Dergiler / GRID - Mimarlık Planlama ve Tasarım Dergisi / 2023 / Cilt: 6 Sayı: 2
Bağlantısal bir okuma yöntemine doğru: Bir mimari sözlüğün zamansallığı üzerine
- Sayfa
- 725–744
- DOI
- —
Özet
Farklı bilimsel yaklaşımların ışığında zaman kavramı mutlak olandan belirsiz olana doğru evrilir. Böylece bütün fizik fenomenlerini tek bir zaman tanımı ile açıklamaya çalışmak tartışmalı hale gelir. Mimarlıkta zamansallık farklı boyutlarda ele alınabilir; ancak genelde mekan ve zaman kavramları ilişkisi çerçevesinde düşünülür. Bu makale zamansallığa açık uçlu bir mimari araştırma bağlamında odaklanmayı hedefler. Bağlantısal bir okuma yöntemi sunarak araştırmanın katmanlarını ve ilişkilerini bir mimari sözlük girişimi üzerinden açıklar. Bu bağlamda, yeni bir mimarlık dağarcığı geliştirmeye katkı sağlamayı amaçlayan ve halen devam eden bir doktora araştırması olan Boşluk Üzerine Mimari Sözlük çalışmasını inceler. Bağlantısallık yaklaşımından hareketle bu sözlüğü, mimarlıkta boşluk kavramını “okuma” ve “anlama” aracı olarak ele alır. Makale, zamansallığı tartışmak için Bergson’un süre kavramıyla birlikte Eco ve Deleuze’ün açıklık üzerine fikirlerine değinir. Bu araştırma sürecinin zamansallığına çoklu sürelerden oluşan açık bir bütün olarak yaklaşır ve araştırmanın katmanlarını bu çerçevede yorumlar.
Abstract
The conception of time evolves from absolute towards more ambiguous in light of different scientific approaches. It becomes questionable to explain all physical phenomena with a single definition of time. Temporality in architecture can be studied in different dimensions; nevertheless, it is mainly considered in relation with the concepts of space and time. This article aims to focus on specifically temporality of an open-ended research approach in architecture. It introduces an interconnected reading method and explicates the research layers and their relations through an architectural lexicon. Therefore, it deciphers an on-going PhD research called Architectural Lexicon on Void, which seeks to contribute to building a new architectural vocabulary. Based on the approach of interconnectivity, it interprets the lexicon as a means of “reading” and “understanding” the concept of void in architecture. In order to discuss temporality, the article touches the idea of openness by Eco and Deleuze, together with Bergson’s idea of duration. It considers temporality of this research process as an open whole which consists of multiple durations and studies the research layers within this frame.