Dergiler / Cappadocia Journal of Area Studies / 2022 / Cilt: 4 - Sayı: 2
Şangay İşbirliği Örgütü’nün Orta Asya'daki yükselişi: Rusya ve Çin’in Türk Cumhuriyetleri üzerindeki işbirliğinin mi yoksa rekabetinin mi aracı?
- Sayfa
- 175–193
- DOI
- —
Özet
Şangay İşbirliği Örgütü, yeni üyeler, gözlemci devlet ya da NATO üyesi Türkiye dahil diyalog üyeliği gibi devletlerin katılımı ile kademeleri olarak bölgede gücünü ve etkisini artırmaktadır. Ancak esas konu söz konusu örgütün muallak politikaları sorununu çözüp çözemeyeceği ve bölgede batılı devletlerle etkin bir şekilde mücadele edip edemeyeceğidir. Önümüzdeki dönemde Rusya ve Çin arasında işbirliği mi yoksa rekabet mi göreceğiz? Bu durum Türk Cumhuriyetlerinin bölgesel politikalarını nasıl etkileyecek? Şangay İşbirliği Örgütü’nün ekonomik, enerji ve güvenlik politikaları bu zamana kadar bölgede etkin bir rol oynamıştır. Çalışma bölgedeki rekabeti de vurgulayarak bu politikaları ele almaktadır. Çalışma esas olarak Rusya ve Çin’in çıkarlarının ve işbirliğinin aynı yönde olduğu durumlarda bölgesel çatışmanın bölgesel işbirliğine dönüşerek ŞİÖ’nün güçlenmesini sağladığını, Pakistan, Hindistan ve İran gibi yeni üyelerin katılımının örgütün bölgede özellikle siyasi ve ekonomik anlamda baskın güç olmasına imkan verdiğini ileri sürmektedir.
Abstract
The Shanghai Cooperation Organization (SCO) is gradually increasing its power and influence in the region through the addition of new members, and new states with observer or dialog status, including NATO member Turkey. The main question is whether the organization will achieve its blurring policies and compete effectively with the West in the region. Will we see a new era of cooperation or competition in Central Asia between Russia and China in the upcoming period? And how will the regional politics of the Turkic states be affected? The SCO’s economic, energy and security policies have been especially effective in dominating the region to date. This paper presents an analysis of these policies with focus on the regional competition among the member states. It argues primarily that the SCO has grown in strength as a result of the convergence of Russian and Chinese interests and politics, turning regional competition into regional cooperation, and that the organization will come to dominate the region, especially politically and economically, with the accession of new members Pakistan and India, and the imminent accession of Iran.