KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Sosyal Güvence / 2026 / Sayı: 29

Türkiye’de Özel Sağlık Sigortası Talebi: Grup ve Ferdi Poliçeler Açısından Değerlendirilmesi

Demand For Private Health Insurance In Türkiye; Evaluation Of Group And Individual Policies

Engin Yavaş

Sayfa
2218–2234
Yayın Tarihi
2026-01-09
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗

Özet

Bu çalışma, Türkiye’de özel sağlık sigortası kapsamında uygulanan Tamamlayıcı Sağlık Sigortası (TSS) ve Sağlık Sigortası (SS) modellerine yönelik talebi, grup ve ferdi poliçe türleri ile Yatarak Tedavi (YT) ve Yatarak ve Ayaktan Tedavi (YAT) teminat kapsamları açısından analiz etmeyi amaçlamaktadır. Ayrıca, bu iki sigorta türünün Türkiye sağlık sistemi içindeki rolleri de tartışılmaktadır. Araştırmada 2014–2024 yılları arasındaki yıllar esas alınmış ve Türkiye Sigorta Birliği (TSB) tarafından yayımlanan aylık istatistiklerden derlenen veriler kullanılmıştır. Bulgular, incelenen dönemde TSS’ye yönelik talebin yıllık ortalama %62 oranında artış gösterdiğini, buna karşın SS talebindeki artışın yalnızca %3 düzeyinde kaldığını ortaya koymaktadır. Veriler, sağlık sigortası pazarında TSS'nin ağırlığının her yıl ortalama %43 oranında arttığını göstermektedir. Toplam TSS ve SS poliçelerinin yaklaşık %51’i grup poliçeleri aracılığıyla gerçekleştirilmiş olup, son yıllarda özellikle TSS ferdi poliçelerine olan bireysel talepte dikkat çekici bir artış gözlenmiştir. Teminat yapısı bakımından ise TSS poliçelerinde yıllık ortalama %85, SS poliçelerinde ise %73 oranında YAT teminatlı poliçeler tercih edilmiştir. Bu bulgular, özel sağlık sigortalarının hem bireysel hem kurumsal düzeyde artan önemine ve kapsamlı teminatlara yönelik eğilime işaret etmektedir.

Abstract

This study aims to analyze the demand for two types of private health insurance schemes implemented in Türkiye—Complementary Health Insurance (CHI) and Health Insurance (HI)—in terms of policyholder types (group and individual) and coverage structures (Inpatient Treatment and Inpatient & Outpatient Treatment). Additionally, the roles of these two insurance models within the Turkish healthcare system are discussed. The research is based on data from the years 2014 to 2024, utilizing monthly statistics published by the Insurance Association of Türkiye. The findings reveal that during the examined period, the demand for CHI increased at an average annual rate of 62%, whereas the demand for HI grew by only 3%. The data also indicate that CHI's market share within the private health insurance sector increased by an average of 43% annually. Approximately 51% of all CHI and HI policies were issued as group policies, although a noticeable rise in individual CHI policy demand has been observed in recent years. Regarding coverage types, an average of 85% of CHI policies and 73% of HI policies included Inpatient & Outpatient Treatment coverage. These findings suggest a growing importance of private health insurance at both individual and institutional levels, along with a clear preference for more comprehensive coverage options.

Anahtar kelimeler
🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Yavaş, E. (2026). Türkiye’de Özel Sağlık Sigortası Talebi: Grup ve Ferdi Poliçeler Açısından Değerlendirilmesi. Sosyal Güvence, Sayı: 29, 2218–2234. https://doi.org/10.21441/sosyalguvence.1642237

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

↗Yeni Sekme

PDF belgesi yükleniyor...

Kaynakça (31)

