TÜRKİYEDE YÖNETİŞİM VE “SİVİL TOPLUM” TARTIŞMALARI ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME

Özet

Bu makalede, Türkiye’de eleştirel bir yaklaşımla ele alınan yönetişim literatürü etrafında dönen demokrasi tartışmalarını incelemektedir. Makale, neo- liberalizmin, ileri sürdüğü yönetişim modelinin plüralism ve katılımcı demokrasi ideali ile uyuşmadığı gerçeğine dikkat çekmektedir. Bu çerçevede, yazar ilk olarak yönetişimin organik olarak neo-liberal teoriye bağlı olduğunu belirterek, yönetişimi plüralist ve katılımcı demokrasi modeli olarak ele alan yaklaşımları eleştirmektedir. İkinci olarak, yazar yönetişim hakkındaki plüralist iddiaları/argümanları tanzim etmekte ve daha sonra son bölümde, yönetişim modelinin, ulus-üstü örgütlerin sisteme dâhil edilmesi için bir çaba olarak geliştiğini, bu kurumları neo-liberal düzenin denetim-yönetimin organları olarak fonksiyonel hale getirmeyi amaçladığını göstermeye çalışmaktadır.