Tek Parti Döneminde “Kıpti” Nüfusun İskânı ve Vatandaşlığa Kabulü Üzerine Genel Bir Değerlendirme

An Overview on the Settlement and the Naturalization of “Kıpti” Population during the One-Party Era

Özet

Tek Parti döneminde uygulamaya konulan iskân politikaları öncelikle imparatorluk bakiyesi çok etnili nüfusun homojenleştirilmesini amaçlamaktadır. Bu bağlamda Kıpti-Çingene olarak adlandırılan peripatetik topluluklar da gerek yerleştirme gerekse vatandaşlığa kabul mevzuatı üzerinden bu politikalardan etkilenmişlerdir. Bu makalede dönemin iktidarınca “Türk soylu olmayan” ya da “Türkçe dışında başka diller konuşan” unsurlar arasında sayılan “Kıptilere” dönük iskân politikalarının özgünlükleri ve bu politikaların genel iskân siyasetleri ile ne ölçüde örtüştüğü tartışılmaktadır

Abstract

The settling policies implemented during the One-Party period primarily aimed to homogenize the multi-ethnic population which was the remainder of the Empire. Peripatetic groups identified as “Kıpti-Çingene” were affected by these policies through the legislation of settling and naturalization. In this article, the distinctness of the settling policies implemented to “Kıptis” who were classified among “non-Turkic” elements and the “speakers of the other languages besides Turkish” by the government of the period and the similarities between these policies and the general settlement policies are discussed

Anahtar kelimeler: Kıpti, Çingene, Peripatetik, İskân, Erken Cumhuriyet, Tek Parti