Dergiler / Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi / 2010 / Sayı: 50

4857 SAYILI İK. VE 2821 SAYILI SK’NUN 31 İNCİ MADDESİ KAPSAMINDA İŞ UYUŞMAZLIKLARINDA TARAFLARIN İSPAT YÜKÜMLÜLÜKLERİ

Sayfa
661–734
Yayın Tarihi
2010-10-13
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmamızda 4857 sayılı İK ve 2821 sayılı SK. m.31 kapsamında ortaya çıkabilecek uyuşmazlıklarda ispat yükünün kimde olacağı ve hangi ispat vasıtaları ile bunun yapabileceği konuları açıklanmaya çalışılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Tüm hukuki uyuşmazlıklarda olduğu gibi, is uyuşmazlıklarında da tarafların iddialarını ispat edebilmeleri tarafların birbirlerine karşı açacakları davaları kazanabilmelerinin temel koşuludur.
📊
Temel Bulgular & Veri:İş hukukunda mevcut kanuni düzenlemeler göz önüne alındığında, genel ispat kurallarının yanında 4857sayılı İK.'da ve 2821 sayılı SK'da özel ispat kurallarının da olduğu görülmektedir 4857 sayılı İK. ve 2821 sayılı SK. m.31 genel olarak, herkesin iddiasını ispatla yükümlü olduğu prensibinden hareket etmekte ancak, bazı özel hallerde doğrudan doğruya ispat yükünü işçiye ya da işverene yüklemektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmamızda 4857 sayılı İK ve 2821 sayılı SK. m.31 kapsamında ortaya çıkabilecek uyuşmazlıklarda ispat yükünün kimde olacağı ve hangi ispat vasıtaları ile bunun yapabileceği konuları açıklanmaya çalışılmıştır.
🔬Tür:Makale
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Tüm hukuki uyuşmazlıklarda olduğu gibi, is uyuşmazlıklarında da tarafların iddialarını ispat edebilmeleri tarafların birbirlerine karşı açacakları davaları kazanabilmelerinin temel koşuludur. Bu yüzden tüm hukuk dallarında olduğu gibi iş hukukunda da ispat konusu büyük önem taşımaktadır. İş hukukunda mevcut kanuni düzenlemeler göz önüne alındığında, genel ispat kurallarının yanında 4857sayılı İK.'da ve 2821 sayılı SK'da özel ispat kurallarının da olduğu görülmektedir 4857 sayılı İK. ve 2821 sayılı SK. m.31 genel olarak, herkesin iddiasını ispatla yükümlü olduğu prensibinden hareket etmekte ancak, bazı özel hallerde doğrudan doğruya ispat yükünü işçiye ya da işverene yüklemektedir. Çalışmamızda 4857 sayılı İK ve 2821 sayılı SK. m.31 kapsamında ortaya çıkabilecek uyuşmazlıklarda ispat yükünün kimde olacağı ve hangi ispat vasıtaları ile bunun yapabileceği konuları açıklanmaya çalışılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Keser, H. (2010). 4857 SAYILI İK. VE 2821 SAYILI SK’NUN 31 İNCİ MADDESİ KAPSAMINDA İŞ UYUŞMAZLIKLARINDA TARAFLARIN İSPAT YÜKÜMLÜLÜKLERİ. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, Sayı: 50, 661–734. https://ajindex.com/articles/1056952

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

↗Yeni Sekme

PDF belgesi yükleniyor...

Kaynakça (73)

