITKI KOÇMAN ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-5485-1834
Cengiz Arslan(FIRAT ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-4406-1131
Pages
47–54
Publication Date
2018-10-13
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç olarak 8 haftalık, koş-yürü tarzı aerobik egzersizlerin, sedanter kadınlarda toplam oksidan ve antioksidan kapasite değerlerini olumlu yönde değiştirdiği söylenebilir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmanın amacı, 8 haftalık aerobik egzersizin sedanter kadınlarda toplam oksidan ve antioksidan kapasite üzerine etkisini araştırmaktır.
📊
Key Findings & Data:Araştırmaya 40 kadın gönüllü katılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç olarak 8 haftalık, koş-yürü tarzı aerobik egzersizlerin, sedanter kadınlarda toplam oksidan ve antioksidan kapasite değerlerini olumlu yönde değiştirdiği söylenebilir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Aerobik Egzersiz · Sedanter · Toplam Oksidan Kapasite

Özet

Bu çalışmanın amacı, 8 haftalık aerobik egzersizin sedanter kadınlarda toplam oksidan ve antioksidan kapasite üzerine etkisini araştırmaktır. Araştırmaya 40 kadın gönüllü katılmıştır. Katılımcılar rastgele yöntemle egzersiz (EG) ve kontrol grubu (KG) olarak iki gruba ayrılmıştır (yaş ortalaması, EG:41.05±3.26 ve KG:40.30±4.47 yıldır). Egzersiz grubuna 8 hafta süresince, haftada 3 gün, günde 1 saat aerobik-koş-yürü egzersizleri yaptırılmıştır. Tüm deneklerin çalışma öncesi ve sonrası Toplam Oksidan Kapasite (TOK) ve Toplam Antioksidan Kapasite (TAK) ölçümleri alınmıştır. Mevcut bulgular TOK ve TAK ölçümlerinin tümünde son test ölçümlerinde EG lehine anlamlı farklılık olduğunu göstermiştir (p<0.05). TAK değeri EG’nda 2.10±0.01μmol’den, 2.35±0.06μmol’e çıkarken, KG’nda anlamlı bir değişim oluşmamıştır. TOK değeri ise KG’nda 5.95±1.41mmol’den 5.64±1.67mmol’e düşerken, EG’nda 6.33±1.23mmol’den 3.48±1.94mmol’e düşmüştür (p<0.05). Sonuç olarak 8 haftalık, koş-yürü tarzı aerobik egzersizlerin, sedanter kadınlarda toplam oksidan ve antioksidan kapasite değerlerini olumlu yönde değiştirdiği söylenebilir.

🔖

Cite This Article

Kızılay, F., Kerkez, F., Arslan, C. (2018). AEROBİK EGZERSİZİN SEDANTER KADINLARDA OKSİDAN VE ANTİOKSİDAN KAPASİTEYE ETKİSİ. Sport Sciences, Cilt: 13 Sayı: 4, 47–54. https://ajindex.com/articles/1006375

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (27)

