KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Hukuk ve İktisat Araştırmaları Dergisi / 2024 / Cilt: 16 Sayı: 1

ÖZEL HUKUK YARGILAMALARINDA UZMAN GÖRÜŞÜNÜN DEĞERLENDİRİLMESİ VE ÇELİŞKİLERİN GİDERİLMESİ

Reşat Gökhan Basan

Sayfa
123–142
Yayın Tarihi
2024-07-31
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗

Özet

Bazı davaların çözümü özel bilgi veya teknik beceri gerektirir. Bu davalar açısından davanın tarafları (davalı veya davacı) iddia ve savunmalarını desteklemek için yetenek, bilgi veya deneyime sahip kişilerin görüşlerine başvurabilirler. Özellikle hâkimin konuyla ilgili olarak mahkeme bilirkişisinden istediği bilirkişi raporu bir tarafın menfaatlerine aykırı olduğunda, muhtemelen bu taraf mahkemeye uzman görüşü sunmayı değerlendirecektir. Bu durumda hâkim, davayı sonuçlandırabilmek için bu raporları/görüşleri dikkate almak zorundadır. Bu durum, hâkimin bu raporların doğruluğunu ve eksiksizliğini peşinen kabul ettiği anlamına gelmese de, hâkimin davayla ilgili nihai kararını verirken bu raporları değerlendirmesi gerekir. Öte yandan, uzman görüşleri, hâkimin mahkeme bilirkişisinden istediği rapor veya davanın karşı tarafının sunduğu diğer uzman görüşleriyle çelişebilir. Bu halde hâkimin yapması gereken bu raporlar arasındaki uyuşmazlıkları çözmektir.

Anahtar kelimeler
🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Basan, R. G. (2024). ÖZEL HUKUK YARGILAMALARINDA UZMAN GÖRÜŞÜNÜN DEĞERLENDİRİLMESİ VE ÇELİŞKİLERİN GİDERİLMESİ. Hukuk ve İktisat Araştırmaları Dergisi, Cilt: 16 Sayı: 1, 123–142. https://doi.org/10.53881/hiad.1408416

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

Kaynakça (25)

  1. Akil, C. (2011). “Medenî Yargılama Hukukunda Mahkeme Tarafından Atanan Bilirkişi-Uzman Tanık Ayrımı”, Ankara Barosu Dergisi S. 2, ss. 171-183
  2. Aktepe Artık, S. (2014). Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Kararları Işığında Medenî Usûl Hukukunda Adil Yargılanma Hakkı, Ankara
  3. Çayan, G. (2013). Medenî Usul Hukukunda Bilirkişilik Müessesesi (Bilirkişilik), İstanbul
  4. Görgün, L. Ş, Börü, L, Toraman, B., Kodakoğlu, M. (2017). Medenî Usul Hukuku, 6. Baskı, Ankara
  5. Haack, S. (2015). “The Expert Witness: Lessons from the U.S. Experience Humana”. Mente Journal of Philosophical Studies, 2015, Vol. 28, 39-7
  6. Haack, S. (2011). “Evidence and Inquiry” (1993: second, expanded ed., Amherst, NY: Prometheus Books, 2009); “Epistemologia: Chi Ne Ha Bisogno?” Epistemologia, XXXIV
  7. Haydock, R. veSonsteng, J. (1999). “Trial Advocacy Before Judges, Jurors, and Arbitrators”, St. Paul
  8. Hille, C. P. (2017). Die Qualifikation des prozessbegleitenden Privatgutachtens als qualifizierter Parteivortrag und deren prozessualen Auswirkungen, DS 2017
  9. Kiraz, T. Ö. (2012). 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile Getirilen Yenilikler, Ankara
  10. Kuru, B. (2015). Medenî Usul Hukuku, Ankara: Yetkin Yayınları
  11. Işık, S. (2015). Uzman Görüşü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü
  12. Özbek, M. S. (2017). Uzman Görüşünün Yargılamada Değerlendirilmesi, Türkiye Noterler Birliği Hukuk Dergisi, Y. 4, S. 1, ss. 63-162
  13. Öztek, S. (2014). Bilirkişi Raporunun Hâkimi Bağlamaması, Ejder Yılmaz’a Armağan, C. II, Ankara: Yetkin Yayınları
  14. Pekcanıtez, H, Atalay O. ve Özekes, M. (2013). Medenî Usul Hukuku, Ankara: Yetkin Yayınları
  15. Pekcanıtez, H. (2009). “Özel Uzman (Bilirkişi) Görüşü ve Değerlendirilmesi”, Saim Üstündağ’a Armağan, Ankara, ss. 397-418
  16. Sümer, H. H. (2017). Hukuka Giriş, Kavramlar ve Kurumlar, Konya
  17. Sarısözen, M. S. (2014). “Özel Bilirkişi”, Prof. Dr. Ejder Yılmaz’a Armağan, C. 1, Ankara, ss. 1699-1737
  18. Tanrıver, S. (2016a). Medenî Usûl Hukuku, C. 1, Temel Kavramlar ve İlk Derece Yargılaması, Ankara
  19. Tanrıver, S. (2016b). Yargıda Bilirkişilik, Ankara
  20. TDK Sözlük, http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&arama=gts& guid=TDK.GTS.5a5668c00b0b79. 14234731, E.T. 09.01.2018
  21. Timmerbeil, S. (2003). “The Role of Expert Witnesses in German and U.S. Civil Litigation”, Annual Survey of International & Comparative Law, Volume 9, Issue 1, Article 8
  22. Toraman, B. (2017). Medenî Usul Hukuku’nda Bilirkişi İncelemesi, Eskişehir
  23. Ververk, R. (2009). “Comparative Aspects of Expert Evidence in Civil Litigation”, The International Jourmal of Evidence and Proof, Sa. 13, 2009
  24. Yazıcı Tıktık, Ç. (2011). “HMK m. 293’teki Uzman Görüşü Kurumu ile Anglo-Sakson Hukuk Sistemlerindeki Uzman Tanık Kurumunun Karşılaştırılması”, MİHDER, C. 7, S. 2011/3
  25. Yıldırım, M. K. (2004). “Bilirkişi Delilin Mukayeseli Hukuk ve Türk Hukukundaki Durumu”, 75. Yaş Günü İçin Baki Kuru Armağanı, Ankara 2004