Dergiler / The Journal of Turkish Phytopathology / 2022 / Cilt: 51 - Sayı: 2
Domates Küllemesi Etmeni Oidium neolycopersici’ye Karşı Bazı Domates Çeşitlerinin Reaksiyonlarının Belirlenmesi ve Hastalığın Mücadelesi Üzerinde Araştırmalar
- Sayfa
- 31–37
- DOI
- —
Özet
Bu araştırma 2008-2010 yıllarında Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Bitki Koruma Bölümü’nde yürütülmüştür. Çalışmada ekonomik öneme sahip 6 domates çeşidi (Gökçe 191 F1, Kardelen F1, Bandita F1, Falcon, SC 2121, Shasta F1) domateste külleme hastalığına sebep olan Oidium neolycopersici’ye dayanıklılık reaksiyonları açısından testlenmiştir. Hastalığa duyarlı bulunan domates çeşidi üzerinde, etmenin kontrolüne yönelik biyolojik, kimyasal ve alternatif madde uygulamaları (H2O2, Triadimenol, Bacillus subtilis QST 713 ırkı, WP Kükürt ve suya karıştırılmış ozon gibi) denenmiştir. Elde edilen bulgulara göre; testlenen tüm domates çeşitlerinin hastalık etmeni O. neolycopersici’ye karşı duyarlılık gösterdiği belirlenmiştir. Hastalığın kontrolüne yönelik testlenen materyaller arasından ise, Bacillus subtilis QST 713 ırkını içeren biyolojik preparat en yüksek etkililiği göstermiştir. Triadimenol ve WP Kükürt’ün etkisi düşük seviyelerde kalmıştır. H2O2’nin orta, ozonun ise düşük düzeyde hastalığı kontrol edebildiği sonucuna varılmıştır.
Abstract
This study was carried out in greenhouses of the Plant Protection Department at Ege University Faculty of Agriculture in 2008-2010. Six economically important tomato cultivars (Gökçe F1, Kardelen F1, Bandita F1, Falcon, SC 2121 and Shasta F1) were tested for their resistance against powdery mildew caused by Oidium neolycopersici. Biological, chemical and alternative materials such as Hydrogen peroxide (H2O2), Triadimenol, Bacillus subtilis QST strain 713, sulphur (wettable powder), watered ozone were tested on a susceptible tomato cultivar to control the pathogen. Results indicated that; all tested tomato varieties were sensitive to powdery mildew caused by O. neolycopersici. Among the tested materials, Bacillus subtilis QST strain 713 had the best efficacy in controlling the pathogen. Triadimenol and sulphur had average, whereas H2O2 and ozone had low control over the pathogen.