Dergiler / Ulusal Spor Bilimleri Dergisi / 2019 / Cilt: 3 - Sayı: 1
Genç Yetişkin Erkek Sporcuların Bireysel Yenilikçiliklerinin Bireysel Gelişim İnisiyatifleri Bağlamında İncelenmesi
- Sayfa
- 25–40
- DOI
- —
Özet
Bu çalışmada, genç yetişkin erkek sporcuların bireysel yenilikçilikleri ile bireysel gelişim inisiyatifleri arasındaki ilişkinin ve bireysel yenilikçiliğin bireysel gelişim inisiyatifi üzerindeki yordayıcı rolünün incelenmesi amaçlanmaktadır. İlişkisel tarama modelinin uygulandığı araştırmanın çalışma grubunu İstanbul’da yerleşik 350 genç yetişkin erkek sporcu oluşturmaktadır. Araştırmada, bireysel yenilikçilik düzeyinin saptanması için Hurt, Joseph ve Cook’un (1977) geliştirdikleri, Kılıçer ve Odabaşı’nın (2010) Türk kültürüne uyarladıkları Bireysel Yenilikçilik Ölçeği, bireysel gelişim inisiyatifinin ölçümlenmesinde ise Robitschek’in (1998) geliştirdiği, geçerlik ve güvenirliği Akın ve Anlı (2011) tarafından yapılan Bireysel Gelişim İnisiyatifi Ölçeği kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak, ayrıca Kişisel Bilgi Formu’ndan yararlanılmıştır. İstatistiksel analizler, SPSS 25.0 ile yapılmış, anlamlılık en az p<0,05 düzeyinde değerlendirilmiştir. Verilerin çözümlenmesinde betimsel istatistiklerin (Ortalama, Standart sapma, Ortanca, Frekans, Oran, En düşük değer, En yüksek değer) yanı sıra Kolmogorov Simirnov testi, Box plot grafikler, Student t-Testi, Pearson Korelasyon Analizi ve Lineer Regresyon analizi kullanılmıştır. Bulgulara göre; çalışma grubunu oluşturan genç yetişkin erkek sporcuların bireysel yenilikçilik düzeyleri düşük, bireysel yenilikçilik kategorileri sorgulayıcı nitelikte, bireysel gelişim düzeyleri ise ortanın biraz üzerindedir. Yapılan regresyon analizlerinde, bireysel gelişim inisiyatifi toplam puanı üzerine Bireysel Yenilikçilik Ölçeğinin fikir önderliği ve deneyime açıklık alt boyut puanlarının etkileri anlamlı bulunmuştur. Buna göre, fikir önderliği ve deneyime açıklığın bireysel gelişim inisiyatifinin yordayıcısı oldukları söylenebilir.
Abstract
In this study it is aimed to investigate the relationship between individual innovativeness and individual development initiatives of young adult male athletes and the predictive role of individual innovativeness on individual development initiative. The study group, in which the relational screening model was applied, consists of 350 young adult male athletes living in Istanbul. In order to determine the level of individual innovation the Individual Innovativeness Scale ‘ISS’ developed by Hurt, Joseph and Cook (1977) and adopted into Turkish culture by Kılıçer and Odabaşı was used. The Personal Development Initiative Scale, which was developed by Robitschek (1998) and adapted and validated by Akın and Anlı (2011), was utilized to measure the individual development initiative. In the study, the Personal Information Form was also used as a data collection tool. Statistical analyzes were performed with SPSS 25.0, and the significance was evaluated at least p <0.05. Descriptive statistics (Average, Standard deviation, Median, Frequency, Ratio, Lowest value, Highest value), as well as Kolmogorov Simirnov test, Box plot graphics, Student t-test, Pearson Correlation Analysis and Linear Regression Analysis were used in analyzing of the data. According to the findings; young adult male athletes have low levels of individual innovation, have ‘early majority’ innovativeness characteristics and their individual development initiative level is slightly above the average. In the regression analysis, the effects of the Individual Innovation Scale's opinion leadership and openness to experience subscale scores on the individual development initiative total score were found to be significant. Accordingly, it can be said that opinion leadership and openness to experience are predictors of individual development initiative