Çocukların ve ebeveynlerinin oral hijyen alışkanlık (OHA) düzeylerinin karşılaştırılması ve değerlendirilmesi

Özet

Özet Amaç; Çalışmamızda, hastaların ve ebeveynlerinin ağız ve diş sağlığı için kullandıkları oral hijyen araçlarının kullanım sıklıklarını tespit etmek, çocukların oral hijyen alışkanlıkları (OHA) kazanmasında ebeveynlerin ne kadar etkili olduğunu değerlendirmek ve ebeveynleri oral hijyenin önemi hakkında yeterli düzeyde bilgilendirmek amaçlanmaktadır. Gereç ve Yöntem; Araştırmada, Pedodonti ABD Kliniği’ne başvuran 12-14 yaşları arasındaki 360 çocuk hastanın DMFT İndeksine göre çürük insidansı, organoleptik yönteme göre ağız kokusu olup olmadığı, dişlerini fırçalarken kanama durumu değerlendirilmiştir. Başvuran hastaların ve ebeveynlerinin (352 anne, 332 baba) oral hijyen alışkanlıkları (diş fırçalama sıklıkları, diş ipi ve ağız gargarası kullanımı, dil temizliği) da değerlendirilip birbirleriyle karşılaştırılmıştır. Bulgular; Çocuklarda DMFT İndeksinin, yaşla birlikte artış gösterdiği belirlenmiştir. Bununla birlikte, çalışmaya katılan çocukların neredeyse yarısında hekim tarafından (% 42,7) ağız kokusu olduğu tespit edilirken, başvuranların % 33’ü ağız kokusu şikayeti olduğunu belirtmişlerdir. Çocukların % 5’i dişlerini hiç fırçalamadıklarını belirtirken, bu değer ebeveynlerde % 13,7 olarak belirlenmiştir. Sonuç; Diş ipi ve ağız gargarası kullanımı, dil temizliği, diş fırçalama gibi oral hijyen alışkanlıklarının, çocuklar ve ebeveynleri arasında düzenli olarak uygulanmadığı tespit edilmiştir. Ebeveynlerin OHA’larının yetersiz olmasının ve bu konuda çocukları bilgilendirmemelerinin, çocukların da OHA’larına yeteri kadar özen göstermemelerine neden olduğu sonucuna varılmıştır. Anahtar kelimeler; oral hijyen alışkanlıkları, DMFT, ağız kokusu, oral hijyen