VAHİY GELENEĞİNDE “RUH” KAVRAMININ ARTZAMANLI DIACHRONIC SEMANTİK İNCELEMESİ

Özet

Bu makalede Kur’an-ı Kerim’de merkezi bir öneme sahip olan ve diğer kutsal kitaplarda daortak olarak kullanılan “ruh” kavramının vahiy geleneği boyunca hangi anlamlarda kullanıldığı,kök anlamında bir değişiklik olup olmadığı diğer kutsal kitaplar, Cahiliye şiirleri ve diğerSami dillerden istifade etmek suretiyle incelenecektir. Bu bağlamda “ruh” kavramı ArtzamanlıSemantik analiz yöntemine tabii tutularak bu kavramın anlam serüvenleri/haritaları belirlenmeye çalışılacaktır

Abstract

In this article the term spirit, which has a central role in the Qur’an and which is commenlyused in the other holy books, will be examined in what sense it is used throughout therevelation tradition and if there is a change in the root sense benefiting from the other holybooks, poetry of Jahiliyya and other Sami languages. In this context it will be define thesense adventure of the term spirit with the diachronic semantic analysis method