AVRUPA BİRLİĞİ EKONOMİ POLİTİKASININ UYUMLAŞTIRILMASI

Özet

Uyumlaştırma kavramı herhangi bir aday ülkenin Avrupa Birliği’ne uyum sürecinde AB tarafından kabul edilen tüm hukuksal işlemlerin, süreçlerin ve müzakerelerin kendi iç ulusal hukukuna aktarılmasını ifade etmektedir. Böylelikle her aday ülke üye devletlerle aynı müktesebata tabi olduğu gibi üye devletler de merkezi bir otoritenin bir parçası konumuna gelmektedirler. Avrupa Birliği’nin ulusüstü yapısı nedeniyle üye devletler kendilerine ait olan tarım, adalet ve finans gibi kimi yetkilerini bu üst otoriteye devretmekte ve bu otoritenin uygulayacağı politikalara tabi olmaktadırlar. Dolayısıyla devletlerin bu alandaki politikalarının ulusal özelliklerinde aşınma meydana gelmektedir. Avrupa Birliği bütünleşme süreci sonucunda 500 milyondan fazla tüketiciye ve yaklaşık 14 trilyon avroluk gayri safi milli hasılaya sahip dünyanın en büyük tek pazarına ulaşmıştır. Bu ortak pazarda emek gücü serbestçe hareket edebilmekte, şirketler diledikleri alanda faaliyet yapabilmekte, sermaye ve hizmetler ulusal sınırlardan herhangi bir engelle karşılaşmadan geçebilmekte, mallar kolaylıkla alınıp-satılabilmektedir. AB, mal ve hizmetlerin kabulünü düzenleyebilmekte, asgari standartları belirleyebilmekte ve yapısal fonlarla yatırımları teşvik edebilmektedir. Ancak bu gelişmelerin temel şartı bunların hukuksal olarak tüm ülkeler tarafından oy birliğiyle karar altına alınmasından geçmektedir. Böylelikle üye devletlerin yapılan düzenlemelere yasal olarak uymaları zorunluluğu ortaya çıkmakta ve neticede uyumlu hale gelen ekonomi ve mali politikaların da uyumlulaşmasında söz edilebilmektedir. Bu çalışmanın konusunu Avrupa Birliği’ni oluşturan devletlerin ulusal ekonomi politikalarının uyumlulaştırılması oluşturmaktadır. Çalışmadaki amaç ise uyumlaştırma sürecinde yasal zemininin ve kullanılan enstrümanların açıklanmasıdır.

Abstract

The concept of “harmonization” refers to the transposition of any legal acts, processes and negotiations that have been adopted by the EU to the candidate country’s national law throughout the process of harmonization. Thus, just as each candidate country is subject to the same acquis as the member states; the member states also become a part of a central authority. Due to the supra-national structure of the European Union, member states are delegating some of their own powers concerning agriculture, justice, finance etc. to this superior authority and depend on the policy this authority will apply. Therefore, in the national characteristics of the state policy regarding these titles suffer erosion. In consequence of the integration process, the European Union has reached the largest single market in the world with over 500 million consumers and a gross national product of about 14 trillion Euros. In this common market, the labor force can move freely, companies can operate on any field they wish, capital and services can cross borders without facing any obstructions, and goods can easily be purchased and sold. The EU can regulate the acceptance of goods and services, set minimum standards and encourage investments with structural funds. However, the essential condition for these advances is that they require unanimous vote. Herewith, a legal obligation for member states to comply with the regulations made, and consequently the harmonization of harmonious economic and financial policies can be talked about. The focus of this study is the harmonization of the national policies of the states constituting the European Union regarding economy. The purpose of the study is to explain the legal ground and the tools used in the harmonization process.