ANLAMIN ORGANSIZ BEDENİ

Özet

Bu çalışma, Deleuze’ün Anlamın Mantığı kitabında bir problem olarak ortaya koyduğu anlam veorgansız beden kavramsallaştırmaları arasındaki bağın izini sürerek, anlamın anlamına yaklaşmanınbedenli yollarını araştırır. Anlamı, bir temsil meselesi haline getirmeden bir yeğinlik olarak görmenin,anlamın içinde yerleşik hale getirilmiş sabitleyici eylemsizlik odaklarını açarak, onu organsız birbeden haline getirmenin imkanları tartışılmıştır. Birinci bölümde, bir yüzey-derinlik problemi olarakanlamın klasik dil felsefeleri içindeki yansımalarına değinilmiş; ikinci bölümde, Deleuze’ün anlamındinamik oluşumu kavramsallaştırması tanıtılmış ve klasik kuramlardan farkı ortaya konmuş; üçüncübölümde, anlamın bir yeğinlik meselesi olduğu savı açıklanarak, son bölümle birlikte anlam ve etikdeneyleme arasındaki yakın ilişki tartışılmıştır.

Abstract

This article traces the connection between sense and Body Without Organs, which was brought upas a problem in Deleuze’s Logic of Sense, and seeks for embodied ways of understanding themeaning of sense. It is argued that sense is not a matter of representation but intensity, and thepotentials of making sense a body without organs by dismantling the inertia that fosters thediscontinuities within it. In the first chapter, the classical reflections on sense and Deleuze’sconception of sense as a problem of surface-depth problem are introduced; secondly, the conceptof dynamic genesis of sense and its difference from classical conceptions is presented and finally,how sense can be considered as a matter of intensity and affect is explained, and how thisconceptual schema can bring us to conceive the intimate relationship between sense and ethicalexperimentation is examined.