KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2020 / Cilt: 20 Sayı: 1

Kurumsal İletişimde Diyalojik Sosyal Medya Kullanımı: Vakıf ve Devlet Üniversiteleri Açısından Karşılaştırmalı Bir Değerlendirme

Nurcan Yılmaz, Hasret Aktaş

Sayfa
299–318
Yayın Tarihi
2020-03-07
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗

Özet

Kurumsal kimliğin, imajın ve itibarın oluşturulmasına, sürdürülmesine ve korunmasına katkıda bulunan bir alan olarak kurumsal iletişim, bilgi ve iletişim teknolojilerindeki gelişim ve dönüşümden etkilenmiştir. Dolayısıyla bilgi ve iletişim teknolojilerine dayalı dijital medya ortamları, halkla ilişkiler uygulayıcılarının kurumsal iletişim faaliyetlerinin uygulanması noktasında yönelebileceği araçlar arasında yerini almıştır. Bununla birlikte kurumların, paydaşları ile diyalog şeklinde gerçekleşen konuşmaları çevrimiçi ortamlara aktarılmış ve paydaşları ile olan iletişimleri de diyalojik bir bağlamda şekillenmeye başlamıştır. Bu kapsamda, çalışmada URAP 2017-2018 Türkiye genel sıralamasında ilk 10’da yer alan hem devlet hem vakıf üniversitelerinin Twitter hesaplarını diyalojik iletişim ilkeleri açısından nasıl kullandıklarını ortaya koymak amaçlanmıştır. Araştırmada bahsi geçen üniversitelerin 3 aylık (Temmuz, Ağustos, Eylül 2018) zaman diliminde Twitter hesaplarında paylaştığı 1747 tweet içerik analizi tekniği ile incelenmiş olup elde edilen veriler SPSS 23.0 paket programıyla analiz edilmiştir. Analiz sonucunda en fazla içerik paylaşımının devlet üniversitelerine ait olduğu belirlenmiştir. Örneklem dahilindeki üniversitelerin diyalojik iletişim bağlamında Twitter hesaplarını etkin kullanmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar kelimeler
🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Yılmaz, N., Aktaş, H. (2020). Kurumsal İletişimde Diyalojik Sosyal Medya Kullanımı: Vakıf ve Devlet Üniversiteleri Açısından Karşılaştırmalı Bir Değerlendirme. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 20 Sayı: 1, 299–318. https://doi.org/10.18037/ausbd.701827

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

Kaynakça (36)

