DÜŞ, PARANOYA ve MİZAH: AHH BELİNDA FİLMİNDE GERÇEKÜSTÜCÜLÜK

Özet

Bu çalışmada, Atıf Yılmaz’ın Ahh Belinda filmi, yirminci yüzyılın başlarında dünyada yaşanan insanlık hezeyanlarına karşı, şiirde, resimde ve sinemada, manifestolarla açıklanan belli bir politika anlayışı çerçevesinde gelişen gerçeküstücü akım çerçevesinde analiz edilmektedir. Gerçeküstücülük, bireyin ve iç dünyasının irdelenmesini amaçlarken, kimliğe, bilince, akla ve bedene ilişkin soruları temel alır. Türk sinemasında, 1980 sonrası çoğunluğu Atıf Yılmaz tarafından yönetilen kadın filmlerinde de, kadınların kimlik sorunu ve toplumsal yaşamda karşılaştıkları zorluklar dile getirilir. Bu çalışmada ele alınan Ahh Belinda filmi, gerçeküstücülük çerçevesinde analiz edilirken, Duplessis’in çalışmasında belirlediği öne çıkan tekniklerin filmde yer alış biçimine odaklanılmaktadır. Filmin anlatısal, tematik ve sinematografik unsurları bu çalışmada belirlenen teknikler doğrultusunda araştırılmaktadır. Sonuçta filmin, gerçeküstücü bir anlatım benimserken, Duplessis’in vurguladığı unsurlardan düşleri, paranoyayı, mizahı ve kimlik geçişini kullandığı belirtilmektedir.