Dergiler / AKRA Kültür Sanat ve Edebiyat Dergisi / 2023 / Cilt: 11 - Sayı: 29
Sefaradlara Ait Nasrettin Hoca Fıkralarında Gıda ve Aile Kavramlarına Bilişsel Halkbilimsel Dilbilimci Mizah Çevirisi ve Eğitimi Yaklaşımının Uygulanması
- Sayfa
- 135–148
- DOI
- —
Özet
Bu yazıda Yahudi-İspanyolcasındaki aile bireyleri ile gıda adları içeren Djoha fıkralarının çevrilmesi incelemektedir. Yahudi-İspanyolcası Djoha adı, Türkçede Hoca Nasrettin'in karşılığıdır. Yahudi-İspanyolcasında yer alan fıkralarda kadınlar zeki anneler, eşler ve kızlar olarak temsil edilir ve erkeklerden baba, koca ve oğul olarak bahsedilir. Bu karakterlerin ahlaki mesajlarını analiz etmek için halkbilimsel bir bilişsel çeviri ve barış öğretim yöntemi geliştirilmektedir. Ayrıca, bu çalışma 1991 yılında Attardo ve Raskin tarafından geliştirilen semantik mizah hipotezinin bakış açısına göre Yahudi-İspanyol fıkralarında yiyecek ve aile kavramlarını incelemektedir. Bu sözel ve fonetik mizah hipotezine göre, bir şaka; senaryo karşıtlıkları, mantıksal mekanizmalar, durumlar, hedefler, anlatı stratejileri ve dilsel oyunlardan oluşur. Bu çalışma, yukarıda bahsedilen terimlerin Yahudi-İspanyolcası fıkralardaki kullanımlarını sorgula- mutluluğa yol açtığını, küresel ahlaki değerler kazandırdığını göz önünde bulundurarak, halk-bilimsel bir bakış açısıyla aynı kültürel mizahı yansıtmalıdır
Abstract
This paper investigates the translation of Judeo-Spanish Djoha anecdotes where family members as well as food names are mentioned. The Judeo-Spanish name Djoha is the equivalent of Hodja Nasrettin in Turkish. The Judeo-Spanish anecdotes represent women as clever mothers, wives, and daughters, and address men as fathers, husbands, and sons. A folkloristic cognitive translation and peace teaching method is developed for analyzing these characters’ moral messages. Furthermore, this study deals with the concepts of food and family in Judeo-Spanish anecdotes according to the point of view of the semantic humor hypothesis created by Attardo and Raskin in 1991. As indicated by this hypothesis of verbal and phonetic humor, a joke is made by script oppositions, logical mechanisms, situations, targets, narrative strategies, and linguistic games. This study comprises of the investigations of these in the Judeo-Spanish anecdotes. Thus, this study targets showing that the youngsters living all around the world can be educated in a phenomenal way, theoretically, conceiving the semantic components, prompting humor in the Sephardic anecdotes. The translated texts must reflect the same cultural humor from a folkloristic point of view for this reason, considering that cultural commonalities in humor leads to laughter and happiness, as well as the acquisition of global moral values.