Dergiler / PHILIA / 2015 / Cilt: 1

Side’den Yeni Yazıtlar

Neue Inschriften aus Side

Dergi
PHILIA
Sayfa
89–122
DOI
—

Özet

Son yirmi­ yıldır Side ören yerinde yürütülen kazı ve onarım çalışmaları vasıtasıyla yeni epigrafik mal­­ze­me­­ler gün ışığına çıkmıştır. Makalede bunlardan 26 tanesi tanıtılmakta, ayrıca daha önce yayım­lanmış iki yazıt için yeni tamamlama önerileri getirilmektedir. No 1 Romalı bir pat­ro­nun onur­landırılmasını içeren Geç Hellenistik Dönem’e ait bir onurlandırma kararnamesidir. Burada onur­landırılan şahıs, İÖ. 90’lı yıllar sonunda Asia Eyaleti’nde legatus olarak görev yapmış olan Va­­le­ri­us Flac­cus kardeşlerden biri olmalıdır. No 2 ise önde gelen başka bir Romalı patronu onur­lan­­dımaktadır. Bu şahıs dictator Caesar’ın yeğeni Sextus Iulius (Caesar) ile iliş­ki­len­­dirmektedir. Sex­­tus Iu­lius Caesar’ın yazıtta patron ola­rak nitelendirilmesi, kendisinin Syria Eya­leti’ni proquaestor pro prae­tor olarak yönettiği kısa zaman aralığına (İ.Ö. Temmuz 47–46 yılı ortaları) denk gel­mek­­­te­dir. Büyük Konstantinos zamanında Side tiyatrosunda yeni bazı düzenlemeler yapılmıştır. Tiyatro­nun sah­­ne binası alanına İmparator hanesi üyeleriyle geçmişin önde gelen Side va­tan­daş­larının hey­kel­leri dikilmiştir. Sahne binasının yıkıntıları arasında ele geçen 3, 4, 10 ve 28 no’lu ya­zıt­lar bu kap­sam­da değerlendirilebilir. 4 no’lu yazıtta onurlandırılan ve Antoninler Dö­nemi’nin Si­de­li ünlü dok­toru olan archiatros Mar­cellus, imparatorlar Hadrianus ve Antoninus Pius ile çok sami­mi bir ilişki içe­ri­sin­deydi. Diğer heykeller olim­piyat ödülü kazanan bir spor­­cuyla (no 10) Kreon adında bir şah­sa (no 4) aittir. Farklı bir tamamlama önerisi sunulan 28 no’lu yazıt kentten bi­li­nen üçüncü onur ka­rar­namesidir ve Büyük Konstan­ti­nos’un annesi Helena için dikilmiştir. Helena’nın bu­ra­da onur­lan­dı­rılmasının ne­deni, kendisinin tiyatrodaki onarım çalışmaları için sağladığı finansal destek olabilir. Tiyatroda ele geçen diğer epigrafik metin (no 6), Side kentini, Dionysos sanatçılarına ait olan syn­­odos’un annesi şeklinde nitelendiren bir methiye içermektedir. 3. yüzyıla tarihlendirile­bi­le­cek olan bu önem­li belge, Side ile Perge kentleri arasındaki meşhur re­ka­beti farklı bir açıdan ortaya koy­mak­tadır. 7 no’lu epigram Aphrodisias kökenli olan ve Agon mys­tikos festi­va­linde zafer kazanan iki kithara çalgıcısının bir adağıdır. Uluslararası nitelikteki bu festival, Had­rianus’un teşvikiyle ku­rul­muş olabilir. Daha es­­ki ve sadece Side kenti va­tan­­daşlarına açık olup Tanrıça Themis adına kut­lanan yarışma, Athena için dü­­zen­­lenen ve deniz ulaşımı sezonunun açılışını sim­geleyen epibaterion fes­­ti­vali ile bağlantılıydı. Bu fes­­tival L. Avi­dius Maximus tarafından İ.S. 1. yüz­yıl içerisinde kurul­muş­tur. 8 no’lu yazıt Demoneikos isim­li bir güreşçinin Athena, Themis ve kent Demos’u için yap­tı­ğı bir adağı içermektedir. Demo­nei­kos’un Themis Agon’ununda çocuklar ka­te­gorisinde zafer ka­zan­dığı gözükmektedir. Severuslar Dö­ne­mi’nde bu agon’un yerini, Pamphylia