  1. AKI, Erol(2003) ; Hukukun Temel Kavramları, İzmir 2003
  2. ALAGONYA, Y(2003); Medeni Usul Hukuku Esasları, İstanbul 2003
  3. AKYİĞİT, E.(1990), Teori ve Uygulama Bakımından Hizmet Akdinin Kesin Hükümsüzlüğü ve İptal Edilebilirliği, İstanbul 1990
  4. AKYİĞIT, E.(2000) Yıllık Ücretli İzin, Ankara 2000
  5. AKYİĞİT, E(2001), İş Kanunu Şerhi, Ankara 2001
  6. ALANGOYA, Y.(1979) Medeni Usul Hukukunda Vakıaların ve Delillerin Toplanmasına İlişkin İlkeler, İstanbul 1979
  7. ALPAGUT, G.(1998) ; Belirli Süreli Hizmet Sözleşmesi, Ankara 1998
  8. ALPAGUT, G.(2004) ; 4857 Sayılı Yasa Çerçevesinde Belirli Süreli İş Sözleşmesi, MERCEK, Ocak 2004, Y.9, S:33, s.73-92
  9. ATALAY, O(1999); Emare İspatı, MBD, Temmuz 1999, Y:18, S.70, s.17 vd.
  10. BAŞARI,O. / TEZMEN, N(1961) ; Notlu İzahlı İş Hukuku ve Sigorta Mevzuatı, İstanbul 1961
  11. BECKER-EBERHARD, E.(Çev. Kamil YILDIRIM)(1999) Dava Malzemesinin Taraflarca Getirilmesi İlkesinin Esasları ve Sınırları, İstanbul 1999, s.18
  12. BİRBEN, Erhan ; ÖKTEM Sezgi(2001) ; İş Yargılamasının Medeni Usul Hukukuna Hakim Olan İlkeler Bakımından Değerlendirilmesi Prof. Dr. Nuri ÇELİK’e Armağan C:2, Beta Yayınları İstanbul 2001, s. 1076-1144
  13. BOZKURT, A.(1999) İş Yargılaması Usülü Hukuku, Ankara 1999
  14. CENTEL, T.(1994),İş Hukuku, Cilt-I, Bireysel İş Hukuku,İstanbul 1994
  15. ÇELİK, N.(2003), İş Hukuku Dersleri, Yenilenmiş 16. Bası, İstanbul 2003
  16. ÇENBERCİ, M (1969); İş Mahkemeleri Kanunu Şerhi, Ankara 1969
  17. ÇENBERCİ, M.(1986), İş Kanunu Şerhi, Altıncı Bası, Ankara 1986
  18. ÇİL, Şahin(2004) ; İş Hukukunda İbra Sözleşmesi, Resul Aslanköylü’ye Armağan, Kamu- İş İş Hukuku ve İktisat Dergisi, C:7, 2004, S.3, s.129-159
  19. DEMİRCİOĞLU, M(1998).; Sorularla Çalışma Mevzuatı El Kitabı, İTD., Yayın No:46, İstanbul 1998
  20. DEMİR, Fevzi ; Yargıtay Kararları Işığında İş Hukuku ve Uygulaması, Eylül 2003 İzmir
  21. DÖNMEZ, K.Y(1998).; İş Hukukunda Tazminatlar, Ankara 1998
  22. EKMEKÇİ, Ö.(1996) ;Toplu İş Sözleşmesiyle Düzenleme Yetkisi, İstanbul 1996
  23. EKONOMİ, M.(1987), İş Hukuku, Cilt-I, Ferdi İş Hukuku, İstanbul 1987
  24. ELBİR, H. K.,(1987) İş Hukuku, Yenilenmiş 9’uncu Baskı, İstanbul 1987
  25. ERTÜRK, E.(1999) Sosyal Sigortalar Kanununun Uygulanması, Ankara 1999, s.583
  26. ESENER, T.(1973) ,İş Hukuku, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi No.315, Ankara 1973
  27. EYRENCİ, Ö(1985); Ücret ve İşin Düzenlenmesi Açısından Yargıtay Kararlarının Değerlendirilmesi 1979-1983, Yargıtayın Değerlendirilmesi Semineri, İstanbul 1985
  28. İş Hukuku Kararalarının
