Türk Öğrenciler İçin Arapça Yazımında Yeterlilik; Bilimsel Yöntem ve Vizyon

Özet

Arapça ve Türkçe’nin ortak bir mirası vardır. Türkler, dini motivasyonları ve İslam sevgileri nedeniyle Arap yazısıyla sürekli ilgilenmeye özen gösterdiler ve bu yazının gelişmesine çeşitli şekillerde katkıda bulundular. Türkler, tarihte siyaset, edebiyat, bilimsel çalışmalar ve hatta günlük yazışmalarında bile Arap hattını kullanmalarına rağmen kanaatimizce günümüzde Türkiye’deki eğitim kurumlarında Arap yazısı hak ettiği ilgiyi görememektedir. Bu makalede, Türkiye’deki eğitim kurumlarında, Arapça yazımında bulunması gereken asgari gereklilikler tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu bağlamda Arapça yazımı için gerekli olan nitelik, nicelik, yöntem ve hedef belirlenmeye, ayrıca Arapça öğretme ve öğrenmede karşılaşılan temel zorluklar ortaya konmaya çalışılmış ve bir takım çözüm önerileri sunulmuştur. Bu çalışmada betimleyici tahlil yöntemi kullanılmıştır. Makalenin hedefi hüsn-ü hatta kullanılan kaligrafik yazı değil günlük hayatta kullanılan düz yazıdır.