Böl­gesi’ndeki tüm kent­lerin ahalisine açık olan Toue­sia­nus Agon’unun aldığı gözükmektedir. Bu agon üzerine bir ya­zı­tı içeren no 9, Aspendos ile [Lyr]be kentlerinin vatandaşı olan ve başarılı bir gü­reşçi olarak Side va­tan­daşlığıyla onurlan­dı­rı­lan Aur. Menneas isimli bir gencin bir heykel kaide­siy­le ödüllen­diril­me­si­ni içermektedir. Bu genç, Touesianus Agon’unu ince belini kap­tır­ma­dan (ἀμεσο­λάβητος) kazan­mıştır. Argaios Yüksek İmparatorluk Dönemi’nde kendi anavatanı için bazı sunaklar adamıştır. Bunlardan ikisi, İmparator Hadrianus için heykel kaidesi olarak kullanıl­mış­­tır. No 11 bunlardan biridir. No 12 Ask­­lepios için ya­­pı­lan bir adaktır. No 13 ile 14 Athena, Artemis ve Zeus Soter için yapılan ve İ.S. 3. yüzyıla tarihlenen sunaklardır. Aynı sunak üzerinde Athena ile Perge’nin baş tan­rıçası Artemis’in birlikte yer alması, Gor­dianus III zamanında birbirine rakip iki kent arasında sağ­lanan homo­noia’nın bir yansıması ola­rak görülebilir. 15 no’lu küçük sunak, ilk kez belgelenen Zeus Kory­­phi­tes içindir. Zeus için kullanılan bu epithet, Asia Eyaleti’ndeki Gümrük Yasası’nda geçen ve Si­de kentinin limanı için kullanılan Kory­phe tanımlaması ile bağlantılıdır. Koryphe terimi açık bir şekilde, üze­rin­de Side kentinin yer aldığı tüm bur­nun ismiydi. No 16–19 arasındaki mezar stelleri Hellenistik Döneme aittirler ve Side’nin antik limanında ele geç­­­mişlerdir. Bu mezar stelleri Side kentinde belgelenmeyen Pamphylia diyalektinde şahıs isim­le­ri içer­­dikleri için, komşu kent Aspendos’tan buraya taşınmış gözükmektedirler. Athenades’in me­­zar steli (no 20), ISide no 195 ile aynı mezara aittirler. No 21 Hypsistos’un mezarının ona­rı­mı­nı içer­mek­tedir. Yazıtta geçen [καύ]στραν σὺν τῇ κ[ίονι] ifadesi, mezarın yanında duran bir kül ka­bı­na ve­­ya kare bir kaideye işaret etmektedir. 22 no’lu yazıt, kentin ana caddesi üzerinde dur­muş olması ge­­re­ken mermerden büyük bir sütun üzerine yazılmıştır. Ayakta duran bir er­kek figürüyle süs­len­miş olan sütun Olympis’in bir hediyesidir. Sütun üzerindeki figürün al­tın­da yazan Varus ismi ken­disi­nin bir akrabası (muhtemelen kocası veya babası) ya da bu sü­tu­nu ba­ğış­layan kişinin adı olmalıydı. Bağışçıların daha başka isimleri, sütun kaideleri üzerindeki yazıt­larda da (no 23 ve 24) geç­mektedir. Bir tabağın (no 25) ve bir kandilin (no 26) altında yer alan son iki yazıt, bu ev obje­le­rin sahiplerinin isimlerini taşımaktadırlar. Makalenin son kısmında daha önce yayınlanmış iki yazıt için yeni tamamlama önerileri su­nul­muş­tur (no 27–28). no’lu yazıtlar, yazıtların farklı bir tamamlamayla tekrar değer­len­di­ril­mesini içer­mek­­tedir. No 27’de onurlandırılan Octavius [Cal]pur[ni]us hak­kın­da başka bir bilgi mevcut değil­dir. Yazıtların çevrileri şöyledir:1. [Side halkı] Romalıların praetor rütbesinde prokonsul’u … -cus’u, kendi patronunu ve hayır­ha­hını (dikti). 2. [Halk] proquaestor pro praetore rütbesine haiz, kendi patronu Sextus oğlu Sextus Iulius’u, erde­min­den ve kendisine gösterdiği iyi niyetten dolayı (dikti).3. Archiiatros Marce

