Fatiha Suresinde Söz Konusu Olan Müfred Ve Cemi Zamirleri Arasındaki Geçişlerin Belağat Açısından Incelenmesi

Illuminations on the conscience of the addressee and attention between the singular and the combination in Surat Al-Fatihah

Özet

Bu çalışma Fâtihâ suresini bazı dilsel açılardan incelemeyi amaçlamaktadır. Nitekim Kur’ân’ın kendisiyle başlaması ve bu sureyi okumadan namaz kılmanın mümkün olmayışı, Fâtihâ suresinin ehemmiyetini ifade etmek açısından yeterlidir. Bu önem bizleri araştırmamız için bu konuyu seçmeye sevk etmiştir. Çalışmada özellikle surede geçen “نَعْبُد” (taparız), “نَسْتَعِينُ” (yardım dileriz) ve “اهْدِنَا” (bizi ulaştır) şeklindeki ifadelerde neden tekil değil de çoğul bir kullanımın tercih edildiği sorusuna cevap aranacaktır. Bu bağlamda ilgili kullanımın Müslümanlar arasındaki birlik ve beraberliğine dair işaret ettiği hususlara ve faydalara değinilecek, mezkur durumun müminlere bireysellikten ziyade toplumsal bir bakış açısı kazandırmaya çalışmasındaki rolü incelenecektir.

Abstract

This research sheds light on the most important sura in the Holy Quran، Al-Fatihah، which was chosen by God to open his holy book. The research presents some of its virtues، also it calls for the believer to think about and understand the instructions and the signals it pointed to. The researcher focused on some of benefits and maxims that can be learned from the turn of the conscience of one to the group in Al-Fatiha SURAT: “Thee do we worship، And Thine aid we seek * Show us the straightway”. The emphasis on the importance of the group and the unity of the class and the meeting of the word in Islam as a collective approach required for the nation، as well as the education of the believer on self-denial and his dedication to the renunciation of selfishness and independence to care for Muslims and their needs، and other governance and benefits.