Dergiler / Cihannüma Tarih ve Coğrafya Araştırmaları Dergisi / 2019 / Cilt: 5 - Sayı: 1

Yeni Fotoğraflar ve Belgeler Işığında Ali Ulvi (Gerçek) Baba: Yaşamı ve Eserleri

The Life and the Works of Ali Ulvi (Gerçek) Baba in the Light of New Documents and Photographs

Sayfa
111–138
DOI
—

Özet

Çerkeş kökenli olan Ali Ulvî Baba, yaklaşık yarım asır boyunca İzmir’de yaşamını sürdürdü. Vefat ettiği zaman, İzmir’de defnedildi. Ailesine bağlıydı. Çocuklarına, torunlarına karşı sevgi dolu ve korumacıydı. Vâkıf olduğu Bektaşiliğin sırlarını, yıllar boyunca en salahiyetli babalardan dinlemişti. O sırlara daima sadık kaldı. Kitaplara adeta âşıktı. Büyük bir kütüphanesi ve pek çok kitabı vardı. Düşüncelerini, fikirlerini ve bilgi birikimini eserlerinde topladı. Basılan eserleri ve postnişini olduğu Balpınar Dergâhı vasıtasıyla, İzmir’in kültürüne ve Bektaşiliğe önemli katkılarda bulundu. Arkasında, kalıcı bir iz bıraktı. Bu yüzden, büyük dedem Ali Ulvî Baba’ya ilişkin bir makale kaleme almayı görev edindim. Ali Ulvî Baba’nın fotoğrafları, ona ait icazetname’nin aslı, Balpınar Dergâhı’na ait vakfiye ve kroki, süvari yüzbaşı olduğuna dair belge, çocuklarına, torunlarına ait belgeler, fotoğraflar ve ailenin soy ağacı vasıtasıyla, yaşamı hakkında karanlıkta kalan noktaları aydınlatmak istedim. Bu makale ile, Ali Ulvî Baba hakkında ileride yapılacak olan araştırmalara bir basamak oluşturabilmeyi umuyorum.

Abstract

Having a Circassian origin, Ali Ulvi Baba lived in Izmir for about half a century. He was buried in Izmir upon his death. He was committed to his family. He loved his children and grandchildren and had a protective attitude towards them. He listened to the secrets of Bektashism, which he knew very well, from the most competent fathers. He always remained faithful to those secrets. He was fond of books. He had a big library and a lot of books. He collected his thoughts, ideas, and knowledge in his books. With his printed books and sheikh of a Balpınar Dervish Lodge, he made significant contributions to Izmir’s culture and Bektashism. He left his mark. Hence, I have taken writing an article about my great-grandfather as a duty. I have wanted to illuminate the unclear points about his life through Ali Ulvî Baba’s photos, the original of his certificate of approval the foundation certificate and sketch of Balpınar Dervish Lodge, the certificate showing his position as a mounted captain, documents and photographs about his children and grandchildren, and the family’s genealogical tree. I hope that this article will be a step to future research about Ali Ulvi Baba.