  1. Akkurt, S., (2012). Obezite ve Egzersiz Tedavisi. Spor Hekimliği Dergisi, Cilt:47, ss:123-130.
  2. Baumgartner, R.N., Cameron, C., and Roche, A.F., (1998). Bioelectrical Impedance for Body Composition. Am J. Clin. Nutr, 48, 16-25.
  3. Bessa, A.L., Oliveira, V.N., Agostini, G.G., Oliveira, R.J., Oliveira, A.C., White, G.E., Wells, G., Teixeira, D.N.S., and Espindola, F.S., (2016). Exercise intensity and recovery: biomarkers of injury, inflammation, and oxidative stress. The Journal of Strength & Conditioning Research, 30(2), 311-319.
  4. Carlsohn, A., Rohn, S., Bittmann, F., Raila, J., Mayer, F., and Schweigert, F.J., (2008). Exercise Increases the Plasma Antioxidant Capacity of Adolescent Athletes. Annals of Nutrition &Metabolism, 53(2), 96-103.
  5. Carlsohn, A., Rohn, S., Mayer, F., and Schweigert, F.J., (2010). Physical Activity, Antioxidant Status, and Protein Modification in Adolescent Athletes. Medicine& Science in Sports & Exercise, 42(6), 1131-1139.
  6. Dündar, Y. ve Aslan, R., (1999). Hücre Moleküler Statüsünün Anlaşılması ve Fizyolojik Önem Açısından Radikaller-Antioksidanlar. İnsizyon Cerrahi Tıp Bilim. Dergisi 2(2), 134-142.
  7. Erel, O., (2004). A Novel Automated Method to Measure Total Antioxidant Response Against Potent Free Radical Reactions. Clin Biochem, 37(2), 112-119.
  8. Erel, O., (2005). A New Automated Colorimetric Method for Measuring Total Oxidant Status. Clin Biochem, 38, 1103–11.
  9. Ergen, E., Demirel, H., Güner, R., Turnagöl, H., Başoğlu, S., Zergeroğlu, A.M., and Ülkar, B., (2002). Egzersiz fizyolojisi. Nobel Yayın Dağıtım Ltd. Şti., Ankara, 39-81.
  10. Ghiselli, A., Serafini, M., and Natella, F., (2000). Total Antioxidant Capacity as a Tool to Assess Redox Status: Critical View and Experimental Data. Free Radical Biology Medicine, 29(11), 1106-1114.
  11. Gönülateş, S., Saygın, Ö., and Babayiğit İrez, G., (2010). Düzenli Yürüyüş Programının 40-55 Yaşları Arası Bayanlarda Sağlık İlişkili Fiziksel Uygunluk Unsurları Vekan Lipidleri Üzerine Etkisi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, Cilt:7 Sayı:2, 960-970.
  12. Guyton, A.C. ve Hall, J.E., (2001). Tıbbi Fizyoloji. (Çavuşoğlu, H. Çev.). İstanbul: Nobel Tıp Kitabevleri, (2006).
  13. Güllü, A. ve Güllü, E., (2001). Genel Antrenman Bilgisi. İstanbul: Umut Matbaacılık.
  14. Halliwell, B. and Gutteridge, J.M., (2015). Free Radicals in Biology and Medicine. Oxford University Press, USA.
  15. Ji, L.L., Radak, Z., and Goto, S., (2008). Hormesis and Exercise: How The Cell Copes with Oxidative Stress. American Journal of Pharmacology and Toxicology, 3(1), 41-55.
  16. Karvonen, M.J., (1957). The Effects of Training on Heart Rate: A Longitudinal Study. Ann Med Exp Biol Fenn, 35, 307-315.
  17. Kurban, S., Mehmetoğlu, İ., Yerlikaya, H.F, Gönen, S., and Erdem, S., (2011). Effect of Chronic Regular Exercise on Serum Ischemia-Modified Albumin Levels and Oxidative Stress in Type 2 Diabetes Mellitus. Endocrine Research, 36(3), 116-123.
  18. Leelarungrayub, D., Saidee, K., Pothongsunun, P., Pratanaphon, S., YanKai, A., and Bloomer, R.J., (2011). Six Weeks of Aerobic Dance Exercise Improves Blood Oxidative Stress Status and Increases Interleukin-2 in Previously Sedentary Women. Journal of Bodywork Movement Therapies, 15(3), 355-362.
  19. Leeuwenburgh, C. and Heinecke, J.W., (2001). Oxidative Stress and Antioxidants in Exercise. Current Medicinal Chemistry, 8(7), 829-838.
  20. Lushchak, V.I., (2014). Free Radicals, Reactive Oxygen Species, Oxidative Stress and its Classification. Chemico-biological interactions, 224, 164-175.
  21. Mendeş, B., (2012). Profesyonel Futbolcularla Sedanterlerde Akut Egzersiz ile Oluşan Total Oksidan ve Antioksidan Kapasitenin Karşılaştırılması. Doktora Tezi, Fırat Üniversitesi, Elazığ.
  22. Onat, A., (2007). Fiziksel Etkinlik, Metabolik Bozukluklardan Korunma ve Koroner Mortalite. Onat A, editör. Türk Halkının Kalp Sağlığı. İstanbul: Argos-cortex iletişim hizmetleri, 140-145.
  23. Özenoğlu, A., Uzdil, Z., and Yüce, S., (2016). Kadınlarda Tek Başına Planlı Egzersizin Antropometrik Ölçümler ve Vücut Kompozisyonu Üzerine Etkisi. Samsun Sağlık Bilimleri Dergisi, 1(1), 0-0. http://dergipark.gov.tr/jshs/issue/24525/259863
  24. Powers, S.K., Radak, Z., and Ji, L.L., (2016). Exercise‐Induced Oxidative Stress: Past, Present and Future. The Journal of physiology, 594(18), 5081-5092.
  25. Rajendran, P., Nandakumar, N., Rengarajan, T., Palaniswami, R., Gnanadhas, E.N., Lakshminarasaiah, U., and Nishigaki, I., (2014). Antioxidants and Human Diseases. Clinica Chimica Acta, 436, 332-347.
  26. Savu, O., Ionescu-Tirgoviste, C., Atanasiu, V., Gaman, L., Papacocea, R., and Stoian, I.J., (2012). Increase in Total Antioxidant Capacity of Plasma Despite High Levels of Oxidative Stress in Uncomplicated Type 2 Diabetes Mellitus. Int Med Res. 40(2):709-16.
  27. Shinde, A., Ganu, J., and Naik, P., (2012). Effect of Free Radicals & Antioxidants on Oxidative Stress: A Review. J Dent Allied Sci. 1(2):63-66.