Dergiler / ViraVerita E-Dergi / 2020 / Sayı: 11
HABERMAS’TA HUKUKUN MEŞRULUĞUNUN KAYNAĞI OLARAK OTONOMİ
- Dergi
- ViraVerita E-Dergi
- Sayı
- 2020 · Sayı: 11
- Sayfa
- 153–184
- DOI
- —
Özet
Habermas’ın hukuk anlayışında, yurttaşların yasa yapım süreçlerine katılımına ve yasa metinlerindenziyade bu metinlerin ortaya çıktığı sürecin kendisinin demokratik niteliğine önem verilmektedir.Düşünürün ne doğal hukuk ne de hukuki pozitivizm anlayışlarıyla bağdaşan prosedürel hukukanlayışı, demokratik fikir ve irade oluşumunun iletişimsel ön-varsayımlarını ve prosedürel koşullarınımeşruluğun tek kaynağı olarak görmektedir. Buna göre hukuk kişileri, kendilerini muhatap olduklarıyasanın aynı zamanda yasa koyucuları olarak görebildikleri sürece otonom olabilirler. Bu çalışmadaHabermas’ın otonomi anlayışı, onun hukuk devleti ile demokrasi arasında kurduğu içsel bağlantıtemelinde incelenmekte, düşünürün bu bağlantı üzerinden hukukilik ile meşruluk arasındaki gerilimiaşma çabası tartışılmaktadır.
Abstract
According to Jürgen Habermas’s thought of law, citizens’ participation in lawmaking and thedemocratic quality of that process is more substantial rather than the written texts of law. Hisunderstanding of procedural law, which is compatible with neither natural law nor legal positivism,accepts the communicative presuppositions and procedural provisions of the formation ofdemocratic notion and idea as the sole resource for legitimacy. Hereunder, those who are subjectto law can be autonomous only if they can see themselves as the makers of law. In this study,Habermas’s understanding of autonomy will be analyzed based on his idea of internal connectionbetween the rule of law and democracy, and his attempt to overcome the tension between legalityand legitimacy will be discussed.