Dergiler / Yakın Doğu Üniversitesi İslam Tetkikleri Merkezi Dergisi / 2020 / Cilt: 6 - Sayı: 2
Kitab-ı Mukaddes ve Kur’an’a Göre İnsan
- Sayfa
- 441–482
- DOI
- —
Özet
“Kitab-ı Mukaddes ve Kur’an’a Göre İnsan” konulu makalemizde Hıristiyanlık ve İslam’ın “insan anlayışlarını” temel ya da kutsal kaynakları temelinde sunmaya çalıştık. Kitab-ı Mukaddes, dolaysıyla Hıristiyanlık “ sürekli geçiş, dönüşüm, oluşum, değişim, başkalaşım, yeniden oluşum ve evrim evreleri yaşayan karakterinde bir “insan” kabul etmektedir. Kökeni insandan başka varlık ya da hayvan olan insan türü, geçirdiği evrimler sonucunda “akıllı-düşünen insan” olmuştur. Bu insan, üstelik temiz bir yaratılışta var olmamıştır, asli günahlı günahkâr olarak bu dünyaya gelmiştir. Kur’an’ın insan anlayışı basit ve doğaldır. O’na göre, insan topraktan yaratılmıştır, taptaze bir Yaratılışta doğmuştur, kökü insandır-beşerdir; bir başka varlıktan-canlıdan insan varlığına dönüşmemiştir. Yalnızca kendinden sorumludur, başkasının günahını yüklenmemiştir. İlk insan Âdem’dir; insanlar da Adem’in ve Havva’nın evladıdır. İnsan, Allah’tan sonra, en yüce ve değerli varlıktır. Hıristiyanlık ve İslam’ın insanla ilgili anlayış ve yaklaşımlarını Kitab-ı Mukaddes ve Kur’an’dan alıntıladığımız ayetlerle temellendirdik. Kutsal kaynaklı delillere dayalı görüş ve açıklamaları gerektiğinde yorumlamayı ve karşılaştırmayı da unutmadık.
Abstract
In this article, we have tried to study the different philosophised and the different religious conceptions concerning the homme and his nature, his origin and his creation in the Bible and in the Coran. The homme is the source of very thing and everything. He is large of the everyone in the world of livings things. The homme directs and serves them for his good and to enforce his slavery and his duties toward the creator. Therefore, he is being great and excellent among all being created. The homme is not created aimlessly; on the contrary it was created to serve God and to know each other his entourage and to get to know those around him and the worlds of living beings. Religions, philosophical currents, thought systems and thinkers gave great importance to the question of existence. In the earliest times, the ancient Greek thinkers Plotin, Aristotle and so on, Muslim philosophers such as Farabi, Avicenna and Averroes discussed the subject of being in all aspects. The philosophers generally accepted distinction between being and body. Likewise, they divide the asset into possible, compulsory and impossible parts. The most important factor of not being very important theme is to prove the existence of God. In fact, when working on Farabi being, he says that his aim is God is obligatory being. In order to realize this aim, he tries to bring Greek philosophy and Islam thought closer and reconcile.