STOIC ETHICS AND ITS EVALUATION BY HEGEL

Özet

The Stoic school of philosophy stands out mostly with its ethical doctrine. The most crucial theme in it is their distinction between ethically binding values and those to be considered neutral. What corresponds to this disjunction is a distribution of areas in which one should take responsibility and ought not to. In this paper, as well as presenting and discussing this basic theme of Stoic ethics with a critical gaze, I will problematise Hegel’s evaluation of it, as it is worked out in the Phenomenology of the Spirit. Then, I will question whether Hegel’s claim that Stoic ethics was unduly inward-looking is tenable given the Stoic insistence on the value of sociability.

Abstract

Stoacı felsefe okulu en çok etik öğretisi ile öne çıkmaktadır. Buradaki en önemli tema etik olarak bağlayıcı olan ve nötr olarak görülen değerleri ayırmış olmalarıdır. Bu ayrıma karşılık gelen şey ise kişinin sorumluluk alması ve almaması gereken alanların dağıtılmış olmasıdır. Bu yazıda, Stoacı etiğin bu temel temasını eleştirel bir gözle sunmanın ve tartışmanın yanı sıra, Tinin Görüngübilimi’nde işlenildiği şekilde, Hegel’in bunu değerlendirmesini sorunsallaştıracağım. Daha sonra, Hegel’in Stoacı etiğin gereğinden fazla içe dönük olduğu iddiasının, Stoacıların sosyallik değerine vurguları dikkate alındığında, tutarlı olup olmadığını sorgulayacağım.