  29. GÜNAY, C. İ(2000) ; İş Mahkemeleri Kanunu Şerhi, Ankara 2000
  30. GÜVEN,E/AYDIN, U.(1998);İş Hukuku, Eskişehir 1998
  31. HATEMİ, H.(1976);Hukuka ve Ahlaka Aykırılık Kavramı ve Sonuçları, İstanbul 1976
  32. İZVEREN, A / AKI,E. (1999); İş Hukuku, Bireysel iş Hukuku, C.1, İzmir 1999
  33. KAPLAN, E.(1987) ; İşverenin Fesih Hakkı, Ankara 1987
  34. KARAFAKİH, İ H.(1952) Hukuk Muhakemeleri Usulü, Ankara 1952
  35. KESER, Hakan (1999); Türk İş Hukukunda İbraname Uygulamaları, Kamu-İş, Temmuz 1999, C.5, S.4, s. 101-126
  36. KESER, Leyla (2001); İlk Görünüş İspatı, Prof. Dr. Mahmut Birsel’e Armağan, DEÜ Yayını, İzmir 2001, s.231-253
  37. KILIÇOĞLU, M, İş Kanunu Şerhi, Ankara (tarihsiz)
  38. KOCAYUSUFPAŞAOĞLU, N(1968) ; Güven Nazariyesi Karşısında Borç Sözleşmesinde Hata Kavramı, İstanbul 1968
  39. KURU, B.(1997) Hukuk Muhakemeleri Usulü, C..4 5. Bası, İstanbul 1997
  40. KURU, B.(2001) Hukuk Muhakemeleri Usulü, Cilt:II, İstanbul 2001
  41. KURU, Baki / ARSLAN, Ramazan / YILMAZ, Ejder(2003), Medeni Usul Hukuku, Ders Kitabı, Genişletilmiş 14. Bası, Ankara 2003
  42. KURU, BAKİ(2001), Hukuk Muhakemeleri Usulü, İstanbul 2001
  43. KUTAL, M (1973); Türkiye’de İşyeri seviyesinde İşçi İşveren İlişkileri, Ankara 1973
  44. KUTAL, M.(1987), Ferdi İş İlişkisinin Kurulması ve Sona Ermesi Açısından Yargıtayın 1985 Yılı Kararlarının Değerlendirilmesi, Yargıtayın 1985 Yılı İş Hukukuna İlişkin Kararlarının Değerlendirilmesi Semineri, İstanbul 1987
  45. KUTAL, M.(1989) ; “Sendika Özgürlüğünün Korunması” Açısından Yargıtayın türk İş Hukukunun Gelişmesine Etkileri, Yargıtay Dergisi, C.15, S.1-4, 1989
  46. NARMANLIOĞLU, Ünal(1988), İş İlişkisinin Kurulması ve İşin Düzenlenmesi Açısından Yargıtayın 1986 Yılı Kararlarının Değerlendirilmesi, Yargıtayın 1986 Yılı İş Hukukuna İlişkin Kararlarının Değerlendirilmesi Semineri, İstanbul 1988,
  47. NARMANLIOĞLU, Ünal(1998) ; İş Hukuku I, Ferdi İş İlişkileri, İzmir 1998
  48. ODAMAN, Serkan(2003) ; İşverenin Hizmet Sözleşmesini Ahlak ve İyiniyet Kuralları ve Benzerlerine Aykırılık Nedeniyle Fesih Hakkı, Ankara 2003
  49. ODAMAN, Serkan(2004) ;Yargıtay Kararları Işığında İşçinin İşine Devamsızlıkta Bulunması ve Hukuki Sonuçları, Çimento İşveren dergisi, C.18, S:2, Mart 2004, s.4-15
  50. OĞUZMAN, M. K., Öz, T.(2000), Borçlar Hukuku Genel Hükümler, Gözden Geçirilmiş Üçüncü Bası, İstanbul 2000
  51. OĞUZMAN, M.,K,(1966) Gazetecilerin Mesleki ve Sosyal Hakları ve Bunların Korunması, İÜHFM, Cilt-32, Sayı:1-4, İstanbul 1966
  52. OĞUZMAN, M. K.(1955) ; Türk Borçlar Kanunu ve İş Mevzuatına Göre Hizmet Aktinin Feshi, İstanbul 1955
