THE NATURE OF MERCY/RAḤMA AND ITS MANIFESTATIONS IN THE QUR’AN

Özet

The term raḥma/mercy is one of the key terms of the Holy Qur’ān and it has many connotations. Two names of God, raḥmān and raḥῑm and their manifestations are contained in these connotations. So the two names explicitly tackled in our paper. While raḥmān is the proper name indicating the absolute being and the source of all existence, raḥῑm is much narrower. The exegetical tradition emphasizes that God is raḥmān, i.e. provides existence and sustenance to all creatures in this world while raḥῑm gives guidance and salvation to those who just deserve it here. Raḥmān and raḥῑm are used in the Qur’ān asyndetonically, i.e. without the copula wāw (ﻭ): in the form of ar-raḥmān ar-raḥῑm not ar-raḥmān va’r- raḥῑm, indicating that these two names signify One (God) and that they appear in His actions simultaneously and instantaneously, not consecutively. Key Terms: Raḥma/mercy; rule of mercy; principle of hope; divine assistance; heaven and hell.

Abstract

Rahmet/merhamet Kur’an’ın anahtar kelimelerinden biridir ve birçok çağrışımı içinde barındırmaktadır. Allah’ın rahmân-rahîm isimleri ve bunların tezahür biçimleri kendilerini bu çağrışımlarda göstermektedir. Rahmân Allah’ın mutlak varlığına ve varlıkların yegâne kaynağı oluşuna işaret ederken, rahîm çok daha dar bir anlamda kullanılmaktadır. Tefsir geleneği bunu şöyle formüle etmiştir: Rahmân ismiyle Allah, bu dünyada bütün varlıklara varlık verip, varlığın devamı için gerekli olan her şeyi sağlarken, rahîm ismiyle sadece onu hak edenlere rehberlik etmekte ve kurtuluş sağlamaktadır. Rahman ve rahîm Kur’an’da aralarında vâv atıf harfi olmadan kullanılmaktadır: rahmân ve rahîm şeklinde değil, rahmân-rahîm formunda. Bu da iki ismin tek bir Varlık’a işaret ettiğini ve bu iki ismin O’nun fiillerinde ardı ardına değil aksine aynı anda tezahür ettiklerini göstermeye yöneliktir.

Anahtar kelimeler: Raḥma/mercy, rule of mercy, principle of hope, divine assistance, heaven and hell