SavedAdd your journal

Journals / Qualitative Studies / 2019 / Cilt: 14 Sayı: 3

Televizyon, Sabah Programları ve Yaşlıdaki Yansımaları

Sıddıka ERSOY
Sema SOYSAL
Mahmut ATEŞ
Şükran ÖZKAHRAMAN-KOÇ
Pages
18–26
Publication Date
2019-07-08
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç olarak; yaşlıların izledikleri televizyon program içeriklerinin her yönü ile analiz edilmesi ve daha yapıcı şekilde biçimlendirilmesini önermekteyiz.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma yaşlı bireylerin televizyon izleme oranlarına ve izlenilen programların kaygı ve depresyon düzeylerine etkisini belirlemek amacı ile yapılmıştır.
📊
Key Findings & Data:Tanımlayıcı olarak gerçekleştirilen bu araştırma Isparta ili Merkez ilçede yaşayan 60 yaş üstü kadınlar oluşturmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç olarak; yaşlıların izledikleri televizyon program içeriklerinin her yönü ile analiz edilmesi ve daha yapıcı şekilde biçimlendirilmesini önermekteyiz.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Yaşlı · Televizyon · Sabah Programları

Özet

Bu çalışma yaşlı bireylerin televizyon izleme oranlarına ve izlenilen programların kaygı ve depresyon düzeylerine etkisini belirlemek amacı ile yapılmıştır. Tanımlayıcı olarak gerçekleştirilen bu araştırma Isparta ili Merkez ilçede yaşayan 60 yaş üstü kadınlar oluşturmuştur. Örneklemi araştırmaya katılmayı kabul eden 218 kadın oluşturmaktadır. Yaşlıların tanımlayıcı özelliklerini içeren form, televizyon izleme nedenlerinin sorgulandığı form ve Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri kullanılmıştır. Yaşlılardan %43.6’sı 70-79 yaş arasında ve günde ortalama televizyon izleme süresi 5.83±1.79 saat olarak bulunmuştur. Tüm vakaların Durumluluk Kaygı Ölçeğinden aldıkları puan 46.31±6.34’dır. Televizyon izleyenlerle (%95.87), izlemeyenlerin (%4.13) arasında Durumluluk Kaygı Ölçeği ile istatistiksel açıdan anlamlı ilişki bulunmuştur (p<0.05). Sonuç olarak; yaşlıların izledikleri televizyon program içeriklerinin her yönü ile analiz edilmesi ve daha yapıcı şekilde biçimlendirilmesini önermekteyiz.

🔖

Cite This Article

ERSOY, S., SOYSAL, S., ATEŞ, M., ÖZKAHRAMAN-KOÇ, Ş. (2019). Televizyon, Sabah Programları ve Yaşlıdaki Yansımaları. Qualitative Studies, Cilt: 14 Sayı: 3, 18–26. https://ajindex.com/articles/1004309

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Sussman, S. and Moran, M.B., (2013). Hidden Addiction: Television. Journal of Behavioral Addictions: 2(3):125-132
  2. McQuail, D., Blumler, J.G., and Brown, J.R., (1972). The Television Audience: A Revised Perspective. In D. McQuail (Ed.), Sociology of Mass Communications. Middlesex, England: Penguin, 135-165
  3. Katz, E., Blumler, J.G., and Gurevitch, M., (1973). Uses and Gratifi Cations Research. Public Opinion Quarterly, (37):509-523
  4. Anderson, D.R., Collins, P.A., Schmitt, K.L., and Jacobvitz, R.S., (1996). Stressful Life Events and Television Viewing. Communication Research, (23):243-260
  5. Nguyen, G.T., Wittink, M.N., Murray, G.F., and Barg, F.K., (2008). More Than Just a Communication Medium: What Older Adults Say About Television and Depression. The Gerontologist, 48(3):300–310
  6. Bartsch, A. and Hartmann, T., (2017). The Role of Cognitive and Affective Challenge in Entertainment Experience. Communication Research, 44(1):29-53
  7. Eisinga, R., Frances, P.H., and Vergeer, M., (2011). Weather Conditions and Daily Television Use in The Netherlands, International Journal of Biometeorology, 55(4):555-564
  8. Cereci, S., (2014). Televizyonun En Çok İzlenen Medya Olmasındaki Temel Etken: Popüler Kültür. International Journal of Social Science, (30):27-34
  9. Coşkun, S. ve Demir, N.K., (2017). Kadın Akademisyenlerin Tv İzleme Tutum ve Davranışları: Afyon Kocatepe Üniversitesi Örneği. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 16(62):770-786
  10. Potts, R. and Sanchez, D., (1994). Television Viewing and Depression: New News is Good News. Journal of Broadcasting and Electronic Media, 38(1):79-90
  11. Taylan, H.H., (2011). Televizyon Programlarındaki Şiddetin Yetiştirme Etkisi: Konya Lise Öğrencileri Üzerine Bir Araştırma. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6:355-367
  12. Koçak, A. ve Bulduklu, Y., (2010). Sağlık İletişimi: Yaşlıların Televizyonda Yayınlanan Sağlık Programlarını İzleme Motivasyonları. Selçuk İletişim, 6(3):5-17
  13. Türkiye İstatistik Kurumu. Nüfus Projeksiyonları 2018-2080 [İnternet]. [Cited 23.04.2019]. Available from:
  14. Öner, N. ve Le Compte, A., (1985). Durumluk-Sürekli Kaygı Envanter El Kitabı. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınları
  15. Gökçe Kutsal, Y., [İnternet]. [Cited 23.04.2019]. Available from:
  16. Tosyalı, H. ve Sütçü, C.S., (2016). Sağlık İletişiminde Sosyal Medya Kullanımının Bireyler Üzerindeki Etkileri.