KURUM BAKIMINDA KALMIŞ KİŞİLERİN AİLEYE DAİR DÜŞÜNCELERİ

Özet

ÖZ: Kurum bakımı özellikle küçük yaşlardaki çocuklar için temel güven, ait olma ve sevgi ihtiyacını karşılayamamaktadır. Son yıllarda ülkemizde devlet, çocukların korunma sorumluluğunu maliyet ve verimlilik gibi nedenlerle Batı’da olduğu gibi koruyucu aile ve evlatlık modellerini yaygınlaştırarak toplum ile paylaşmaya çalışmaktadır. Bu doğrultuda hazırlanan çalışmanın amacı, kurum bakımında kalmış kişilerin aileye yönelik düşünce ve görüşlerini; koruyucu aile ve evlatlık modellerine dair tutum ve yaklaşımlarını, alandaki sorunları ve beklentilerini incelemektir. Nitel araştırma yöntemi ile tasarlanan çalışmada kurum bakımında kalmış kişiler ile derinlemesine görüşmeler yapıldı. Çalışma grubu, bakım kurumlarında 5395 sayılı kanun kapsamında koruma altına alınmış ve 3413 sayılı kanun kapsamında işe yerleştirilen 20 kişiden oluşmaktadır. Verilerin çözümünde betimsel analizi kullanıldı.. Kurum bakımında kalan kişilerin yakınlarının kurum bakımında kalmalarını istemedikleri ve yaşadıkları aile yoksunluğunun sonraki hayatlarında yakın hissettiklerine bağlanmayı artırdığı belirlenmiştir. Kendilerinin koruyucu aile ve evlat edinmeyi düşünmediklerini ve sorumluluk almaya yatkın olmadıklarını fakat aile merkezli modellerin önemli olduğunu belirtmişlerdir.