Shankara Mistisizminde Tanrı

Özet

Shankara Tanrı’nın deneyimini O’nun varlığının bir göstergesi olarak kabuletmektedir. Rasyonel varlıklar gerçektir, ancak bu durumda var olan her şeyin rasyonelolduğu anlamı çıkmamaktadır. Aslında deneyimlerimizin bir kısmı rasyoneldüşüncenin görüş açısının ötesine geçmemektedir. Bununla beraber, hislerimizin,deneyimlerimizin birçoğu düşüncelerimizden çok da gerçek sayılmaz.Anubhava veya içsel farkındalık aklın sınırlarının ötesinde, tarif edilemez birgaripliktedir. İşte bu fikirlerin non-rational diye tanımlanan hislere yakın olduğusöylenebilir. Shankara’ya göre, bizler Brahman hakkındaki bilgiye kutsal metinlerinçevirilerinden ulaşabiliriz fakat onu özümseyemediğimiz sürece önemsiz birmesaj olarak kalır. Brahman hakkındaki bilgi yine onunla ilgili deneyimlerle içselleştirilmelidir.Brahman tecrübesi hakikatin supra-rational bir farkındalığı olupeleştiri ve sorgulamanın ötesindedir. Sıradan düşünceler ve kelimeler Brahmanubhavaiçin çok yetersiz ve basit ifadelerle anlatılamayacak durumdadır. Bu yüzdenShankara Tanrıyla ilgili konularda non-rational tecrübeye vurgu yapar.Batıda kullanılan “numen” kavramına karşılık Shankara “Brahman”ı kullanır.Anlaşılmazlık ve gizemlilik Advaita Vedanta’da Brahman’ın karakteristik birözelliğidir. Dolayısıyla “numen” kutsallığa, Brahman İşvara’ya karşılık gelir. İkiside tek bir gerçeği ifade eder.Shankara insan ve tanrı arasında ayrım yapmaz. Shankara’ya göre “tamamenbaşkalık” (wholly-other) “tamamen benlik” (wholly-me)’dir. Ātman (nefis) veBrahman benzerdir. Tanrı son nokta değildir. Tecrübe eden, tecrübe edilen ve tecrübearasında hiçbir ayrım yapmayan Shankara’ya göre bu, saf aydınlanmanın enyüksek noktasıdır.