  1. Asur, S. and Huberman, B. A. (2010). Predicting the Future with Social Media. Paper presented at the IEEE/WIC/ACM International Conference on Web Intelligence and Intelligent Agent Technology, pp. 492-499.
  2. Baumgarten, C. (2011). Chirping for Charity: How US Nonprofit Organizations are Using Twitter to Foster Dialogic Communication. The Elon Journal of Undergraduate Research in Communications, 2(2), 5-14.
  3. Bryman, A. (2012). Social Research Methods. New York: Oxford University Press.
  4. Buchanan-Oliver, M. and Fitzgerald, E. M. (2014). Industry and Agency Views of Social Media: Issues Implementing Dialogic Communication. Journal of Marketing Communications, 22(4), 437-454. doi:10.1080/13527266.2014.975829
  5. Capizzo, L. (2018). Reimagining Dialogue in Public Relations: Bakhtin and Open Dialogue in the Public Sphere. Public Relations Review, 44(4), 523-532. doi:10.1016/j.pubrev.2018.07.007
  6. Capriotti, P. and Kuklinski, H. P. (2012). Assessing Dialogic Communication through the Internet in Spanish Museums. Public Relations Review, 38(4), 619-626. doi:10.1016/j.pubrev.2012.05.005
  7. Carpenter, S.; Takahashi, B.; Lertpratchya, A. P. and Cunningham, C. (2016). Greening the Campus: a Theoretical Extension of the Dialogic Communication Approach. International Journal of Sustainability in Higher Education, 17(4), 520-539. doi:10.1108/ijshe-02-2015-0036
  8. Cornelissen, J. (2004). Corporate Communications: Theory and Practice. London: SagePub.
  9. Dolphin, R. R. and Fan, Y. (2000). Is Corporate Communications a Strategic Function? Management Decision, 38 (2), 99-107.
  10. Duhé, S. (2015). An Overview of New Media Research in Public Relations Journals from 1981 to 2014. Public Relations Review, 41(2), 153-169. doi:10.1016/j.pubrev.2014.11.002
  11. Erdoğan, İ. (2012). Pozitivist Metodoloji ve Ötesi & Araştırma Tasarımları Niteliksel ve İstatiksel Yöntemler. Ankara: Erk Yayınları.
  12. Garrigos‐Simon, F. J.; Soriano, D. R.; Alcamí, R. L. and Ribera, T. B. (2012). Social Networks and Web 3.0: their Impact on the Management and Marketing of Organizations. Management Decision, 50 (10), 1880-1890. doi:10.1108/00251741211279657
  13. Gligoric, K.; Anderson, A. and West, R. (2018). How Constraints Affect Content: The Case of Twitter’s Switch from 140 to 280 Characters. Paper presented at the In Twelfth International AAAI Conference on Web and Social Media.
  14. Gordon, J. and Berhow, S. (2009). University Websites and Dialogic Features for Building Relationships with Potential Students. Public Relations Review, 35(2), 150-152. doi:10.1016/j.pubrev.2008.11.003
  15. Henderson, A. and Bowley, R. (2010). Authentic Dialogue? The Role of “Friendship” in a Social Media Recruitment Campaign. Journal of Communication Management, 14(3), 237-257. doi:10.1108/13632541011064517
  16. Kent, M. L. and Lane, A. B. (2017). A Rhizomatous Metaphor for Dialogic Theory. Public Relations Review, 43(3), 568-578. doi:10.1016/j.pubrev.2017.02.017
  17. Kent, M. L. and Taylor, M. (1998). Building Dialogic Relationships through the World Wide Web. Public Relations Review, 24(3), 321-334.
  18. Köseoğlu, Ö. ve Köker, N. E. (2014). Türk Üniversiteleri Twitter’i Diyalogsal İletişim Açisindan Nasil Kullaniyor: Beş Türk Üniversitesi Üzerine Bir İçerik Analizi. Global Media Journal: Turkish Edition, 4(8), 213-238.
  19. Krippendorff, K. (1989). Content Analysis. In E. Barnouw, G. Gerbner, W. Schramm, T. L. Worth, & L. Gross (Eds.), International Encyclopedia of Communication, New York: Oxford University Press.
  20. Krippendorff, K. (2004). Content Analysis An Introduction to Its Methodology (Second Edition ed.). United States of America: Sage Publications, Inc.
  21. Lovejoy, K.; Waters, R. D. and Saxton, G. D. (2012). Engaging Stakeholders through Twitter: How Nonprofit Organizations are Getting More out of 140 Characters or Less. Public Relations Review, 38(2), 313-318. doi:10.1016/j.pubrev.2012.01.005
  22. Madichie, N. O. and Hinson, R. (2014). A Critical Analysis of the “Dialogic Communications” Potential of Sub-Saharan African Police Service Websites. Public Relations Review, 40(2), 338-350. doi:10.1016/j.pubrev.2013.10.009
  23. Mazzei, A. (2014). A Multidisciplinary Approach for a New Understanding of Corporate Communication. Corporate Communications: An International Journal, 19(2), 216-230. doi:10.1108/ccij-12-2011-0073
  24. McAllister-Spooner, S. M. and Kent, M. L. (2009). Dialogic Public Relations and Resource Dependency: New Jersey Community Colleges as Models for Web Site Effectiveness. Atlantic Journal of Communication, 17(4), 220-239. doi:10.1080/15456870903210113
  25. McAllister, S. M. (2012). How the World's Top Universities Provide Dialogic Forums for Marginalized Voices. Public Relations Review, 38(2), 319-327. doi:0.1016/j.pubrev.2011.12.010
  26. Oltarzhevskyi, D. O. (2019). Typology of contemporary corporate communication channels. Corporate Communications: An International Journal, 24(4), 608-622. doi:10.1108/ccij-04-2019-0046
  27. Pieczka, M. (2011). Public Relations as Dialogic Expertise? Journal of Communication Relations Review, 38(2), 313-318. doi:10.1016/j.pubrev.2012.01.005
  28. Rybalko, S. and Seltzer, T. (2010). Dialogic Communication in 140 Characters or Less: How Fortune 500 Companies Engage Stakeholders Using Twitter. Public Relations Review, 36(4), 336-341. doi:10.1016/j.pubrev.2010.08.004
  29. Saffer, A. J.; Sommerfeldt, E. J. and Taylor, M. (2013). The Effects of Organizational Twitter Interactivity on Organization–Public Relationships. Public Relations Review, 39(3), 213-215. doi:10.1016/j.pubrev.2013.02.005
  30. Schroeder, J. and Saffer, A. (2016). Practitioners as Publishers: Examining Public Relations Practitioners' Claims for Legal Protections Traditionally Associated with the Institutional Press. UB Journal of Media Law &Ethics, 5(1), 24-45.
  31. Shin, W.; Pang, A. and Kim, H. J. (2015). Building Relationships Through Integrated Online Media. Journal of Business and Technical Communication, 29(2), 184-220. doi:10.1177/1050651914560569
  32. Taylor, M.; Kent, M. L. and White, W. J. (2001). How Activist Organizations are Using the Internet to Build Relationships. Public Relations Review, 27(3), 263-284.
  33. URAP, (2017). http://tr.urapcenter.org/2017/2017_t9.php, Erişim Tarihi: 07.01.2017.
  34. Van Riel, C. B. (2003). The Management of Corporate Communication In Balmer, J.M.T and Stephen, G. (Ed.), Revealing the Corporation: Perspectives on Identity, Image, Reputation, Corporate Branding, and Corporate-level Marketing (pp. 161-170). New York: Routledge.
  35. Waters, R. D.; Canfield, R. R.; Foster, J. M. and Hardy, E. E. (2011). Applying the Dialogic Theory to Social Networking Sites: Examining How University Health Centers Convey Health Messages on Facebook. Journal of Social Marketing, 1(3), 211-227. doi:0.1108/20426761111170713
  36. Watkins, B. A. (2017). Experimenting with Dialogue on Twitter An Examination of the Influence of the Dialogic Principles. Public Relations Review, 43(1), 163-171. doi:0.1016/j.pubrev.2016.07.002