Dergiler / PHILIA / 2016 / Cilt: Suppl. 1
Serdica Konsili M.S. 343: Doğu ve Batı Kiliselerinin Yol Ayrımı Mı?
- Dergi
- PHILIA
- Sayfa
- 461–470
- DOI
- —
Özet
Papalık temsilcisinin Konstantinopolis patriğini aforoz ettiği 1054 yılında doğu ve batı kiliseleri birbirinden ayrılmıştır. Serdica konsili batı literatüründe bu büyük dönüm noktasının başlangıcı olarak kabul edilir. Son yıllarda ilk olarak L. Barnard söz konusu konsil üzerine kaleme aldığı eserinde bu düşünceyi benimsemiştir. Bu çalışma ise bunun aksini savunmaktadır. Çalışmanın arkasındaki ana argüman ise şudur: M.S. 343 yılında batı ve doğu Hıristiyanlığı yollarını ayrıştırmamıştır zira o zamanın siyasi koşulları herhangi bir ayrışmaya yarar sağlamıyordu. Öte yandan batı ve doğu piskopos grupları katılım listeleri kültürel bir zemin üzerinde bölümlenmemiştir. Burada, Ortaçağ’da kiliseler arasındaki bölünmenin geç antik dönemdeki siyasi gelişmelerin bir sonucu olduğu ileri sürülmektedir, zira beşinci yüzyıldan sonra birleştirici güç unsuru olarak Roma imparatorluğu zayıflamaya başlamıştır. İslamiyet’in yükselişiyle birlikte Bizans imparatorluğu kendi içişlerine dönmüş ve batı dünyasının dağınık siyasi kültürü daha sonradan piskopos ve Bizans siyasi yapısıyla çatışan güçlü bir papalık merkezinin oluşmasına neden olmuştur.
Abstract
The western and eastern churches were separated in 1054, when the representative of the pope had excommunicated the patriarch of Constantinople. The council of Serdica was considered as the beginning of this great turning point in the western literature. Recently this view has been primarily held by L. Barnard in his book on the council. This article argues otherwise. The main argument behind the paper is that in A.D. 343 the western and eastern Christianity was not parting the ways, because the political circumstances of the period was not in the favour of any division. On the other hand the participation lists of the western and eastern groups of bishops were not divided on the cultural base. It is offered here that the division between the churches in the Middle Ages was the result of the political developments of the late antiquity, because the uniting force the Roman empire had been waned after the fifth century. And with the rise of Islam the Byzantine empire had also turned on itself and the fragmentary political culture of the western World led to the creation of a powerful papal centre, which conflicted later with the patriarch and the Byzantine political system.