  53. OĞUZMAN, M.K.(1988) Yargıtayın 1986 Yılı İş Hukukuna İlişkin Kararlarının Değerlendirilmesi Semineri, İstanbul 1988
  54. SARISÖZEN, İ.(1981) İş Mahkemelerinde Uygulanan Yargılama Usulü Konusunda Karşılaştırmalı Bir İnceleme, Akif Erginay’a Armağan, Ankara 1981, s.220-241
  55. SERİM, E;(1997) Ferdi İş İlişkisinin Kurulması ve İşin Düzenlenmesi, Genel Görüşme, Yargıtayın İş Hukuku Kararlarının Değerlendirilmesi 1997, İstanbul 1999
  56. SEVİMLİ, Ahmet(2003) ; İş Hukukunda Yazılı Şekil Şartı, Çimento İşveren Dergisi,Mart 2003, C.17, S.2, s.11-24
  57. SOYER, M. Polat(1999) ; Ferdi İş İlişkisinin Kurulması ve İşin Düzenlenmesi, Yargıtayın 1997 Yılı İş Hukukuna İlişkin Kararlarının Değerlendirilmesi Semineri, İstanbul 1999
  58. SOYER, M. Polat (1994); Rekabet Yasağı Sözleşmesi, (BK.m.348-352) Ankara 1994
  59. SOYER, M. Polat(2003) ; 4857 sayılı Yeni İş Kanunu Değerlendirme Konferans Notları, Türk-İş Bolu, 12-13 Temmuz 2003
  60. ŞAHLANAN, Fevzi(1993) ; Toplu İş İlişkileri Açısından Yargıtayın 1991 Yılı Kararlarının Değerlendirilmesi, Yargıtayın İş Hukuku Kararlarının Değerlendirilmesi 1991, İstanbul 1993
  61. ŞARDAN, Serdar(2004) ; Yeni İş Kanunu İle Birlikte İş Sağlığı ve Güvenliği Konusuna Getirilen Değişiklikler, Çimento İşveren Dergisi, C.18, S.1, Ocak 2004, s.4-11
  62. TEKİNAY S. S. / AKMAN, S. / BURCUOĞLU, H. / ALTOP, A.(1993); Tekinay Borçlar Hukuku, Yeniden Gözden Geçirilmiş ve Genişletilmiş Yedinci Baskı, İstanbul 1993
  63. TUĞ, A(1979); Türk Özel Hukukunda Şekil, Trabzon 1979
  64. TUNCAY, A.C.(2000); Sosyal Güvenlik Hukuku Dersleri, İstanbul 2000
  65. TUNCAY, A.C.(1975) ; İşçi Sendikası Üyeliğinin Kazanılması ve Sona Ermesi, İstanbul 1975
  66. TUNCAY, A. Can(2003) ; İş Sözleşmesinin Türleri ve Yeni İstihdam Biçimleri, Yeniş İş Yasası Sempozyumu, İstanbul Barosu Çalışma Hukuku Komisyonu, İstanbul 2003
  67. TUNÇOMAĞ, K. / CENTEL, T.(1999), İş Hukukunun Esasları, İstanbul 1999
  68. TUNÇOMAĞ, K.(1986), İş Hukuku, Cilt-I, Genel Kavramlar, Hizmet Sözleşmesi, Dördüncü Bası, İstanbul 1986
  69. ULUCAN, D(2003) ; 4857 Sayılı Kanuna Göre İş Sözleşmesi Türleri, Yeni İş Yasası, İstanbul 2003, Türkiye, Toprak, Seramik, Çimento ve Cam Sanayi İşverenleri Sendikası, s.40-91
  70. UMAR,B./ YILMAZ(1980), E. İspat Yükü, 2. Baskı, İstanbul 1980
  71. URCAN ; Gülümden(2004) ; Bireysel İş uyuşmazlıklarında Senetle İspat ; 75 Yaşgünü İçin Prof. Dr. Baki KURU Armağanı, TBB, Ankara 2004, s.767-815
  72. ÜSTÜNDAĞ, S.(1997) Medeni Yargılama Usulü, C:1-2, 6.Bası, İstanbul 1997,
  73. YAVUZ, C.(2000), Borçlar Hukuku Dersleri (Özel Hükümler),İstanbul 2000