ESKİÇAĞ’DAN GÜNÜMÜZE MÜREKKEP HOKKASININ TARİHSEL GELİŞİMİNİN PİŞMİŞ TOPRAK, FAYANS, METAL VE CAM ESERLER IŞIĞINDA İNCELENMESİ

Investigation of the Historical Development of the Inkwell from Antiquity to the Present in the Light of Terracotta, Faience, Metal and Glass Artifacts

Özet

Eskiçağda yazının icadı, insanoğlu için kayıt arşivinin yazınsal bir başlangıcıdır. Bu arşivdeki kayıtlar ilk başlarda taş, kil, balmumu ve ağaç gibi unsurlara işlenmeye başlarken, sonraki süreçte papirüs, parşömen ve kağıt gibi üzerine yazımı kolay unsurlara işlenmiştir. Üzerlerine yazmak için kullanılan madde mürekkeptir. Mürekkebin uzun süreli kullanımı, kalitesini koruması ve koku yapmaması gibi fonksiyonel özellikleri de hokka kullanımları ile mümkün olmuştur. Bu çalışmamızda pişmiş toprak, fayans, metal ve camdan üretilmiş mürekkep hokkalarının kronolojik olarak incelenmesi, formlarının ele alınması, yazı ve yazı gereçleri arasındaki yerinin belirlenmesi ve tarihsel gelişiminin bir bütün ele alınması amaçlanmıştır.

Abstract

The invention of writing in ancient times is a literary beginning of the record archive for mankind. While the records in this archive were initially processed on elements such as stone, clay, wax and wood, in the later process they were processed on easy-to-write elements such as papyrus, parchment and paper. The substance used to write on them is ink. The functional properties of the ink such as long-term use, preservation of quality and no odor have been made possible by the use of inkwells. In this study, it is aimed to examine the inkwells made of terracotta, tile, metal and glass chronologically, to deal with their forms, to determine their place among writing and writing instruments and to deal with their historical development as a whole.