  1. Attila, İ., & Gülay, A. (2022). Türkiye’de Sigorta Prim Üretimlerinin Dünya Sigortacılık Sektöründeki Yeri. Uygulamalı Sosyal Bilimler ve Sanatlar Dergisi (SOSGÜZ), 4(8), 30-45.
  2. Avşar, A. Ş. (2020). Sosyal Bilimlerde İstatistik Excel ve Spss Uygulamaları (F. Orçan, Ed.). Ankara. Anı Yayıncılık.
  3. Başoğlu, B. (2021). Türkiye’de Tamamlayıcı Sağlık Sigortaları Prim Üretimi ve Özel Sağlık Sigortaları Sistemine Katkıları Açısından Değerlendirilmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 46, 108-123. https://doi.org/10.52642/susbed.898497
  4. Bulut, S., & Baygün, D. (2025). Bir Kamu Hastanesine Başvuran Tamamlayıcı Sağlık Sigortasına Sahip Hastaların Tamamlayıcı Sağlık Sigortalarına İlişkin Görüşlerinin Değerlendirilmesi. Sosyal Güvence Dergisi, 27, 1490-1507. https://doi.org/10.21441/sosyalguvence.1526807
  5. Coşkun, G., & Ağırbaş, İ. (2024). Tamamlayıcı Sağlık Sigortası Hizmeti Veren Sigorta Şirketlerinin Performanslarının Değerlendirilmesi. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 13(4), 1607-1619.
  6. Drechsler, D., & Jütting, J. (2007). Different countries, different needs: The role of private health insurance in developing countries. Journal of Health Politics, Policy and Law , 32 (3), 497-534. https://doi.org/10.1215/03616878-2007-012
  7. Ekiyor, A., & Akçınar, M. (2023). Tamamlayıcı Özel Sağlık Sigortasında Toplumsal Algı. Uluslararası Sağlık Yönetimi ve Stratejileri Araştırma Dergisi, 9(1), 113-127. https://dergipark.org.tr/tr/pub/usaysad
  8. Foubister, T., Thomson, S., Mossialos, E., & Mcguire, A. (2006). Private Medical Insurance in the United Kingdom. The European Observatory on Health Systems and Policies.
  9. Güdük, Ö., İşçi, E., & Tarım, M. (2023). Özel Sağlık Sigortasına Sahip Bireylerin Sağlık Hizmeti Kullanımının Değerlendirilmesi. Adnan Menderes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 7(3), 541-552. https://doi.org/10.46237/amusbfd.1313636
  10. Gülay, A., & Attila, İ. (2021). Türkiye’de Özel Sağlık Sigortaları ve Etkinlik Analizi. Trakya Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi E-Dergi, 10(2), 68-85.
  11. Kara, O. (2024). Türkiye’de Özel Sağlık Sigortası Şirketlerinin Prim Toplama Başarısında Enflasyonun Etkisi. Gaziantep University Journal of Social Sciences 2024, 23(4), 1571-1586. http://dergipark.org.tr/tr/pub/jss
  12. Korkmaz, E., & Coşkun, G. (2022). Bireylerin Sağlık Sigortalarına ve Sağlık Hizmetlerine Yönelik Bakış Açılarının Değerlendirilmesi. The Journal of International Scientific Researches, 7(Ek), 27-45. https://orcid.org/0000-0002-
  13. OECD (1990). OECD Data Explorer. https://data-explorer.oecd.org
  14. Orhaner, E. (2006). Türkiye’de Sağlık Hizmetleri Finansmanı ve Genel Sağlık Sigortası. Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, 1, 1-22.
  15. Orhaner, E. (2017). Sağlık Harcamalarının Finansmanında Özel Sağlık Sigortalarının Rolü. Uluslararası Sağlık Yönetimi ve Stratejileri Araştırma Dergisi, 3(3), 398-412. www.saysad.org
  16. Orhaner, E., & Yavaş, E. (2023). Tamamlayıcı Sağlık Sigorta Kullanıcılarının Bilgi ve Memnuniyet Düzeyleri Değerlendirmesi: Ankara İlinde Bir Uygulama. Uluslararası Sağlık Yönetimi ve Stratejileri Araştırma Dergisi, 9(1), 12-24.
  17. Resmî Gazete (2013, 23 Ekim). Özel Sağlık Sigortaları Yönetmeliği. Sayı 28800
  18. Sagan, A., & Thomson, S. (2016). Voluntary health insurance in Europe: country experience. European Observatory on Health Systems and Policies. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK447703/
  19. Sağlıkta Dönüşüm Programı. (2003). T.C. Sağlık Bakanlığı.
  20. Sevim, E., & Nal, M. (2021). Türkiye’de Özel Sağlık Sigortacılığı Sisteminin Mevcut Durum Analizi. Sosyal Güvenlik Dergisi, 11(1), 157-174. https://doi.org/10.32331/SGD.952573
  21. SGK. (2012). Genel Sağlık Sigortası nedir? https://www.sgk.gov.tr
  22. T.C. Sosyal Güvenlik Kurumu (2012, 28 Haziran). Tamamlayıcı veya Destekleyici Sağlık Sigortası Uygulamaları Genelgesi. Sayı 2012/25
  23. Tiryaki, D., & Tatar, M. (2000). Sağlık Sigortası: Teori ve Uygulama. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 5(4), 123-138.
  24. Türkiye Sigorta Birliği (TSB). (t.y.). Erişim tarihi 05 Şubat 2025, https://www.tsb.org.tr
  25. Türkiye Sigorta Birliği (TSB), (2020). Türkiye Sigorta Birliği Strateji Raporu (2020-2024).https://www.tsb.org.tr/Publications/20200604_TSB_STRATEJI_TR_19.pdf
  26. Türkiye Sigorta Birliği (TSB). (2024). https://www.tsb.org.tr/tr/istatistik/genel-sigorta-verileri/prim-adet
  27. Tunç, O., & Kıyak, M. (2015). Private health insurance in Europe and Turkey. Pressacademia,2(3),409-409. https://doi.org/10.17261/pressacademia.2015312963
  28. Tutar, H., & Erdem, A. T. (2022). Örnekleriyle Bilimsel Araştırma Yöntemleri ve Spss Uygulamaları (2. bs). Ankara. Seçkin Yayıncılık.
  29. Yayar, R., & Daşçı, A. N. (2020). Özel Sağlık Sigortası Talebini Etkileyen Faktörlerin İkili Lojistik Regresyon Yöntemiyle Analizi: İstanbul Örneği. Sosyal Güvenlik Dergisi, 19-40. https://doi.org/10.32331/sgd.752099
  30. Yayar, R., & Tekgün, B. (2022). Türkiye’de Özel Sağlık Sigortası Talebinin İkili Lojistik Regresyon Yöntemiyle Analizi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 24(2), 595-618. https://doi.org/10.16953/deusosbil.1088228 Attila, İ., & Gülay, A. (2022). Türkiye’de Sigorta Prim Üretimlerinin Dünya Sigortacılık Sektöründeki Yeri. Uygulamalı Sosyal Bilimler ve Sanatlar Dergisi (SOSGÜZ), 4(8), 30-45.
  31. Yayar, R., & Tekgün, B. (2022). Türkiye’de Özel Sağlık Sigortası Talebinin İkili Lojistik Regresyon Yöntemiyle Analizi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 24(2), 595-618. https://doi.org/10.16953/deusosbil.1088228