Postmodernizm Ardalanında Halkla İlişkilerin Aktivist Rolüne Yönelik Bir Arayış

A Search For The Role of Public Relations Activist in The Background of Postmodernizim

Özet

Postmodern dünyada halkla ilişkilerin aktivist rolünün arayışındaki bu çalışma, farklılıkları keşfederek cılız seslere güç veren ve değişimin ajanı olan halkla ilişkilerin izini aramaktadır. Postmodernizm, halkla ilişkilere farklılıklar, karşıtlıklar yoluyla yeni anlamları üretebileceği bir zemin sunar. Bu zeminde halkla ilişkiler, işlevselci bir yaklaşımla ortaya konan amaçlara ve uygulamalara –ki bunlar büyük ölçüde örgüt merkezli bir yaklaşımı temsil eder- meydan okur. Bu araştırmada katılımcıların bakış açıları, Q-örneklemede sistematik sıralar ile modellenmeye çalışılmıştır. Elde edilen veriler PQMethod 2.35 programı ile analiz edilmiştir. BİST Kurumsal Yönetim Endeksi’ne dahil olan 20 örgütün halkla ilişkiler uygulayıcıları araştırmaya dahil edilmiştir. Örgüt yönlü kararlar, halkla ilişkiler uygulayıcılarının aktivist rolünün varlığına ilişkin şüpheli bir bakışa neden olmuştur. Zira uygulayıcıların toplumla ilişki kurarken örgütün politikalarını takip etmesi ve kamuları örgütün kararlarına ikna etmedeki rolleri, değişim arayışı ve zayıf sesleri güçlendirme ile aynı yerde işleyemez. Halkla ilişkilerin aktivist rolüne ilişkin arayış bu araştırmanın sonuçlarına bağlı olarak şimdilik bir beklenti olarak durmaktadır. Yine de zayıf da olsa kanıtların varlığı aktivist bir halkla ilişkiler için başlangıç noktası olarak sayılabilir.

Abstract

In the postmodern world, this study in the search for the activist role of public relations seeks to trace the differences in public relations, an agent of change, that explores differences and strengths the weak sounds. Postmodernism offers a ground where it can produce new meanings through differences and oppositions. Public relations on this ground challenge the goals and practices set out in a functionalist approach, which represent a largely organizational-centered approach. In this study, the perspectives of the participants were tried to be modeled with Q-sampling systematically. The data were analyzed with PQMethod 2.35. Public relations practitioners of 20 organizations included in BIST Corporate Governance Index were included in the study. Organizational directives have led to a suspicious view of the existence of the activist role of public relations practitioners. Because, it is not possible for practitioners to follow the policies of the organization when establishing a relationship with the society and the role of persuading the public in convincing the decisions of the organization, searching for change and strengthening the weak voices. The search for the activist role of public relations remains an expectation due to the results of this research. Nevertheless, the presence of evidence may be considered as a starting point for an activist public relations.