Abstract

Excavation and restauration activities in the Pamphylian city of Side in the last two decades have furnished us with a host of new inscriptions, of which 26 are presented he­re: No. 1 is a late Hellenistic decree for a Roman patron; he seems to be one of the Vale­ri­us Flaccus brothers, who governed Asia as legates in the late nineties of the 1st cent. BC. No. 2 is another decree for a prominent Roman patron, namely Sextus Iulius (Caesar), a re­lat­­ive of the dictator. The appointment as patron falls into the short period when Sextus Iu­li­us Caesar governed the province of Syria as proquaestor pro praetore (July 47–mid 46 BC).In the Constantine period the theatre of Side was embellished, with statues of both members of the imperial family and prominent citizens from the past being set up in the stage area. The inscriptions nos. 3–4, 10 and 28, found in the ruins of the scenae frons, seem to belong in this con­text. The archiatros Marcellus honoured in no. 4 is identified with the famous Side­tan doctor of the Antonine period, who was familiar with the emperors Hadrian and An­toninus Pius. Other statues belonged to a certain Olympionike (no. 10) and to Kreon (no. 4). The revised do­cu­ment no. 28 is the third known honorary decree set up by the city for He­le­na, mother of Con­stantine the Great. The lavish honours bestowed on Helena may be con­nected with her financ­ial support for repair work in the theatre. Another epigraphic text from the theatre contains an acclamation of Side as the mother of the synhodos of the Dionysian technitai (no. 6). This important document from the 2nd or 3rd cent. AD shows another aspect of the well-known rivalry between Side and Perge. The epigram no. 7 is a dedication erected in honour of two kitharists from Aphrodisias, who had come off as win­ners in the Agon mystikos. This international festival was perhaps created at Hadrian’s initiative. Of older date and reserved for citizens of Side, the agon in honour of the goddess Themis was connected with the epibaterion festival of Athena and symbolised the annu­al opening of the shipping season. It was created by L. Avidius Maximus in the 1st cent. AD. No. 8 is a de­dicat­ion of the wrestler Demoneikos to Athena, Themis and the De­mos. Demoneikos seems to have won a prize in the agon of Themis in the category of pai­des. In the Severian period this agon seems to have been replaced by the agon of Touesia­nus, that now was open to all Pam­phylians. The base no. 9 set up in the context of this agon ex­­tols the boy Aur. Menneas from Aspendos and [Lyr]be, who as successful wrestler was hon­­our­ed with the citizenship of Side. He won the Touesianic Agon ἀπτώς as well as ἀμε­σο­­λάβητος, i.e. «without having been caught in a waist lock». Argaios dedicated some altars to his native city in the imperial period. No. 11 is one of the pe­des­tals where the name of Emperor Hadrian and his title «Augoustos» are cut in quasi-cursive letters. No. 12 is a dedication to Asklepios, nos. 13 and 14 are 3rd-century AD altars for Athe­na, Artemis and Zeus Soter. The use of the same altar for both Athena and Artemis may reflect the homonoia created by Gordianus III between the two rival cities of Perge and Side. The small altar no. 15 belongs to Zeus Koryphites, attested for the first time. The epithet of Zeus is closely connected with Koryphe, mentioned in the Customs Law of Asia as the city harbour of Side. Koryphe apperas to have been the name of the whole promontory on which Side was located. The grave stelae nos. 16–19 from the Hellenistic period were found in the ancient harbour of Side. Since they feature personal names in the Pamphylian dialect (otherwise not attested in Side), they seem to have been brought from the neighbouring city of Aspendos. The funeral monu­ment of Athenades (no. 20) belongs to the same tomb as ISide no. 195. No. 21 ment­ions repair work on the grave monument of Hypsistos. The phrase [καύ]στραν σὺν τῇ κ[ιόνι] points to a cinerarium that stood on a round or square pedestal. The inscription no. 22 is engraved on a monumental marble column which must have stood on the city’s main street and was a gift of Olympis, who adorned it with a standing male figure. The inscription below the figure calls him Varus, who might have been a relative (maybe the husband or father) of the donator. Further names of donors are mentioned in the inscriptions nos. 23 and 24 on column bases. The last two new inscriptions at the bottom of both a lamp and a plate reveal the names of the owners of these household objects (nos. 25–26).

Anahtar kelimeler: Side, Pamphylia, Kent patronları, Tiyatro, Aklamation, Bayramlar, Adaklar, Sahip adları