Metastatik Kolorektal Kanserde Kurtarma Tedavisi:Regorafenib

Özet

Giriş: Kolorektal kanser (KRK), kanser ilişkili ölümlerin önemli nedenlerinden biridir. Bu çalışmanın amacı, metastatik KRK hastalarında regorafenib tedavisinin etkinlik ve toksisite profilini değerlendirmektir. Method: Bu çalışmada tek merkezde takip edilen 25 mKRK hastasının retrospektif verileri incelenmiştir. Tüm hastalarda biyolojik ajanlar olan anti-epidermal büyüme faktörü reseptörü (anti-EGFR) ve anti-vasküler endotelyal büyüme faktörü (anti-VEGF) ile kombine olarak veya olmaksızın 5-fluorourasil, irinotekan ve okzaliplatin ile progresyon saptanmıştı. Bulgular: Ortanca yaş 58 (dağılım 27-84) idi, ve 14 erkek ve 11 kadın vardı. Hastalar regorafenib başlangıcından önce ortanca 3 sıra sistemik tedavi aldılar. En sık görülen derece 3. veya 4. derece toksisiteler yorgunluk %20, daire %16 ve mukozit %16 idi. Ortanca PFS 2.07 ay (0.43-5.13) ve ortanca OS 4.14 ay (0.62-19.88) idi. Tek değişkenli analizde hiçbir faktör PFS ve OS ile ilişkili bulunmadı. Sonuç: Regorafenib, standart tedavilerdeki başarısızlıktan sonra başka tedavi seçeneği bulunmayan metastatik KRK hastalarında küçük fakat önemli bir sağkalım yararı göstermektedir. Prediktif faktörlerin olmamasıyla birlikte toksisite profili klinik uygulamada kullanılmadan önce dikkatli bir değerlendirme yapılmasını önerir.

Abstract

Introduction: Colorectal cancer (CRC) is an important cause of cancer-related deaths. The aim of this study was to evaluate the efficacy and toxicity profile of regorafenib treatment in metastatic CRC patients.Methods: This was a retrospective study of 25 mCRC patients from a single center. All patients had previously progressed fluorouracil, irinotecan, and oxaliplatin with or without biologic agents such as epidermal growth factor receptör (anti-EGFR) or vascular endothelial growth factor receptor (anti-VEGF).Results: The median age was 58 years (range, 27 to 84 years), and there were 14 males and 11 females. Patients had received a median of 3 lines of systemic therapy before regorafenib initiation. The most common grade 3 or 4 toxicities were fatigue 20%, daire 16% and mucositis 16%. Median PFS was 2.07 months (0.43-5.13) and median OS was 4.14 months (0.62-19.88). No factors were significantly associated with PFS and OS in the univariate analysis. Conclusion: Regorafenib shows a small but significant survival benefit in patients with metastatic CRC who do not have any further treatment options after the failure over standard therapies. Its toxicity profile along with the absence of predictive factors suggest a careful evaluation before its use in clinical practice