Intraintrameduller çivi ile tedavi edilmiş distal tibia kırıklarının dizilim bozukluğu açısından incelenmesi. Evaluation of the distal tibial fractures treated with intramedullary nailing in terms of malalignment

Evaluation of the distal tibial fractures treated with intramedullary nailing in terms of malalignment

Özet

AMAÇ: Çalışmamızda intramedüller çivileme ile tedavi edilmiş AO/OTA tip 43 A1, A2, A3 distal tibia kırıklarının dizilim bozukluğu açısından sonuçlarını değerlendirmeyi amaçladık. YÖNTEM : İntramedüller çivileme ile tedavi edilmiş AO/OTA tip 43A1, A2, A3 distal tibia kırığı olan 55 hasta (38 erkek, 17 kadın, ortalama yaş 41.3±15.3, ortalama takip süresi 35.1±9 hafta); retrospektif olarak değerlendirildi. Hastaların kırık kaynama durumu, kaynama zamanı, komplikasyonlar ve kaynama durumları değerlendirildi. Klinik değerlendirme için Olerud-Molander skoru kullanıldı. BULGULAR: Tüm hastalarda kaynama sağlandı. Ortalama Olerud-Molander skoru 88.5 ± 8 idi. Ortalama varus açılanması 0.6 ± 1.4°, ortalama valgus açılanması 2.1 ± 1.9°, ortalama rekurvatum açılanması 0.7 ± 1.2°, ortalama prokurvatum açılanması 0.3 ± 0.7°, ortalama rotasyon açısı ise 0.5 ± 1.4° olarak bulundu. İki hastada (%3.6) varus, 6 hastada (%10.9) valgus, 1 hastada (%1.8) rekurvatum and 3 hastada (%5.5) rotasyonda yanlış kaynama tespit edildi. SONUÇ: İntramedüller çivileme ile tedavi edilmiş distal tibia kırıklarında başarılı sonuçlar elde edilmiştir. Bununla birlikte, dizilim problemleri, valgus dizilim bozukluğu nadir görülen komplikasyonlar değildir(%10.9). Bu komplikasyonların engellenmesinde; cerrahi tedavi esnasında dikkatli değerlendirme ve farklı teknikler gerekebilmektedir.

Abstract

Background: The aim of the present study was to evaluate outcomes of distal tibia fractures AO/OTA 43 A1, A2, A3 whom we have treated through intramedullary nailing especially for alignment disorders.Materials and Methods: Fifty-five patients with distal tibia fractures AO/OTA type 43A1, A2, A3 (38 males, 17 females, mean age 41.3±15.3 years, mean follow-up period 35.1±9 weeks) who were treated through intramedullary nailing were evaluated retrospectively. Fracture union status, union time, complications and alignment disorders of the patients were evaluated. Olerud-Molander score was used for clinical evaluation. Results: Union was achieved in all patients. Mean Olerud-Molander score was 88.5 ± 8. Mean varus angle was 0.6 ± 1.4°, mean valgus angle was 2.1 ± 1.9°, mean recurvatum angle was 0.7 ± 1.2°, mean procurvatum angle was 0.3 ± 0.7°, mean rotation angle was 0.5 ± 1.4°. Two patients (3.6%) had varus malunion; 6 patients (10.9%) had valgus malunion, 1 patient (1.8%) had recurvatum malunion and 3 patients (5.5%) had rotation malunion. Conclusion: Successful results are obtained by intramedullary nailing treatment of distal tibia fractures. However, alignment problems, valgus alignment disorder in particular are not a rare complication (10.9%). A careful evaluation during surgical treatment and different techniques may help to prevent this complication.