Dergiler / PHILIA / 2015 / Cilt: 1
Kral Deiotaros’un Roma’da Dört Elçisi (İ.Ö. 45)
- Dergi
- PHILIA
- Sayı
- 2015 · Cilt: 1
- Sayfa
- 1–13
- DOI
- —
Özet
Tolistobog kralı Deiotaros Pharsalos Savaşı’nda Pompeius’un safında yer aldığı için sadece Caesar’a ağır tazminat ödemek zorunda kalmamış, aynı zamanda Küçük Armenia’dan ve Trokmi Krallığı’ndan da mahrum bırakılmıştı (İ.Ö. 48–47). Trokmi Krallığı kısa bir süre sonra Bosporos Krallığını işgal etme girişiminde ölecek olan Pergamon’lu Mithradates’e verilmişti (İ.Ö. 46). Caesar’ın rejimi Suriye (İ.Ö. 46–43), Afrika (İ.Ö. 49–46) ve İspanya’da (İ.Ö. 45) cumhuriyet yanlısı isyanlarca baskı altında olduğu için, Deiotaros Trokmilerin topraklarını kendisine iade etmesini diktatörden rica etme fırsatı yakalamıştı. Bu amaç doğrultusunda elçi olarak genel sanının aksine Antigonos’u değil, Blesamios ve Artignos göndermişti (İ.Ö. 46). Ancak kralın Tektosag rakipleri bu girişimi engellemek amacıyla, Deiotaros’u Caesar’a suikast girişimi ve Caecilius Bassus ile birlikte Suriye’deki isyanı çıkartmakla suçlaması için prens Kastor’u gönderirler. Tolistoboglar ise kralın arkadaşları Hieras ve Dorylaos’dan oluşan ikinci bir elçi heyeti göndererek buna cevap verirler. Bu olaylar için temel kaynağımız İ.Ö. 45 yılının Kasım ayında diktatörün huzurunda kralı savunmak için Cicero tarafından verilen söylevdir. Bu makale Deiotaros’un gönderdiği dört elçiye odaklanmaktadır. Cicero tarafından verilen bilgiler, bu elçilerin Kelt ya da kültürlerarası isimlerinden yapılacak çıkarımlarla birlikte İ.Ö. 1. yüzyılın ortasında Tolistobog hükümdarlığına benzersiz bir bakış imkanı sağlamaktadır.
Abstract
Having sided with Pompey at the Battle of Pharsalos (48), the Tolistobogian King Deiotaros not only had to pay heavy indemnities to Caesar, but was also stripped of Armenia Minor and the Trokmian tetrarchy (47). The latter was given to Mithradates of Pergamon, who, however, died soon thereafter in his attempt to conquer the Bosporan Kingdom (46). Since Caesar’s regime remained under pressure through republican rebels in Syria (46–43), Africa (49–46) and Spain (45), Deiotaros seized his opportunity to ask the dictator to return him the Trokmian territory. To this end, he sent out two ambassadors, Blesamios and Artignos (not Antigonos, as is commonly held) (46). The king’s Tektosagen rivals tried to thwart his plan albeit, they dispatched prince Kastor to accuse Deiotaros of attempted murder of Caesar and conspiracy with Caecilius Bassus, the rebel in Syria. The Tolistobogian responded with sending out a second embassy, which consisted of his friends Hieras and Dorylaos. Our main source for these events is Cicero’s speech in defence of the king, held in Nov. 45 before the dictator. The present paper focuses on the four envoys of Deiotaros: the pieces of information provided by Cicero, including the implications of their Celtic or intercultural names, allows us to throw unique glimpses into the Tolistobogian court of the mid–1st century BC.