Dergiler / PLANARCH - Design and Planning Research / 2019 / Cilt: 3 - Sayı: 1
VERNACULAR ARCHITECTURE FOR SUSTAINABLE RURAL DEVELOPMENT: A CASE STUDY OF KALEYBAR DISTRICT IN IRAN
- Sayfa
- 59–68
- DOI
- —
Özet
Located within Arasbaran Protected Zone, Kaleybar is an attractive rural tourism area of noticeable potentials yet suffering from limited infrastructures. Vernacular architecture represents one of the major factors contributing into sustainable development of rural tourism. In order to evaluate vernacular architecture of Kaleybar area, six houses of five villages of Arasbaran Protected Zone were selected. The plan and section of the houses were prepared through personal fieldwork, the author’s measurements, sketches, observation and local people’s interviews. This paper evaluates vernacular architecture of the region, in term of building typology and building physics. Including layout (orientation in relation to the sun and wind, aspect ratio), spacing (open space), opening (size-position, semi-open spaces), building envelope (walls, roofs). These design principles of dwellings bases on a thoughtful approach to environment and climate. These passive design principles of vernacular architecture can be utilized as ecological pattern in architectural practice within the region in relation to sustainable rural development.
Abstract
Arasbaran Koruma Bölgesi içinde yer alan Kaleybar vadisi, kısıtlı altyapısı ve göze çarpan potansiyelleri ile dikkat çekici bir kırsal turizm alanına sahiptir. Yöresel mimari, kırsal turizmin sürdürülebilir kalkınmasına katkıda bulunan en önemli faktörlerden birini temsil etmektedir. Bu araştırmanın amacı, bölgenin tipik mimarisini bina tipolojisi ve bina fiziği açısından değerlendirmektedir. Kaleybar bölgesinin yöresel mimarisini değerlendirebilmek için (Anna Maria 2009) yönteminden yararlanarak; araştırma alanı içinde belirlenen beş köyden altı ev seçilmiştir. Evlerin plan ve kesitleri yazarın kişisel alan çalışmaları, ölçüleri, eskizleri, gözlem ve yerel halkın görüşmeleri ile hazırlanımştır. Değerlendirmeler yerleşim düzenini (güneş ve rüzgâra göre yönlendirme, en boy oranı), aralığı (açık alan), açıklığı (boyut-konum, yarı açık alanlar), bina örtüsünü (duvarlar, çatılar) içermektedir. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre bölgenin yöresel mimari tasarım ilkeleri, tamamen çevre ve iklime düşünceli bir yaklaşıma dayanmaktadır. Yerel mimarinin pasif tasarım ilkelerin kullanılması, bölgedeki sürdürülebilir kırsal kalkınma ile ilgili mimari uygulamalarda önerilmektedir.