METİNLERARASILIK BAĞLAMINDA BEETHOVEN’IN AYIŞIĞI SONATI’NIN BİRİNCİ BÖLÜMÜ VE SCHUMANN’IN OP.17 DO MAJÖR FANTEZİ’SİNİN ÜÇÜNCÜ BÖLÜMÜ ARASINDAKİ İLİŞKİ

Özet

1960’larda bir edebiyat kuramı olarak ortaya çıkan metinlerarasılık (intertextualty) 1980’lerden itibaren müzikolojiye girer. Sanat eserlerinin sınırları, dönüşümü ve geçirgenliği üzerinde yoğunlaşan çalışmalar, müzik sembollerinden oluşan müzik metninin de tıpkı diğer metinlerde olduğu gibi başka metinlere dönüşebildiği, başka metinlerde yenilenebildiği, imâ edilebildiği ve başka bir metin olarak yeniden yaratılabildiği üzerinde durur. Bu makalede, müzikte metinlerarasılık bağlamında, Robert Schumann’ın 1836 tarihinde yazdığı Do majör Fantezi Op. 17 eserinin üçüncü bölümü, Beethoven’ın 1801’de yazdığı Op.27 No.2, bilinen adıyla Ayışığı Sonatı’nın birinci bölümü merkeze alınmış ve Do majör Fantezi’de anıştırmaya sebep olan çeşitli müzikal parametreler tespit edilmeye çalışılmıştır.