ULUSLARARASI ÇALIŞMA ÖRGÜTÜ (ILO) NORMLARI AÇISINDAN TÜRKİYE'DE SENDİKA ÖZGÜRLÜKLERİ VE YENİ YASA TASLAĞINININ DEĞERLENDİRİLMESİ

Özet

Normal 0 21 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Normal Tablo"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} Uluslararası Çalışma Örgütü'nün (UÇÖ,ILO) sendikal özgürlüklere ilişkin temel sözleşmeleri son birkaç yıldır siyasal kriterler arasında değerlendirilmek suretiyle Türkiye'nin AB üyeliği süreci bakımından da özel bir önem kazanmış bulunmaktadır. Bilindiği gibi,Türkiye çalışma mevzuatı sendika özgürlüklerini ve toplu pazarlık haklarını kısıtlayıcı hükümler taşıdığı gerekçesiyle Uluslararası Çalışma Örgütü tarafından 1980'li yıllardan bu yana sürekli olarak eleştirilmiştir.. Geçmişte mevzuatımızda yapılan çeşitli yasal ve Anayasal değişiklikler sayesinde bu eleştirilerin bir kısmı çözüme kavuşturulmuştur...