LOGOTERAPİ VE DİN

Özet

Logoterapi, bazı psikolojik rahatsızlıkların ve varoluşsal boşluğun çözülmesini hedefleyen ve anlam arayışına dayanan terapötik bir yaklaşımdır. Viktor Frankl tarafından İkinci Dünya Savaşı ve takip eden yıllarda ortaya konulan logoterapi; hümanistik bir yaklaşımı içine almaktadır. Bu çalışmanın temel amacı Viktor Frankl tarafından geliştirilen logoterapinin; tarihsel gelişimini, güçlü ve zayıf yönlerini, logoterapideki bazı temel kavramları ortaya koymaktır. Buna ek olarak, mevcut çalışma ile logoterapinin dinle olan bağlantısının ve ilişkisinin ortaya konulması amaçlanmaktadır. Mevcut çalışma, bir derleme çalışması olup literatür taramasına dayalı olarak yürütülmüştür. Çalışma sonucunda, logoterapinin tarihsel gelişim içinde farklı araştırmacılar tarafından nasıl ele alındığı ortaya konulmuştur. Çalışmanın Türkiye’de logoterapi ile ilgili farkındalığın artırılmasına katkı sağlayacağı düşünülmektedir.

Abstract

Logotherapy is a therapeutic approach which aims to resolve some psychological disorders and existential emptiness. Logotherapy is basically based on search for meaning. Logotherapy, which was developed by Viktor Frankl in the Second World War and subsequent years rests on humanistic approach. The aim of this study is to explore the historical development, strengths and weaknesses of logotherapy besides defining some basic concepts in logotherapy. Moreover, with this study it is aimed to bring up the relationship between logotherapy and religion. The current study is a review study which is based on literature review. In the end of the study, the researcher defined how logotherapy was addressed by various researchers in the course of history. This study is expected to contribute to the raise in the awareness about logotherapy in Turkey.