NARGİLE SALONLARI ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME: DÜZCE İLİ ÖRNEĞİ

Özet

Türkiye’de artan nargile kullanımı ile birlikte nargile salonları ve nargile kafe adıyla işletmeler hızla çoğalmakta, ancak bunların tabi olduğu yasal mevzuat sebebiyle özellikle pek çok kurumun ve belediyelerin görev alanına girdiğinden tam bir koordinasyon sağlanamamaktadır. Mevcut durum ve mevzuattaki karmaşa nargile salonu işleticilerinin kurallara tabi olmadan hizmet vermelerine yol açmaktadır. Bu araştırmada, nargile salonları konusu açılış şartları, tabi olacağı kurallar bağlamında bir sağlık politikası sorunu olarak ele alınacaktır. Düzce İli örneğinden yola çıkılarak mevcut durum ve ilgili kamu çalışanlarının önerilerini sunmak amaçlanmıştır. Bu kapsamda Düzce ilinde bulunan 42 kafe denetlenmiş, denetlemelerden elde edilen sübjektif veriler odak grup toplantılarında ile değerlendirilmiş ve kurum temsilcilerinin önerileri derlenerek bir kamu politikası önerisi sunulmuştur.

Abstract

With the growing use of hookah in Turkey, under the name of hookah lounges and hookah cafes businesses are increasing rapidly; however, due to the legal regulations they are subject to, especially because they fall into the institutions’ and municipalities’ area of responsibility, full coordination cannot be achieved. In this case, it can both perform its opening without being subject to a systematic rule in the opening process, and after opening, it can become health threatening enterprises due to ignorance or insufficient control of many regulations. In this research, the opening conditions of the hookah halls will be handled as a health policy problem in the context of the rules to which it will be subject. Based on the example of Düzce Province, it is aimed to present the current situation and suggestions of the relevant public employees. 42 cafes in Düzce province were inspected, the data obtained from these inspections were analyzed and presented, the subjective data obtained from the inspections were evaluated through focus group meetings and the suggestions of the representatives of the institutions were compiled as a public policy.